Bajarên Penagehê ji bo Bêsûcan

Bajarên sitargehê bi rêyên amadekirî, da ku mirovekî ku serê bivirê wî firiye ji hêrsa tolhildêrê xwînê bireve û were dîwankirin. Kevirên sînor li cihê ku nifşên berê danîne dimînin. Kes bi yek şahidî nayê sûcdarkirin, û şahidê derewîn tiştê ku ji bo birayê xwe xwestibû digire.

Beş 19.

Gava ku Bavê te miletên ku welatê wan dide te qir bike, û tu wan derxî û li bajar û xaniyên wan bi cih bibî, di welatê ku Bavê te dide te da ku tu bibî xwediyê wî de, sê bajaran ji xwe re veqetîne. Rêyan amade bike û welatê ku Bavê te dide te da ku tu wî wek mîras bistînî, bike sê par, da ku her kesê ku kesekî bikuje bikaribe bireve wir. Doza kujerê ku direve wir da ku bijî ev e: kesê ku bê qest li cîranê xwe bide, bêyî ku berê jê nefret kiribe, wek gava mirovek bi cîranê xwe re diçe daristanê da ku dar bibire, destê wî bivir dihejîne da ku darekê bibire, serê hesinî ji destikê derdikeve, li cîranê wî dikeve û ew dimire—ew dikare bireve yek ji van bajaran û bijî. Yan na, tolhildêrê xwînê bi hêrseke dişewite dikare di rêya dirêj de li pey kujer bikeve, bigihîjê û wî bikuje, her çend ew ne layiqê mirinê bû jî, çimkî berê ji cîranê xwe nefret nekiribû. ^a Loma ez li te emir dikim: ji xwe re sê bajaran veqetîne. Heke Bavê te sînorên te fireh bike, wek ku wî ji bav û kalên te re sond xwar, û hemû welatê ku wî soza wî dabû wan bide te. Heke tu hemû vê emrê ku ez îro didim te bi baldarî bînî cih—ku tu ji Bavê xwe hez bikî û her tim di riyên wî de bimeşî—li ser van sê bajaran sê bajarên din jî zêde bike, da ku di welatê ku Bavê te wek mîras dide te de xwîna bêsûc neyê rijandin û sûcê xwînê nekeve ser te. Lê heke mirovek ji cîranê xwe nefret bike, kemînê jê re deyne, êrîşî wî bike û lê bide ku ew bimire, paşê bireve yek ji van bajaran, rihspiyên bajarê wî wê bişînin, wî ji wir bînin û wî bidin destê tolhildêrê xwînê da ku ew bimire. Rehmê pê neke; sûcê xwîna bêsûc ji Îsraêlê rake, da ku ji te re xweş be.

Sînorê Cîranê Xwe Biparêze

Di welatê ku Bavê te dide te da ku tu bibî xwediyê wî de, di mîrasa ku tê bistînî de nîşana sînorê cîranê xwe ya ku nifşên berê danîne, ji cihê wê nelivîne.

Şahidek tenê nikare kesekî ji ber tu guneh an xeletiyê sûcdar bike, çi sûc dibe bila bibe. Doz tenê bi şahidiya du an sê şahidan tê sabitkirin. Heke şahidekî xerabkar li hember kesekî rabe da ku wî bi xeletiyê tawanbar bike, divê her du mirovên ku di dozê de ne, li ber Bavê te, li ber kahîn û dadgerên ku di wan rojan de xizmetê dikin, bisekinin. Divê dadger bi baldarî lêkolînê bikin. Heke şahid derewîn be û li dijî birayê xwe şahidiya derewîn dabe, tiştê ku wî xwestibû bi birayê xwe bike, bi wî bike; xerabiyê ji nav xwe rake. Yên mayî wê bibihîzin û bitirsin, û êdî tu carî xerabiyeke wisa di nav te de nekin. Rehmê neke: can li şûna can, çav li şûna çav, diran li şûna diran, dest li şûna dest, pê li şûna pê.