پېدايښت 6 FHB Father's Heart Bible™

6 ¹کله چې انسانان په زمکه باندې زياتېدل شروع شول او هغوئ ته لوڼه پېدا شوې، ²د الهى اصل زامنو وليدل چې د انسانى اصل لوڼه ښائسته دى، نو چې کومې يې خوښې شوې هغه يې ښځې کړې. ^a a v2 دا آيت د مخلوقاتو دوه قسمونه سره يو ځائ کوى — هغه چې د الهى اصل دى او هغه چې د انسانى اصل دى — او د هغوئ ترمنځ د يوې پولې د ماتولو نوم اخلى. مسيحى لوستونکو د الهى اصل مخلوقات يا آسمانى مخلوقات ګڼلى دى يا د سيت پاکه نسل؛ دواړه تفسيرونه په هماغه خبره ولاړ دى چې دا آيت يې د اصل په حقله کوى.

³نو زمونږ پلار وفرمائيل چې، ”زما روح به د انسان سره تل دپاره جنګ نۀ کوى، ځکه چې هغوئ بدن دى؛ د هغوئ عمر به ۱۲۰ کاله وى.“

⁴نفيليم په هغو ورځو کښې په زمکه باندې وُو، او وروستو هم، کله چې د الهى اصل زامن د انسانى اصل لوڼو ته راغلل، چې هغوئ ته يې بچى وزېږول. دا د پخوا زمانې زورور سړى وُو، د نامه خاوندان. ^b b v4 د آيت ۲ جوړه دلته هم روانه ده — د الهى اصل مخلوقات د انسانى اصل مخلوقاتو سره يو ځائ شول — هغه ملاپ چې نفيليم ترې پېدا شول. دا آيت خپل تمرکز په هغه پوله ساتى چې د دواړو قسمونو ترمنځ ده.

⁵زمونږ پلار وليدل چې د انسان بدکارى په زمکه باندې څومره زياته شوې ده — د هغوئ د زړونو هر سوچ او هره هيله هر وخت يوازې بدى وه. ⁶هغه په دې خفه شو چې انسان يې په زمکه باندې پېدا کړے وو، او د هغۀ زړۀ له درد نه ډک شو. ^c c v6 د زمونږ پلار زړۀ ماتيږى کله چې د هغۀ بچى د هغۀ خلاف شى. دا اول ځل دے چې کلام زمونږ پلار په غم کښې ښائى — نۀ بې‌پروا عدالت، بلکې داسې پلار چې زړۀ يې د خپلو ورکو بچو دپاره درد کوى.

⁷نو زمونږ پلار وفرمائيل چې، ”زۀ به انسان، چې ما پېدا کړو، د زمکې د مخ نه ورک کړم — خلق، ژوى، ښويېدونکى شيان او د آسمان مرغان — ځکه چې زۀ د هغوئ په پېدا کولو پښيمانه يم.“

⁸خو نوح د زمونږ پلار په نظر کښې فضل وموندلو.

⁹دا د نوح احوال دے. نوح يو صادق سړے وو، د خپل وخت د خلقو په منځ کښې بې‌عيبه، او نوح د زمونږ پلار سره په وفادارۍ سره تلو.

سام، حام او يافت

¹⁰د نوح درې زامن وُو: سام، حام او يافت. ¹¹زمکه د زمونږ پلار په نظر کښې فاسده وه، او له ظلم نه ډکه وه. ¹²زمونږ پلار وليدل چې زمکه فاسده شوې ده، ځکه چې ټول بشر په زمکه باندې خپلې لارې خرابې کړې وې.

¹³نو زمونږ پلار نوح ته وفرمائيل چې، ”د ټول بشر خاتمه زما مخې ته راغلې ده، ځکه چې زمکه د خلقو په سبب له ظلم نه ډکه ده. زۀ به هغوئ د زمکې سره ګډ تباه کړم. ¹⁴د صنوبر د لرګى يوه کشتۍ ځان دپاره جوړه کړه؛ په هغې کښې کوټې جوړې کړه او دننه او بهر يې په قير سره پوخ کړه. ^d d v14 قير د تارکول په شان يو شے وو چې د لرګى په سر ملولے کېدو چې کشتۍ بنده کړى او اوبه بهر وساتى. ¹⁵هغه داسې جوړه کړه: کشتۍ دې نژدې ۴۵۰ فوټه اوږده، ۷۵ فوټه پلنه او ۴۵ فوټه لوړه وى. ¹⁶د کشتۍ دپاره چت جوړ کړه، چې د سر نه ۱۸ انچه پورې يې خلاص کړه. په يوې خوا کښې يې دروازه کېږده، او هغه د ښکتنى، منځنى او پاسنى منزل سره جوړه کړه. ¹⁷زۀ پخپله په زمکه باندې د سېلاب اوبه راولم چې ټول بشر، چې د ژوند ساه پکښې ده، د آسمان لاندې تباه کړم؛ هر څۀ چې په زمکه باندې دى هغه به مړ شى. ¹⁸خو زۀ به ستا سره خپل لوظ قائم کړم، او تۀ به کشتۍ ته ننوځې — تۀ، ستا زامن، ستا ښځه او ستا د زامنو ښځې درسره. ¹⁹د هر ژوندى مخلوق نه دوه دوه کشتۍ ته راوله چې درسره ژوندى پاتې شى — يو نر او يوه ښځه. ²⁰د مرغانو له هر قسم نه، د ژوو له هر قسم نه، د زمکې د هر ښويېدونکى شى له هر قسم نه، له هر يو نه به دوه دوه تا ته راشى چې ژوندى وساتلے شى. ²¹د خوراک هر قسم چې خوړلے شى هغه واخله او زخيره يې کړه؛ دا به ستا او د هغوئ دپاره خوراک وى.“

²²نوح هر څۀ هم هغه شان وکړل لکه څنګه چې زمونږ پلار هغۀ ته حکم ورکړے وو.