Kota-kota Pangungsian pikeun Nu Teu Salah

Kota-kota panyalindungan kalawan jalan anu geus disadiakeun, sangkan jalma anu hulu kampakna ucul bisa lumpat ninggalkeun amarah nu males pati sarta meunang pamariksaan. Tugu wates tetep di tempat anu dipasang ku turunan-turunan baheula. Taya jalma anu dihukum ku hiji saksi wungkul, sarta saksi palsu nampa naon anu dirancangna pikeun dulurna.

Pasal 19.

Sanggeus Rama maraneh numpes bangsa-bangsa anu tanahna rek dipaparinkeun ka maraneh ku Rama maraneh, sarta maraneh geus ngusir maranehna tur matuh di kota-kota jeung imah-imahna, pisahkeun tilu kota di tanah anu rek dipaparinkeun ka maraneh ku Rama maraneh pikeun jadi milik maraneh. Siapkeun jalan-jalan sarta bagi jadi tilu bagian tanah anu dipaparinkeun ka maraneh ku Rama maraneh pikeun jadi warisan, supaya sing saha anu maehan batur bisa ngungsi ka dinya. Ieu katangtuan pikeun jalma anu maehan batur tuluy ngungsi ka dinya supaya hirup: nya eta anu neunggeul tatanggana lain dihaja, tanpa aya kaijid saheulaeunana, upamana bae aya jelema indit ka leuweung jeung tatanggana rek nuar kai, leungeunna ngayunkeun kampak rek numbangkeun tangkal, tuluy beusi kampakna leupas tina gagangna terus keuna kana tatanggana nepi ka paeh—manehna bisa ngungsi ka salah sahiji kota ieu sarta hirup. Lamun henteu kitu, nu males pati, anu hatena murub ku amarah, bisa jadi ngudag nu maehan tadi sapanjang jalan nu jauh, nepi ka kacandak, tuluy dipaehan, padahal manehna teu pantes dipaehan, lantaran saheulaeunana teu ngijid ka tatanggana. ^a Ku sabab kitu kaula marentah ka maraneh: pisahkeun tilu kota pikeun maraneh. Lamun Rama maraneh ngalegaan wewengkon maraneh, sakumaha anu geus disumpahkeun ka karuhun maraneh, sarta maparin ka maraneh sakabeh tanah anu geus dijangjikeun ka maranehna. Lamun maraneh kalawan taliti ngalakonan sakabeh parentah anu ku kaula diparentahkeun poe ieu—nya eta mikaasih ka Rama maraneh sarta salawasna lumaku dina jalan-Na—tambahan deui tilu kota kana nu tilu ieu, supaya getih jalma teu salah ulah kaalirkeun di tanah anu dipaparinkeun ka maraneh ku Rama maraneh pikeun warisan, sarta ulah aya kasalahan getih anu tumiba ka maraneh. Tapi lamun aya jelema ngijid ka tatanggana, tuluy ngadodoho, narajang, sarta neunggeul nepi ka paeh, geus kitu ngungsi ka salah sahiji kota ieu, para kokolot kotana kudu ngutus jalma pikeun mawa manehna balik deui, sarta nyerahkeun ka nu males pati supaya dipaehan. Ulah karunya ka manehna; beresihan kasalahan getih jalma teu salah ti Israil, supaya maraneh salamet.

Hormat kana Wates Tatangga

Ulah mindahkeun tanda wates tatangga maraneh, anu geus dipasang ku turunan-turunan baheula, dina warisan anu katarima ku maraneh di tanah anu dipaparinkeun ka maraneh ku Rama maraneh pikeun jadi milik.

Hiji saksi teu bisa nyalahkeun saurang oge kana dosa atawa kajahatan naon bae. Hiji perkara ngan bisa ditangtukeun ku panyaksen ti dua atawa tilu saksi. Lamun aya saksi jahat anu mancen rek ngadakwa saurang kana kajahatan, duanana jelema anu paselisih kudu nangtung di payuneun Rama maraneh, di hareupeun para imam jeung para hakim anu keur ngajalankeun tugas dina waktu eta. Para hakim kudu mariksa kalawan taliti. Lamun saksi eta palsu, mere panyaksen bohong ngalawan dulurna, pigawe ka manehna naon anu geus dirarancang ku manehna pikeun dulurna; beresihan kajahatan ti antara maraneh. Nu sejenna bakal ngadarenge tur sarieun, sarta moal deui-deui ngalampahkeun kajahatan nu saperti kitu di antara maraneh. Ulah karunya: nyawa dibales nyawa, panon dibales panon, huntu dibales huntu, leungeun dibales leungeun, suku dibales suku.