شريعت جو دور 19 FHB Father's Heart Bible™

19 ¹جڏهن اوهان جو پيءُ انهن قومن کي ڪٽي ڇڏي، جن جي زمين اوهان جو پيءُ اوهان کي ٿو ڏئي، ۽ اوهين کين ڪڍي ڇڏيو ۽ سندن شهرن ۽ گهرن ۾ رهڻ لڳو، ²تڏهن انهيءَ ملڪ ۾ جيڪو اوهان جو پيءُ اوهان کي ملڪيت طور ڏئي رهيو آهي، ٽي شهر الڳ ڪريو. ³رستا تيار ڪريو، ۽ جيڪا زمين اوهان جو پيءُ اوهان کي ورثي ۾ ٿو ڏئي، تنهن کي ٽن حصن ۾ ورهايو، تہ جيڪو ڪوبہ ڪنهن کي ماري، سو اتي ڀڄي وڃي سگهي. ⁴جيڪو قاتل اتي ڀڄي اچي جيئرو رهي، تنهن جو معاملو هي آهي: جنهن پنهنجي پاڙيسريءَ کي اڻڄاڻائيءَ ۾، اڳ جي نفرت کان سواءِ ماريو هجي، ⁵جيئن ڪو ماڻهو پنهنجي پاڙيسريءَ سان ٻيلي ۾ ڪاٺيون ڪٽڻ وڃي، ۽ وڻ ڪيرائڻ لاءِ سندس هٿ ڪهاڙي هلائي، پر لوهي ڦر دستي مان نڪري پاڙيسريءَ کي لڳي ۽ هو مري وڃي—تہ هو انهن شهرن مان ڪنهن هڪ ڏانهن ڀڄي وڃي ۽ جيئرو رهي. ⁶نہ تہ خون جو بدلو وٺندڙ، ڪاوڙ ۾ ٻرندي، قاتل جي پٺيان ڊگهي رستي تي ڊوڙي، کيس پڪڙي ماري ڇڏيندو، جيتوڻيڪ هو موت جو لائق نہ هو، ڇاڪاڻ تہ هن اڳ ۾ پنهنجي پاڙيسريءَ سان نفرت نہ ڪئي هئي. ^a a v6 خون جو بدلو وٺندڙ مقتول جو سڀ کان ويجهو مائٽ هوندو هو، جنهن کان قديم رسم موجب اميد ڪئي ويندي هئي تہ قاتل جو پيڇو ڪري؛ پناهه جا شهر اتفاقي قاتل کي انصاف واري مقدمي تائين انهيءَ بدلي کان بچائيندا هئا. ⁷تنهنڪري آءٌ اوهان کي حڪم ٿو ڏيان تہ پاڻ لاءِ ٽي شهر الڳ ڪريو. ⁸جيڪڏهن اوهان جو پيءُ اوهان جي ڏيهه کي وڌائي، جيئن هن اوهان جي ابن ڏاڏن سان قسم کنيو هو، ۽ اهو سمورو ملڪ اوهان کي ڏئي جنهن جو واعدو هن کين ڪيو هو، ⁹ان کان پوءِ جيڪڏهن اوهين هي سمورو حڪم، جيڪو اڄ آءٌ اوهان کي ٿو ڏيان، ڌيان سان مڃيو—اوهان جي پيءُ سان پيار ڪريو ۽ هميشه سندس واٽن تي هلو—تہ انهن ٽن شهرن ۾ ٽي ٻيا شهر وڌايو، ¹⁰تہ جيڪا زمين اوهان جو پيءُ اوهان کي ورثي ۾ ٿو ڏئي، انهيءَ ۾ بيگناهه رت نہ وهايو وڃي، ۽ اوهان تي رت جو ڏوهه نہ اچي. ¹¹پر جيڪڏهن ڪو ماڻهو پنهنجي پاڙيسريءَ سان نفرت ڪري، گهات ۾ ويهي، مٿس حملو ڪري ۽ کيس ماري ڇڏي، پوءِ انهن شهرن مان ڪنهن هڪ ڏانهن ڀڄي وڃي، ¹²تہ سندس شهر جا بزرگ ماڻهو موڪلي، کيس اتان موٽائي آڻين، ۽ مرڻ لاءِ رت جو بدلو وٺندڙ جي حوالي ڪن. ¹³کيس رحم نہ ڪجو؛ بيگناهه رت جو ڏوهه اسرائيل مان ڪڍي ڇڏيو، تہ اوهان جو چڱو ٿئي.

پنهنجي پاڙيسريءَ جي حد جو احترام ڪريو

¹⁴پنهنجي پاڙيسريءَ جو حد جو نشان، جيڪو اڳين پيڙهين مقرر ڪيو هو، نہ هٽايو؛ انهيءَ ورثي ۾، جيڪو اوهان کي انهيءَ ملڪ ۾ ملندو جيڪو اوهان جو پيءُ اوهان کي ملڪيت ڪرڻ لاءِ ٿو ڏئي.

¹⁵ڪنهن بہ گناهه يا ڏوهه لاءِ، ڀلي ڪهڙو بہ ڏوهه هجي، هڪڙو شاهد ڪنهن کي ڏوهي نہ ٿو ٺهرائي سگهي. ٻن يا ٽن شاهدن جي شاهديءَ تي ئي ڳالهه پڪي ٿئي ٿي. ¹⁶جيڪڏهن ڪو بدنيت شاهد ڪنهن تي ڏوهه هڻڻ لاءِ سامهون اچي، ¹⁷تہ ٻئي ماڻهو جن ۾ تڪرار آهي، اوهان جي پيءُ آڏو، انهن ڏينهن ۾ خدمت ڪندڙ پادرين ۽ منصفن آڏو بيهن. ¹⁸منصف چڱيءَ طرح تحقيق ڪن. جيڪڏهن شاهد ڪوڙو هجي، ۽ پنهنجي ڀاءُ خلاف ڪوڙي شاهدي ڏني هجيس، ¹⁹تہ ساڻس اهو ڪريو جيڪو هن پنهنجي ڀاءُ سان ڪرڻ جو ارادو ڪيو هو؛ پنهنجي وچ مان برائي ڪڍي ڇڏيو. ²⁰باقي ماڻهو ٻڌندا ۽ ڊڄندا، ۽ وري ڪڏهن بہ اوهان جي وچ ۾ اهڙو برو ڪم نہ ڪندا. ²¹رحم نہ ڪجو: جان جي بدلي جان، اک جي بدلي اک، ڏند جي بدلي ڏند، هٿ جي بدلي هٿ، پير جي بدلي پير.