Kutha-kutha Pangungsen kanggo Wong kang Ora Salah
Kutha-kutha pangungsen kanthi dalan kang wis dicawisake, supaya wong kang wesi kampake mencelat bisa mlayu luwih rikat tinimbang nesune wong kang males ukum, lan prakarane bisa dirungokake. Watu wates tetep ana ing panggonan kang dipasang dening para leluhur. Ora ana wong kang diukum mung saka seksi siji, lan seksi palsu nampa apa kang wis direncanakake tumrap sedulure.
19 1Bareng Ramamu numpes bangsa-bangsa kang tanahe diparingake marang kowe dening Ramamu, sarta kowe nundhung bangsa-bangsa mau lan manggon ing kutha-kuthane lan omah-omahe, 2kowe misahna kutha telu ana ing tanah kang diparingake Ramamu marang kowe kanggo didarbeni. 3Kowe nyawisna dalan lan ndum dadi telu tanah kang diparingake Ramamu dadi warisanmu, supaya saben wong kang mateni wong bisa ngungsi mrana. 4Iki prakarane wong kang mateni, kang ngungsi mrana supaya urip: yaiku wong kang matoni pepadhane ora kanthi dijarag, tanpa sengit luwih dhisik, 5kayata ana wong lunga menyang alas karo pepadhane arep negor kayu, tangane ngayunake wadung arep nuguri wit, banjur mata wadunge uwal saka gagange lan ngenani pepadhane nganti mati — wong mau kena ngungsi menyang salah sawijining kutha mau lan urip. 6Yen ora mangkono, wong kang males getih, kang atine kobong dening nepsu, bisa uga mburu wong kang mateni mau ngliwati dalan kang adoh, nututi lan mateni dheweke, mangka dheweke ora pantes diukum pati, awit ora sengit marang pepadhane sadurunge. a a v6 Wong kang males getih iku sanak kang cedhak dhewe karo wong kang dipateni, kang miturut adat kuna kudu mburu wong kang mateni; kutha-kutha pangungsen mau ngayomi wong kang mateni tanpa dijarag saka pamales iki nganti ana pangadilan kang adil. 7Mulane aku mrentahake marang kowe: misahna kutha telu kanggo awakmu dhewe. 8Yen Ramamu ngwiyarake wilayahmu, kaya anggone wis prasetya marang para leluhurmu, sarta maringi kowe tanah kabeh kang wis dijanjekake marang wong-wong mau — 9Yen kowe kanthi setiti netepi sakabehe pepakon iki kang dakwenehake marang kowe ing dina iki — nresnani Ramamu lan tansah lumaku ing dalan-dalane — kowe tambahana kutha telu maneh marang kutha telu iki, 10supaya getih kang ora salah ora wutah ing tanah kang diparingake Ramamu marang kowe minangka warisan, lan supaya kowe ora kena kesalahaning getih. 11Nanging yen ana wong sengit marang pepadhane, banjur ngadhang, nempuh lan matoni dheweke nganti mati, tumuli ngungsi menyang salah sawijining kutha mau, 12para tuwa-tuwane kuthane wong mau bakal kongkonan njupuk dheweke, nggawa bali lan masrahake marang wong kang males getih supaya dipateni. 13Aja mesakake marang dheweke; birata kesalahaning getih kang ora salah saka Israel, supaya kowe nemu kabecikan.
Ngajeni Watese Pepadhamu
14Aja ngalih tenger watese pepadhamu, kang wis dipasang dening wong ing jaman biyen, ana ing warisan kang koktampani ing tanah kang diparingake Ramamu marang kowe kanggo didarbeni.
15Seksi siji ora bisa nyalahake sapa wae ing sadhengah dosa utawa panggawe ala, apa wae kaluputane. Sawijining prakara mung kukuh adhedhasar paseksene seksi loro utawa telu. 16Yen ana seksi kang jahat ngadeg nglawan sawijining wong arep nggugat dheweke bab panggawe ala, 17wong loro kang padudon mau kudu padha ngadeg ana ing ngarsane Ramamu, ing ngarepe para imam lan para hakim kang leladi ing dina-dina iku. 18Para hakim mau kudu mriksa kanthi tliti. Yen seksi mau goroh, awit aweh paseksen palsu nglawan sadulure — 19tumindakna marang dheweke apa kang direncanakake tumrap sadulure; birata piala saka tengahmu. 20Wong liyane bakal padha krungu lan wedi, sarta ora bakal nindakake maneh piala kang kaya mangkono ing antaramu. 21Aja mesakake: nyawa ganti nyawa, mata ganti mata, untu ganti untu, tangan ganti tangan, sikil ganti sikil.