Nuux wuxuu Galay Doonnida

Sugitaankii wuu dhammaaday. Qoyska Nuux iyo xayawaankii way galeen, Aabbaheenna albaabka ayuu xidhay, biyona waxay ka yimaadeen hoos iyo sare afartan maalmood. Cutubku si cad ayuu u tiriyaa kuwii dhintay — wax kasta oo ku neefsanayay dhulka engegan — wuxuuna sii sabbayn doonyo keliya.

Aabbeheen ayaa ku hadlaya aayado 1–4

Cutubka 7.

Markaasaa Aabbeheen Nuux ku yidhi: “Doonnida gal adiga iyo reerkaaga oo dhan, waayo waxaan arkay adigoo hortayda ku xaq ah jiilkan dhexdiisa. Xayawaan kasta oo nadiif ah toddoba lammaane u qaado, lab iyo dheddig, xayawaanka aan nadiifka ahayn-na hal lammaane, lab iyo dheddig, iyo weliba shimbiraha cirka toddoba lammaane, lab iyo dheddig, si farcankooda loogu hayo nool dhulka oo dhan. Waayo toddoba maalmood ka dib waxaan dhulka ku roobin doonaa afartan maalmood iyo afartan habeen, oo wax kasta oo nool oo aan sameeyay waxaan ka tirtiri doonaa wejiga dhulka.”

Nuux wuxuu sameeyay wax kasta oo Aabbeheen ku amray.

Markii biyihii daadku dhulka ku yimaadeen, Nuux wuxuu jiray lix boqol sannadood. Nuux iyo wiilashiisa, naagtiisa, iyo naagaha wiilashiisa ayaa doonnida galay si ay uga baxsadaan biyihii daadka. Xayawaanka nadiifka ah iyo kuwa aan nadiif ahayn, shimbiraha iyo wax kasta oo dhulka ku gurguurta, laba laba, lab iyo dheddig, ayay Nuux ugu yimaadeen doonnida gudaheeda, sidii Aabbeheen Nuux ku amray. Toddobadii maalmood ka dib, biyihii daadku dhulka ayay ku yimaadeen. Sannaddii lixda boqolaad ee Nuux noloshiisa, bisha labaad, maalinta toddoba iyo tobnaad—maalintaas isla—ceelasha moolka weyn oo dhan ayaa kala dillaacay, daaqadihii samadana way furmeen. Roobkii wuxuu dhulka ku da'ay afartan maalmood iyo afartan habeen.

Maalintaas ayuu Nuux doonnida galay—isaga, iyo wiilashiisa Saam, Xaam iyo Yaafat, naagtiisa, iyo saddexdii naagood ee wiilashiisa. Iyagii iyo xayawaan duurjoog ah oo kasta noociisa, xoolo kasta noociisa, wax kasta oo dhulka ku gurguurta noociisa, shimbir kasta noociisa, iyo makhluuq kasta oo baalal leh. Nuux ayay u yimaadeen, doonnida gudaheeda, laba laba, jidh kasta oo neefta nolosha ku leh. Lab iyo dheddig jidh kasta ayaa galay, sidii isaga lagu amray; markaasaa Aabbeheen gudaha ugu xidhay. Daadku wuxuu dhulka ku jiray afartan maalmood; biyihii way korodheen, doonniduna way kor u kacday, oo dhulka dushiisa ayay ku sabbaynaysay. Biyihii way kacay oo dhulka aad bay u kordheen, doonniduna waxay ku sabbaynaysay biyaha dusha. Biyihii dhulka aad iyo aad bay uga sii kordheen, oo buuraha dhaadheer oo dhan oo samada oo dhan hoosteeda ah way qariyeen. Qiyaastii labaatan iyo laba cag ayay biyuhu buuraha ka sarreeyeen, oo way qariyeen. Wax kasta oo dhulka ku dhaqdaa way dhinteen: shimbiraha, xoolaha, xayawaanka duurjoogta ah, makhluuqa oo dhan ee dhulka ku badan, iyo aadanaha oo dhan. Wax kasta oo dhulka engegan ku jiray oo sankiisa ku lahaa neefta nolosha way dhinteen. Aabbeheen ayaa wax kasta oo nool oo wejiga dhulka ku jiray tirtiray—dadka, xayawaanka, makhluuqa gurguurta, iyo shimbiraha cirka—oo dhulka ka tirtiray. Nuux keliya iyo kuwii isaga la jiray doonnida ayaa hadhay. Biyihiina dhulka way ka adkaadeen boqol iyo konton maalmood.