Księga Powtórzonego Prawa 19

19 ¹Gdy twój Ojciec wytępi narody, których ziemię twój Ojciec ci daje, i wypędzisz je, osiedlając się w ich miastach i domach, ²oddziel sobie trzy miasta w ziemi, którą twój Ojciec daje ci w posiadanie. ³Przygotuj drogi i podziel na trzy części ziemię, którą twój Ojciec daje ci w dziedzictwo, aby mógł tam uciec każdy, kto kogoś zabije. ⁴A oto przypadek zabójcy, który tam ucieka, aby zachować życie: ten, kto uderzył swojego bliźniego nieumyślnie, nie żywiąc do niego wcześniej nienawiści, ⁵jak wtedy, gdy ktoś idzie ze swoim bliźnim do lasu rąbać drewno, jego ręka zamachuje się siekierą, aby ściąć drzewo, żelazo zsuwa się z toporzyska i uderza bliźniego na śmierć — taki może uciec do jednego z tych miast i zachować życie. ⁶W przeciwnym razie mściciel krwi, pałając gniewem, mógłby ścigać zabójcę daleką drogą, dogonić go i zabić, choć nie zasłużył on na śmierć, gdyż wcześniej nie żywił nienawiści do swojego bliźniego. ^a a v6 Mściciel krwi był najbliższym krewnym zabitego, który według dawnego zwyczaju miał ścigać zabójcę; miasta schronienia chroniły przypadkowego zabójcę przed tą zemstą aż do sprawiedliwego sądu. ⁷Dlatego nakazuję ci: oddziel sobie trzy miasta. ⁸Jeśli twój Ojciec powiększy twoje terytorium, jak przysiągł twoim przodkom, i da ci całą ziemię, którą im obiecał, ⁹jeśli pilnie zachowasz całe to przykazanie, które ci dziś daję — abyś miłował swojego Ojca i zawsze chodził jego drogami — dodaj do tych trzech jeszcze trzy miasta, ¹⁰aby nie była przelewana krew niewinna w ziemi, którą twój Ojciec daje ci w dziedzictwo, i aby nie spadła na ciebie wina za krew. ¹¹Ale jeśli ktoś nienawidzi swojego bliźniego, czyha na niego, napada i uderza go na śmierć, a potem ucieka do jednego z tych miast, ¹²starsi jego miasta poślą po niego, sprowadzą go z powrotem i wydadzą go w ręce mściciela krwi, aby zginął. ¹³Nie lituj się nad nim; usuń z Izraela winę za krew niewinną, aby ci się dobrze powodziło.

Szanuj granicę swojego bliźniego

¹⁴Nie przesuwaj granicy swojego bliźniego, wytyczonej przez poprzednie pokolenia, w dziedzictwie, które odziedziczysz w ziemi, którą twój Ojciec daje ci w posiadanie.

¹⁵Jeden świadek nie wystarczy, aby kogoś obciążyć jakimkolwiek grzechem ani występkiem, jakiekolwiek byłoby przewinienie. Sprawa opiera się tylko na zeznaniu dwóch lub trzech świadków. ¹⁶Jeśli przeciwko komuś wystąpi złośliwy świadek, aby oskarżyć go o występek, ¹⁷obaj ludzie, którzy mają spór, muszą stanąć przed twoim Ojcem, przed kapłanami i sędziami pełniącymi służbę w owych dniach. ¹⁸Sędziowie muszą dokładnie zbadać sprawę. Jeśli świadek okaże się fałszywy i fałszywie zeznał przeciwko swojemu bratu, ¹⁹uczyńcie mu to, co zamierzał uczynić swojemu bratu; usuńcie zło spośród siebie. ²⁰A pozostali usłyszą i przestraszą się, i już nigdy nie popełnią pośród ciebie tak złego czynu. ²¹Nie lituj się: życie za życie, oko za oko, ząb za ząb, ręka za rękę, noga za nogę.