ಆದಿಕಾಂಡ 8 FHB Father's Heart Bible™

8 ¹ಆದರೆ ನಮ್ಮ ತಂದೆ ನೋಹನನ್ನೂ, ನಾವೆಯಲ್ಲಿ ಅವನ ಸಂಗಡ ಇದ್ದ ಎಲ್ಲಾ ಜೀವಜಂತುಗಳನ್ನೂ, ಎಲ್ಲಾ ಸಾಕುಪ್ರಾಣಿಗಳನ್ನೂ ಜ್ಞಾಪಿಸಿಕೊಂಡು ಭೂಮಿಯ ಮೇಲೆ ಗಾಳಿ ಬೀಸುವಂತೆ ಮಾಡಿದರು; ಆಗ ನೀರು ಇಳಿಯತೊಡಗಿತು. ^a a v1 ಸತ್ಯವೇದವು ನಮ್ಮ ತಂದೆ “ಜ್ಞಾಪಿಸಿಕೊಂಡರು” ಎಂದು ಹೇಳುವಾಗ, ಅವರು ಮರೆತಿದ್ದರು ಎಂದು ಅರ್ಥವಲ್ಲ; ನೇಮಿತ ಕಾಲದಲ್ಲಿ ತಮ್ಮ ಒಡಂಬಡಿಕೆಯ ಪ್ರೀತಿಗೆ ಅನುಸಾರವಾಗಿ ಅವರು ಕಾರ್ಯ ಮಾಡಿದರು ಎಂದು ಅರ್ಥ. ²ಅಗಾಧಸಾಗರದ ಬುಗ್ಗೆಗಳೂ ಆಕಾಶದ ಮಳೆಬಾಗಿಲುಗಳೂ ಮುಚ್ಚಿಕೊಂಡವು; ಆಕಾಶದಿಂದ ಸುರಿಯುತ್ತಿದ್ದ ಮಳೆ ನಿಂತುಹೋಯಿತು. ³ನೀರು ಭೂಮಿಯಿಂದ ಕ್ರಮೇಣ ಇಳಿಯುತ್ತಾ ಹೋಯಿತು; 150 ದಿನಗಳಾದ ಮೇಲೆ ಅದು ಕಡಿಮೆಯಾಯಿತು. ⁴ಏಳನೆಯ ತಿಂಗಳ ಹದಿನೇಳನೆಯ ದಿನದಂದು ನಾವೆ ಅರಾರಾಟ್ ಪರ್ವತಗಳ ಮೇಲೆ ನಿಂತಿತು. ^b b v4 ಅರಾರಾಟ್ ಎಂಬುದು ಒಂದು ಪರ್ವತಪ್ರದೇಶವನ್ನು ಸೂಚಿಸುತ್ತದೆ; ಅದು ಕೇವಲ ಒಂದೇ ಶಿಖರವಾಗಿರಬೇಕೆಂದಿಲ್ಲ. ⁵ಹತ್ತನೆಯ ತಿಂಗಳವರೆಗೆ ನೀರು ಇಳಿಯುತ್ತಲೇ ಇತ್ತು; ಆ ತಿಂಗಳ ಮೊದಲನೆಯ ದಿನದಂದು ಪರ್ವತಶಿಖರಗಳು ಕಾಣಿಸಿಕೊಂಡವು.

⁶ನಲವತ್ತು ದಿನಗಳಾದ ಮೇಲೆ ನೋಹನು ನಾವೆಯಲ್ಲಿ ತಾನು ಮಾಡಿದ್ದ ಕಿಟಕಿಯನ್ನು ತೆರೆದು, ⁷ಒಂದು ಕಾಗೆಯನ್ನು ಹೊರಗೆ ಬಿಟ್ಟನು; ಭೂಮಿಯ ಮೇಲಿನ ನೀರು ಆರಿಹೋಗುವ ತನಕ ಅದು ಹೊರಹೋಗುತ್ತಾ ಬರುತ್ತಾ ಇತ್ತು. ⁸ಬಳಿಕ ಭೂಮಿಯ ಮೇಲ್ಮೈಯಿಂದ ನೀರು ಇಳಿದಿದೆಯೋ ಎಂದು ನೋಡುವುದಕ್ಕಾಗಿ ತನ್ನ ಬಳಿಯಿಂದ ಪಾರಿವಾಳವನ್ನು ಬಿಟ್ಟನು. ⁹ಆದರೆ ಇನ್ನೂ ನೀರು ಭೂಮಿಯ ಮೇಲ್ಮೈಯನ್ನೆಲ್ಲಾ ಆವರಿಸಿಕೊಂಡಿದ್ದರಿಂದ ಪಾರಿವಾಳಕ್ಕೆ ಕಾಲಿಡಲು ಆಸರೆ ಸಿಗಲಿಲ್ಲ; ಅದು ನಾವೆಯಲ್ಲಿದ್ದ ಅವನ ಬಳಿಗೆ ಹಿಂದಿರುಗಿತು. ಆಗ ಅವನು ಕೈಚಾಚಿ ಅದನ್ನು ಹಿಡಿದು ನಾವೆಯೊಳಗೆ ತನ್ನ ಬಳಿಗೆ ಸೇರಿಸಿಕೊಂಡನು. ¹⁰ಅವನು ಇನ್ನೂ ಏಳು ದಿನ ಕಾದು ಪುನಃ ಪಾರಿವಾಳವನ್ನು ನಾವೆಯಿಂದ ಹೊರಗೆ ಬಿಟ್ಟನು. ¹¹ಆ ಪಾರಿವಾಳವು ಸಂಜೆಯ ಹೊತ್ತಿಗೆ ತನ್ನ ಕೊಕ್ಕಿನಲ್ಲಿ ಹೊಸದಾಗಿ ಕಿತ್ತ ಆಲಿವ್ ಎಲೆಯೊಂದಿಗೆ ಅವನ ಬಳಿಗೆ ಹಿಂದಿರುಗಿತು; ಆದ್ದರಿಂದ ಭೂಮಿಯ ಮೇಲಿನಿಂದ ನೀರು ಇಳಿದಿದೆ ಎಂದು ನೋಹನಿಗೆ ತಿಳಿಯಿತು. ¹²ಅವನು ಇನ್ನೂ ಏಳು ದಿನ ಕಾದು ಪುನಃ ಪಾರಿವಾಳವನ್ನು ಹೊರಗೆ ಬಿಟ್ಟನು; ಆದರೆ ಅದು ಅವನ ಬಳಿಗೆ ಮತ್ತೆ ಹಿಂದಿರುಗಲಿಲ್ಲ.

¹³ನೋಹನ ಆರುನೂರ ಒಂದನೆಯ ವರ್ಷದ ಮೊದಲನೆಯ ತಿಂಗಳ ಮೊದಲನೆಯ ದಿನದಂದು ಭೂಮಿಯ ಮೇಲಿನ ನೀರು ಆರಿಹೋಗಿತ್ತು. ನೋಹನು ನಾವೆಯ ಹೊದಿಕೆಯನ್ನು ತೆಗೆದು ಹೊರಗೆ ನೋಡಲಾಗಿ ನೆಲದ ಮೇಲ್ಮೈ ಒಣಗಿರುವುದನ್ನು ಕಂಡನು. ¹⁴ಎರಡನೆಯ ತಿಂಗಳ ಇಪ್ಪತ್ತೇಳನೆಯ ದಿನದ ವೇಳೆಗೆ ಭೂಮಿ ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಒಣಗಿತ್ತು.

¹⁵ಆಗ ನಮ್ಮ ತಂದೆ ನೋಹನಿಗೆ ಹೀಗೆಂದರು:

¹⁶“ನೀನೂ ನಿನ್ನ ಹೆಂಡತಿಯೂ ನಿನ್ನ ಕುಮಾರರೂ ನಿನ್ನ ಸೊಸೆಯರೂ ನಿನ್ನ ಸಂಗಡ ನಾವೆಯಿಂದ ಹೊರಗೆ ಬನ್ನಿರಿ. ¹⁷ಪಕ್ಷಿಗಳು, ಪ್ರಾಣಿಗಳು, ನೆಲದ ಮೇಲೆ ಹರಿದಾಡುವ ಪ್ರತಿಯೊಂದೂ — ಹೀಗೆ ಶರೀರಿಗಳಾದ ಎಲ್ಲಾ ಜೀವಜಂತುಗಳನ್ನೂ ನಿನ್ನ ಸಂಗಡ ಹೊರಗೆ ತೆಗೆದುಕೊಂಡು ಬಾ; ಅವು ಭೂಮಿಯ ಮೇಲೆಲ್ಲಾ ಹರಡಿಕೊಂಡು ಅಭಿವೃದ್ಧಿಯಾಗಿ ಹೆಚ್ಚಲಿ.”

¹⁸ಆಗ ನೋಹನು ತನ್ನ ಕುಮಾರರೂ ಹೆಂಡತಿಯೂ ಸೊಸೆಯರೂ ಸಂಗಡ ಹೊರಗೆ ಬಂದನು. ¹⁹ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಪ್ರಾಣಿಯೂ, ಹರಿದಾಡುವ ಪ್ರತಿಯೊಂದೂ, ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಪಕ್ಷಿಯೂ — ಭೂಮಿಯ ಮೇಲೆ ಚಲಿಸುವ ಎಲ್ಲವೂ — ತಮ್ಮ ತಮ್ಮ ಜಾತಿಗನುಸಾರವಾಗಿ ನಾವೆಯಿಂದ ಹೊರಬಂದವು.

²⁰ನೋಹನು ನಮ್ಮ ತಂದೆಗೆ ಒಂದು ಯಜ್ಞವೇದಿಯನ್ನು ಕಟ್ಟಿ, ಶುದ್ಧವಾದ ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಪ್ರಾಣಿಯಲ್ಲೂ ಶುದ್ಧವಾದ ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಪಕ್ಷಿಯಲ್ಲೂ ಕೆಲವನ್ನು ತೆಗೆದುಕೊಂಡು ಅದರ ಮೇಲೆ ಸರ್ವಾಂಗಹೋಮಗಳನ್ನು ಅರ್ಪಿಸಿದನು.

²¹ನಮ್ಮ ತಂದೆ ಆ ಸುವಾಸನೆಯನ್ನು ಆಘ್ರಾಣಿಸಿ ತಮ್ಮ ಹೃದಯದಲ್ಲಿ ಹೀಗೆಂದರು: “ಮನುಷ್ಯನ ಹೃದಯದ ಒಲವು ಬಾಲ್ಯದಿಂದಲೇ ಕೆಟ್ಟದ್ದಾಗಿದ್ದರೂ, ಮನುಷ್ಯಕುಲದ ನಿಮಿತ್ತ ನಾನು ಇನ್ನೆಂದಿಗೂ ನೆಲವನ್ನು ಶಪಿಸುವುದಿಲ್ಲ; ನಾನು ಮಾಡಿದಂತೆ ಸಕಲ ಜೀವಿಗಳನ್ನು ಇನ್ನೆಂದಿಗೂ ಸಂಹರಿಸುವುದಿಲ್ಲ. ^c c v21 ನಮ್ಮ ತಂದೆ ಆ ಸುವಾಸನೆಯಿಂದಲೇ ಸಂತೋಷಪಟ್ಟದ್ದಲ್ಲ; ಆ ಅರ್ಪಣೆಯು ವ್ಯಕ್ತಪಡಿಸಿದ ನಂಬಿಗಸ್ತ ಆರಾಧನೆಯಿಂದಲೂ ವಿಧೇಯತೆಯಿಂದಲೂ ಅವರು ಸಂತೋಷಪಟ್ಟರು. ²²ಭೂಮಿ ಇರುವ ತನಕ, ಬಿತ್ತನೆಗಾಲವೂ ಸುಗ್ಗಿಯೂ, ಶೀತವೂ ಉಷ್ಣವೂ, ಬೇಸಗೆಯೂ ಚಳಿಗಾಲವೂ, ಹಗಲೂ ಇರುಳೂ ಎಂದಿಗೂ ನಿಂತುಹೋಗುವುದಿಲ್ಲ.”