Jou Vader veg vir jou
Voor die geveg sê 'n priester vir die leër om nie bang te wees nie, want hulle Vader gaan saam met hulle. Dan word manne huis toe gestuur: wie 'n nuwe huis of 'n nuwe wingerd het, wie verloof is, of wie eenvoudig bang is. Stede word eers vrede aangebied, en selfs 'n leër wat 'n stad beleër, mag nie vrugtebome afkap nie.
20 1Wanneer jy teen jou vyande gaan oorlog maak en jy perde, strydwaens en ’n leër groter as joune sien, moenie vir hulle bang wees nie, want jou Vader is by jou—hy wat jou uit die land Egipte laat optrek het. 2Wanneer julle op die punt staan om die geveg in te gaan, moet die priester vorentoe kom en met die volk praat. 3Hy moet vir hulle sê: “Luister, Israel: vandag trek julle ten stryde teen julle vyande. Moenie moedeloos word nie, moenie bang wees nie, moenie paniekerig raak nie, moenie vir hulle skrik nie, 4want jou Vader trek saam met julle om julle vyande vir julle te beveg en om julle die oorwinning te gee.”
5Dan moet die offisiere vir die volk sê: “Het iemand ’n nuwe huis gebou maar dit nog nie ingewy nie? Laat hy huis toe gaan, anders sterf hy dalk in die geveg en iemand anders wy dit in. 6Het iemand ’n wingerd geplant maar nog nie sy vrugte geniet nie? Laat hy huis toe gaan, anders sterf hy dalk in die geveg en iemand anders geniet dit. 7Het iemand met ’n vrou verloof geraak maar haar nog nie getrou nie? Hy mag huis toe gaan, anders sterf hy dalk in die geveg en ’n ander man trou met haar.” 8Die offisiere moet verder vir die volk sê: “Is daar iemand wat bang is en sy moed verloor het? Hy mag huis toe gaan, sodat die harte van sy broers nie soos syne versmelt nie.” 9Wanneer die offisiere klaar met die volk gepraat het, sal hulle leëraanvoerders aanstel om hulle te lei.
10Wanneer jy naby ’n stad kom om daarteen te veg, bied dit vrede aan. 11As dit jou vreedsaam antwoord en vir jou oopmaak, sal al sy mense jou as dwangarbeiders dien. 12Maar as dit vrede weier en teen jou oorlog maak, beleër dit dan. 13Wanneer jou Vader dit aan jou oorgee, maak al sy mans met die swaard dood. 14Maar die vroue, kinders, vee en alles anders in die stad—al sy buit—mag julle vir julleself plunder, en geniet die buit van julle vyande wat jou Vader aan jou gegee het. 15Behandel elke stad ver weg, wat nie onder hierdie nasies se stede is nie, op hierdie manier. 16Maar in die stede van hierdie volke wat jou Vader jou as ’n erfenis gee, laat niks wat asemhaal lewe nie. 17Wy hulle eerder aan volkome vernietiging—die Hetiete, Amoriete, Kanaäniete, Feresiete, Hewiete en Jebusiete—soos jou Vader jou beveel het, 18sodat hulle julle nie leer om al die afskuwelike dinge na te boots wat hulle vir hul gode doen nie, wat julle teen jou Vader laat sondig.
19Wanneer jy ’n stad lank beleër terwyl jy oorlog voer om dit in te neem, moenie sy bome verniel deur ’n byl daarteen te swaai nie. Jy mag van hulle eet, maar moenie hulle afkap nie. Want die bome van die veld is nie mense dat hulle soos jou vyand behandel moet word nie. 20Jy mag net bome afkap waarvan jy weet dat hulle nie vir voedsel is nie, sodat jy beleëringswerke kan bou teen die stad wat teen jou oorlog voer totdat dit val.
