شريعت جو دور 20 FHB Father's Heart Bible™

20 ¹جڏهن اوهين پنهنجن دشمنن سان جنگ ڪرڻ وڃو ۽ گهوڙا، رٿ ۽ پاڻ کان وڏو لشڪر ڏسو، تڏهن کانئن نہ ڊڄجو، ڇاڪاڻ تہ اوهان جو پيءُ اوهان سان گڏ آهي، جنهن اوهان کي مصر جي ملڪ مان ڪڍي آندو. ²جڏهن اوهين جنگ ۾ وڃڻ وارا هجو، تڏهن ڪاهن اڳتي اچي ماڻهن سان ڳالهائيندو. ³هو کين چوندو تہ ”ٻڌو، اي اسرائيل! اڄ اوهين پنهنجن دشمنن سان جنگ ڪرڻ وڃو ٿا. همت نہ هارجو، نہ ڊڄجو، نہ گهٻرائجو ۽ نہ کانئن ڏڪجو، ⁴ڇاڪاڻ تہ اوهان جو پيءُ اوهان سان گڏ هلي ٿو، تہ جيئن اوهان لاءِ اوهان جي دشمنن سان وڙهي ۽ اوهان کي فتح ڏياري.“

⁵پوءِ سردار ماڻهن کي چوندا تہ ”ڇا ڪنهن نئون گهر ٺاهيو آهي پر ان کي وقف نہ ڪيو اٿس؟ اهو پنهنجي گهر موٽي وڃي، نہ تہ جنگ ۾ مري وڃي ۽ ٻيو ڪو ان کي وقف ڪري. ⁶ڇا ڪنهن انگورن جو باغ پوکيو آهي پر اڃا ان جو ميوو نہ کاڌو اٿس؟ اهو پنهنجي گهر موٽي وڃي، نہ تہ جنگ ۾ مري وڃي ۽ ٻيو ڪو ان جو ميوو کائي. ⁷ڇا ڪنهن هڪ عورت سان منگني ڪئي آهي پر ان سان شادي نہ ڪئي اٿس؟ اهو پنهنجي گهر موٽي وڃي، نہ تہ جنگ ۾ مري وڃي ۽ ٻيو ڪو ماڻهو ان سان شادي ڪري.“ ⁸سردار ماڻهن کي وڌيڪ چوندا تہ ”ڇا ڪو ماڻهو ڊڄي ٿو ۽ همت هاري ويٺو آهي؟ اهو پنهنجي گهر موٽي وڃي، تہ جيئن سندس ڀائرن جون دليون بہ سندس دل وانگر پگهرجي نہ وڃن.“ ⁹جڏهن سردار ماڻهن سان ڳالهائي پورو ڪن، تڏهن ماڻهن جي اڳواڻيءَ لاءِ لشڪر جا سالار مقرر ڪندا.

¹⁰جڏهن اوهين ڪنهن شهر سان وڙهڻ لاءِ ان جي ويجهو پهچو، تڏهن ان کي صلح جو پيغام ڏيو. ¹¹جيڪڏهن اهو اوهان کي صلح سان جواب ڏئي ۽ اوهان لاءِ پنهنجا دروازا کولي ڇڏي، تہ ان جا سڀ ماڻهو بيگار ڪندڙ ٿي اوهان جي خدمت ڪندا. ¹²پر جيڪڏهن اهو صلح کان انڪار ڪري ۽ اوهان سان جنگ ڪري، تہ ان جو گهيرو ڪريو. ¹³جڏهن اوهان جو پيءُ اهو شهر اوهان جي حوالي ڪري، تڏهن ان جي سڀني مردن کي تلوار سان ماري ڇڏيو. ¹⁴پر عورتون، ٻار، ڍور ڍڳا ۽ شهر ۾ جيڪي ڪجهه آهي، يعني ان جو سڄو مال، اهو اوهين پنهنجي لاءِ لٽي وٺو، ۽ پنهنجن دشمنن جو اهو مال کائو، جيڪو اوهان جي پيءُ اوهان کي ڏنو آهي. ¹⁵هر انهيءَ شهر سان اهڙي ريت ڪريو، جيڪو اوهان کان گهڻو پري آهي ۽ انهن قومن جي شهرن مان ناهي. ¹⁶پر انهن قومن جي جن شهرن کي اوهان جو پيءُ اوهان کي ورثي ۾ ٿو ڏئي، انهن ۾ ڪنهن ساهوارو کي بہ جيئرو نہ ڇڏجو. ¹⁷بلڪ انهن کي، يعني حتين، اموريين، ڪنعانين، فرزين، حوين ۽ يبوسين کي، پوريءَ طرح تباهيءَ لاءِ وقف ڪري ڇڏجو، جيئن اوهان جي پيءُ اوهان کي حڪم ڏنو آهي، ¹⁸تہ جيئن اهي اوهان کي اهي سڀ نفرت جوڳا ڪم نہ سيکارين، جيڪي اهي پنهنجن معبودن لاءِ ڪن ٿا، نہ تہ اوهين اوهان جي پيءُ جي خلاف گناهه ڪندؤ.

¹⁹جڏهن اوهين ڪنهن شهر کي فتح ڪرڻ لاءِ جنگ ڪندي ڊگهي وقت تائين ان جو گهيرو ڪريو، تڏهن ان جي وڻن تي ڪهاڙو هلائي انهن کي برباد نہ ڪجو. انهن مان کائي سگهو ٿا، پر انهن کي نہ ڪپجو. ڇالاءِ جو ميدان جا وڻ ڪي ماڻهو ناهن، جو انهن سان دشمن وارو سلوڪ ڪيو وڃي. ²⁰رڳو انهن وڻن کي ڪپي سگهو ٿا، جن بابت اوهان کي خبر آهي تہ اهي کائڻ جا نہ آهن، تہ جيئن جيستائين اوهان سان جنگ ڪندڙ شهر ڪري نہ پوي، تيستائين اوهين ان خلاف گهيري جا مورچا ٺاهي سگهو.