Yaratılış 8

8 ¹Ama Babamız Nuh'u, gemide onunla birlikte olan bütün yabanıl hayvanları ve bütün evcil hayvanları anımsadı; yeryüzü üzerine bir rüzgâr estirdi ve sular çekilmeye başladı. ^a a v1 Kutsal Yazı Babamız'ın "anımsadığını" söylerken, unutmuş olduğunu değil, belirlenen zamanda antlaşma sevgisiyle harekete geçtiğini anlatır. ²Enginlerin kaynakları ve göğün kapakları kapandı, gökten yağan yağmur durdu. ³Sular yeryüzünden sürekli çekildi; yüz elli gün sonra alçalmıştı. ⁴Gemi yedinci ayın on yedinci günü Ararat dağlarına oturdu. ^b b v4 Ararat, tek bir doruğu değil, dağlık bir bölgeyi belirtir. ⁵Sular onuncu aya dek durmadan çekildi; onuncu ayın birinci günü dağların dorukları göründü.

⁶Kırk gün sonra Nuh gemide yapmış olduğu pencereyi açtı, ⁷bir kuzgun saldı; kuzgun sular yeryüzünden kuruyana dek gidip geldi. ⁸Sonra suların toprağın yüzünden çekilip çekilmediğini anlamak için yanından güvercini saldı. ⁹Ama güvercin konacak bir yer bulamadı ve gemiye, onun yanına döndü; çünkü sular hâlâ bütün yeryüzünü kaplıyordu. Nuh elini uzatıp güvercini tuttu ve gemiye, yanına aldı. ¹⁰Yedi gün daha bekledi, sonra güvercini yine gemiden saldı. ¹¹Güvercin o akşam gagasında yeni koparılmış bir zeytin yaprağıyla ona döndü. Böylece Nuh suların yeryüzünden çekildiğini anladı. ¹²Yedi gün daha bekledi, sonra güvercini yine saldı; ama güvercin bir daha ona dönmedi.

¹³Nuh'un altı yüz birinci yılında, birinci ayın birinci günü sular yeryüzünden kurumuştu. Nuh geminin örtüsünü kaldırıp dışarı baktı ve toprağın yüzünün kurumuş olduğunu gördü. ¹⁴İkinci ayın yirmi yedinci günü yeryüzü tümüyle kurumuştu.

¹⁵Bunun üzerine Babamız Nuh'a şöyle dedi:

¹⁶«Gemiden çık; sen, karın, oğulların ve gelinlerin seninle birlikte çıksın. ¹⁷Seninle birlikte olan bütün canlıları da çıkar: kuşları, hayvanları, yerde sürünen her canlıyı; öyle ki yeryüzünde üresinler, verimli olup çoğalsınlar.»

¹⁸Böylece Nuh, oğulları, karısı ve gelinleriyle birlikte gemiden çıktı. ¹⁹Bütün hayvanlar, bütün sürüngenler, bütün kuşlar, yeryüzünde hareket eden her şey türlerine göre gemiden çıktı.

²⁰Nuh Babamız'a bir sunak yaptı; her temiz hayvandan ve her temiz kuştan aldı ve sunağın üzerinde yakmalık sunular sundu.

²¹Babamız hoş kokuyu duydu ve yüreğinde şöyle dedi: «İnsan yüzünden toprağı bir daha asla lanetlemeyeceğim; insan yüreğinin eğilimi gençliğinden beri kötü olsa da, yaptığım gibi bütün canlıları bir daha asla yok etmeyeceğim. ^c c v21 Babamız kokunun kendisinden değil, sununun dile getirdiği vefalı tapınma ve itaatten hoşnut oldu. ²²«Yeryüzü durdukça, ekim ve biçim, soğuk ve sıcak, yaz ve kış, gündüz ve gece asla son bulmayacak.»