Niditra tao amin’ny Fiara i Noa

Tapitra ny fiandrasana. Miditra ny fianakavian'i Noa sy ny biby, Raintsika manidy ny varavarana, ary avy any ambany sy any ambony ny rano nandritra ny efapolo andro. Manisa mazava ny maty ny toko — izay rehetra nifoka rivotra tety an-tanety maina — ary mamela sambo iray hilomano.

Miteny Raintsika ao amin’ireo andininy 1–4

Toko 7.

Dia hoy Raintsika tamin’i Noa: « Midira ao amin’ny fiara, ianao sy ny ankohonanao rehetra, satria hitako fa marina eo anatrehako ianao amin’izao taranaka izao. Makà ho anao ny biby madio rehetra, fito roa, lahy sy vavy, ary ny biby tsy madio, iray roa, lahy sy vavy, ary koa ny voro-manidina, fito roa, lahy sy vavy, mba hotazonana velona ny taranany manerana ny tany rehetra. Fa rehefa afaka fito andro, dia hampilatsaka orana amin’ny tany Aho mandritra ny efapolo andro sy efapolo alina, ary hamafa avy eny ambonin’ny tany ny zavamananaina rehetra nataoko. »

Dia nanao ny zavatra rehetra nandidian’i Raintsika azy i Noa.

Enin-jato taona i Noa tamin’ny nahatongavan’ny safodrano teto ambonin’ny tany. Dia niditra tao amin’ny fiara i Noa sy ny zanany lahy sy ny vadiny ary ny vadin’ny zanany, mba handosirana ny rano nitondra ny safodrano. Ny biby madio sy ny biby tsy madio, ny vorona ary izay rehetra mikisaka amin’ny tany, roa-roa, lahy sy vavy, no tonga tao amin’ny fiara tamin’i Noa, araka izay nandidian’i Raintsika an’i Noa. Rehefa afaka ny fito andro, dia tonga tamin’ny tany ny safodrano. Tamin’ny taona fahaenin-jato niainan’i Noa, tamin’ny volana faharoa, tamin’ny andro fahafito ambin’ny folo — tamin’io andro io ihany — dia nipoaka ny loharanon’ny lalina lehibe rehetra, ary nivoha ny vavahadin’ny lanitra. Dia nilatsaka tamin’ny tany ny orana efapolo andro sy efapolo alina.

Tamin’io andro io ihany no niditra tao amin’ny fiara i Noa — izy sy Semy sy Hama ary Jafeta zanany, ary ny vadiny sy ny vadin’ny zanany telo. Izy ireo sy ny bibidia rehetra araka ny karazany, ny biby fiompy rehetra araka ny karazany, ny biby mikisaka rehetra eto ambonin’ny tany araka ny karazany, ary ny vorona rehetra araka ny karazany, ny biby manana elatra rehetra. Tonga tao amin’ny fiara tamin’i Noa izy ireo, roa-roa, ny nofo rehetra manana ny fofonain’ny aina. Ny lahy sy ny vavy amin’ny nofo rehetra no niditra, araka izay nandidian’i Raintsika azy; dia i Raintsika no nanidy azy tao. Efapolo andro ny safodrano teo ambonin’ny tany; dia nitombo ny rano ka nanandratra ilay fiara, ka nitsingevana teo ambonin’ny tany izy. Nitombo be ny rano ka nihabetsaka teo ambonin’ny tany, ary nitsingevana teo ambonin’ny rano ilay fiara. Nihabetsaka mihoatra ny teo aloha ny rano teo ambonin’ny tany, ka nanarona ny tendrombohitra avo rehetra eny ambanin’ny lanitra rehetra. Roa amby roapolo tongotra eo ho eo no nahavoaratra ny rano teo ambonin’ny tendrombohitra ka nanarona azy. Dia maty ny zavatra rehetra nihetsika teo ambonin’ny tany: ny vorona, ny biby fiompy, ny bibidia, ny zavaboary rehetra mikisaka eto ambonin’ny tany, ary ny olona rehetra. Maty izay rehetra teo amin’ny tany maina, izay nanana ny fofonain’ny aina tao amin’ny orony. Nofafan’i Raintsika ny zavamananaina rehetra teo ambonin’ny tany — ny olona, ny biby, ny biby mikisaka, ary ny voro-manidina — eny, nofafany tamin’ny tany izy ireo. Dia i Noa ihany sy ireo niaraka taminy tao amin’ny fiara no sisa. Ary nanjaka tamin’ny tany ny rano nandritra ny zato sy dimampolo andro.