Nahatsiaro an’i Noa Raintsika
Mahatsiaro an'i Noa i Raintsika, ary manomboka mihena ny rano. Mamantatra ny toetry ny tany i Noa amin'ny goaika sy ny voromailala, mandra-piverin'ny ravina oliva. Manao alitara izy, ary manapa-kevitra i Raintsika tsy hamely intsony ny zavamananaina rehetra.
Miteny Raintsika ao amin’ireo andininy 16–17, 21–22
8 1Fa nahatsiaro an’i Noa sy ny zavamananaina rehetra ary ny biby fiompy rehetra niaraka taminy tao amin’ny areka Raintsika, ary nandefa rivotra hitsoka teo ambonin’ny tany Izy, ka nanomboka nihena ny rano. a a v1 Rehefa lazain’ny Soratra hoe «nahatsiaro» Raintsika, tsy midika izany fa nanadino Izy, fa midika fa nanao zavatra noho ny fitiavany araka ny fanekena tamin’ny fotoana voatondro. 2Dia nikatona ny loharanon’ny lalina sy ny vavahadin’ny lanitra, ary nitsahatra ny orana avy tany an-danitra. 3Nihena hatrany ny rano teo ambonin’ny tany, ary rehefa afaka ny 150 andro dia nilena izy. 4Dia nijanona teo amin’ny tendrombohitra Ararata ny areka tamin’ny andro fahafito ambin’ny folo tamin’ny volana fahafito. b b v4 Ararata dia manondro faritra tendrombohitra, fa tsy voatery tampon-tendrombohitra iray ihany. 5Nihena hatrany ny rano mandra-pahatongan’ny volana fahafolo; ary tamin’ny andro voalohany tamin’io volana io dia hita ny tampon’ny tendrombohitra.
6Rehefa afaka efapolo andro, dia nanokatra ny varavarankely izay nataony tao amin’ny areka i Noa, 7ary nandefa goaika izy, ka nandeha nivoaka sy niverina hatrany izy mandra-pahamaina ny rano teo ambonin’ny tany. 8Dia nandefa ny voromailala hiala taminy izy mba hizaha raha nihena ny rano teo ambonin’ny tany. 9Fa tsy nahita fitsaharana ho an’ny tongony ny voromailala, ka niverina taminy tao amin’ny areka, satria mbola nanarona ny tany manontolo ny rano. Dia naninjitra ny tanany izy ka nandray azy ary nampiditra azy tao amin’ny areka indray. 10Niandry fito andro hafa indray izy, dia nandefa ny voromailala avy tao amin’ny areka indray. 11Dia niverina taminy tamin’io hariva io ny voromailala, ary nitondra rahon’oliva vao notapahina tamin’ny vavany, ka fantatr’i Noa fa nihena ny rano teo ambonin’ny tany. 12Niandry fito andro hafa indray izy, dia nandefa ny voromailala indray; fa tsy niverina taminy intsony izy.
13Tamin’ny taona faha-601 an’i Noa, tamin’ny andro voalohany tamin’ny volana voalohany, dia nilena ny rano teo ambonin’ny tany. Dia nanaisotra ny rakitry ny areka i Noa ary nijery, ka hitany fa maina ny tany. 14Tamin’ny andro fahafito amby roapolo tamin’ny volana faharoa dia maina tanteraka ny tany.
15Dia hoy Raintsika tamin’i Noa:
16«Mivoaha avy ao amin’ny areka ianao sy ny vadinao sy ny zanakao lahy ary ny vadin’ny zanakao lahy niaraka taminao. 17Ento miaraka aminao ny zavamananaina rehetra, dia ny nofo rehetra: ny vorona sy ny biby sy ny zava-milevina rehetra eny ambonin’ny tany, mba hihamaro eny ambonin’ny tany izy ka hamokatra sy hitombo eny ambonin’ny tany.»
18Dia nivoaka i Noa, niaraka tamin’ny zanany lahy sy ny vadiny ary ny vadin’ny zanany lahy. 19Ny biby rehetra, ny zava-milevina rehetra, ny vorona rehetra, dia izay rehetra mihetsika eny ambonin’ny tany, dia nivoaka avy tao amin’ny areka araka ny karazany.
20Dia nanao alitara ho an’i Raintsika i Noa, ary naka tamin’ny biby madio rehetra sy ny vorona madio rehetra izy ka nanao fanatitra dorana teo amboniny.
21Dia nahatsentsina ny hanitra mahafinaritra Raintsika, ary hoy Izy tao am-pony: «Tsy hanozona ny tany intsony Aho noho ny olona, na dia ratsy aza ny fironan’ny fon’ny olona hatramin’ny fahatanorany; ary tsy hamely ny zavamananaina rehetra intsony Aho, tahaka ny nataoko. c c v21 Tsy ny hanitra mihitsy no nahafaly an’i Raintsika, fa ny fanompoam-pivavahana mahatoky sy ny fankatoavana naseho tamin’ny fanatitra. 22Raha mbola maharitra ny tany, dia tsy hitsahatra mihitsy ny fotoam-pambolena sy ny fotoam-pijinjana, ny hatsiaka sy ny hafanana, ny fahavaratra sy ny ririnina, ny andro sy ny alina.»
