ዘፍጥረት 8

8 ¹ነገር ግን አባታችን ኖኅን፣ ሕያዋን ፍጥረታትን ሁሉ፣ ከእርሱም ጋር በመርከቢቱ ውስጥ ያሉትን እንስሳት ሁሉ አሰበ፤ በምድርም ላይ ነፋስን አስነሣ፤ ውሃውም መቀነስ ጀመረ። ^a a v1 መጽሐፍ ቅዱስ አባታችን “አሰበ” ሲል፣ ረስቶ ነበር ማለት አይደለም፤ በተወሰነው ጊዜ በኪዳኑ ፍቅር መሠረት እርምጃ ወሰደ ማለት ነው። ²የቀላዩ ምንጮችና የሰማዩ መስኮቶች ተዘጉ፤ ከሰማይም የሚወርደው ዝናብ ቆመ። ³ውሃውም ከምድር ላይ እየቀነሰ ሄደ፤ ከመቶ አምሳ ቀናት በኋላም ጐደለ። ⁴በሰባተኛውም ወር በአሥራ ሰባተኛው ቀን መርከቢቱ በአራራት ተራሮች ላይ ዐረፈች። ^b b v4 አራራት የሚያመለክተው የተራራ አካባቢን እንጂ የግድ አንድ ነጠላ ጫፍን አይደለም። ⁵ውሃውም እስከ ዐሥረኛው ወር ድረስ እየቀነሰ ሄደ፤ በወሩም በመጀመሪያው ቀን የተራሮቹ ጫፎች ታዩ።

⁶ከአርባ ቀንም በኋላ ኖኅ በመርከቢቱ ያበጀውን መስኮት ከፈተ፤ ⁷ቍራንም ለቀቀ፤ እርሱም ውሃው ከምድር እስኪደርቅ ድረስ ወዲያና ወዲህ ሲበር ኖረ። ⁸ከዚያም ውሃው ከምድር ገጽ ላይ ጐድሎ እንደ ሆነ ለማየት ርግብን ከእርሱ ለቀቀ። ⁹ርግቢቱ ግን ለእግሯ ማረፊያ ስላላገኘች ወደ መርከቢቱ ወደ እርሱ ተመለሰች፤ ውሃው እስካሁን የምድርን ሁሉ ገጽ ይሸፍን ነበርና። ስለዚህ እጁን ዘርግቶ ያዛትና ወደ መርከቢቱ ውስጥ መልሶ አስገባት። ¹⁰ሌላ ሰባት ቀንም ጠበቀ፤ ዳግመኛም ርግቢቱን ከመርከቢቱ ለቀቀ። ¹¹ርግቢቱም በዚያ ማታ አዲስ የተቀጠፈ የወይራ ቅጠል በአፏ ይዛ ወደ እርሱ ተመለሰች፤ ኖኅም ውሃው ከምድር እንደ ቀነሰ ዐወቀ። ¹²ሌላ ሰባት ቀንም ጠበቀ፤ ከዚያም ርግቢቱን ዳግመኛ ለቀቀ፤ ዳሩ ግን ዳግመኛ ወደ እርሱ አልተመለሰችም።

¹³በኖኅ ስድስት መቶ አንደኛ ዓመት፣ በመጀመሪያው ወር በመጀመሪያው ቀን፣ ውሃው ከምድር ደርቆ ነበር። ኖኅም የመርከቢቱን መክደኛ አነሣ፤ ወደ ውጭም ተመለከተ፤ የምድርም ገጽ ደርቆ እንደ ነበር አየ። ¹⁴በሁለተኛውም ወር በሃያ ሰባተኛው ቀን ምድር ፈጽማ ደረቀች።

¹⁵ከዚያም አባታችን ኖኅን እንዲህ አለው፤

¹⁶“ከመርከቢቱ ውጣ፤ አንተ፣ ሚስትህ፣ ልጆችህና ከአንተ ጋር ያሉ የልጆችህ ሚስቶች። ¹⁷ከአንተ ጋር ያለውን ሕያው ፍጥረት ሁሉ—ሥጋ የለበሰውን ሁሉ፦ አዕዋፍን፣ እንስሳትን፣ በምድር ላይ የሚሳበውን ሁሉ—ይዘህ አውጣ፤ በምድር ላይ ይራቡ፣ ፍሬያማ ይሁኑ፣ ይብዙም።”

¹⁸ስለዚህ ኖኅ ከልጆቹ፣ ከሚስቱና ከልጆቹ ሚስቶች ጋር ወጣ። ¹⁹እንስሳ ሁሉ፣ የሚሳብ ሁሉ፣ ወፍ ሁሉ—በምድር ላይ የሚንቀሳቀስ ሁሉ—እንደየወገኑ ከመርከቢቱ ወጣ።

²⁰ኖኅም ለአባታችን መሠዊያ ሠራ፤ ከንጹሕ እንስሳ ሁሉና ከንጹሕ ወፍ ሁሉ ወስዶ በመሠዊያው ላይ የሚቃጠል መሥዋዕት አቀረበ።

²¹አባታችንም ደስ የሚያሰኘውን መዓዛ አሸተተ፤ በልቡም እንዲህ አለ፤ “የሰው ልብ ዝንባሌ ከልጅነቱ ጀምሮ ክፉ ቢሆንም እንኳ፣ ከእንግዲህ ስለ ሰው ልጅ ምድርን ዳግመኛ አልረግምም፤ ዳግመኛም እንዳደረግሁት ሕያዋን ፍጥረታትን ሁሉ አልመታም። ^c c v21 አባታችን ደስ ያሰኘው መዓዛው ራሱ ሳይሆን፣ መሥዋዕቱ የገለጠው ታማኝ አምልኮና መታዘዝ ነበር። ²²ምድር ጸንታ እስካለች ድረስ፣ የዘር ወቅትና መከር፣ ብርድና ሙቀት፣ በጋና ክረምት፣ ቀንና ሌሊት ከቶ አያቋርጡም።”