Ο Πατέρας σου πολεμάει για σένα
Πριν από τη μάχη ένας ιερέας λέει στον στρατό να μη φοβάται, γιατί ο Πατέρας τους πηγαίνει μαζί τους. Έπειτα κάποιοι στέλνονται σπίτι τους — για ένα καινούριο σπίτι, ένα καινούριο αμπέλι, μια αρραβωνιαστικιά ή για απλό φόβο. Στις πόλεις προσφέρεται πρώτα ειρήνη, και ακόμη και ο στρατός που πολιορκεί δεν επιτρέπεται να κόψει τα καρποφόρα δέντρα.
20 1Όταν βγεις σε πόλεμο εναντίον των εχθρών σου και δεις άλογα, άρματα και στρατό μεγαλύτερο από τον δικό σου, μην τους φοβηθείς, γιατί ο Πατέρας σου είναι μαζί σου—αυτός που σε ανέβασε από τη γη της Αιγύπτου. 2Όταν πρόκειται να μπεις στη μάχη, ο ιερέας θα έρθει μπροστά και θα μιλήσει στον λαό. 3Θα τους πει: «Άκουσε, Ισραήλ: σήμερα βγαίνεις σε μάχη εναντίον των εχθρών σου. Μη χάσεις το θάρρος σου, μη φοβηθείς, μην πανικοβληθείς, μην τρομοκρατηθείς μπροστά τους, 4γιατί ο Πατέρας σου βαδίζει μαζί σου, για να πολεμήσει τους εχθρούς σου για χάρη σου και να σου δώσει τη νίκη».
5Τότε οι αξιωματικοί θα πουν στον λαό: «Έχτισε κανείς καινούριο σπίτι και δεν το εγκαινίασε; Ας γυρίσει στο σπίτι του, μήπως πεθάνει στη μάχη και το εγκαινιάσει άλλος. 6Φύτεψε κανείς αμπέλι και δεν απόλαυσε ακόμη τον καρπό του; Ας γυρίσει στο σπίτι του, μήπως πεθάνει στη μάχη και τον απολαύσει άλλος. 7Αρραβωνιάστηκε κανείς μια γυναίκα και δεν την παντρεύτηκε; Ας γυρίσει στο σπίτι του, μήπως πεθάνει στη μάχη και την παντρευτεί άλλος άντρας». 8Οι αξιωματικοί θα πουν ακόμη στον λαό: «Υπάρχει κανείς που φοβάται και έχασε το θάρρος του; Ας γυρίσει στο σπίτι του, για να μη λιώσουν οι καρδιές των αδελφών του σαν τη δική του». 9Όταν οι αξιωματικοί τελειώσουν να μιλούν στον λαό, θα διορίσουν αρχηγούς του στρατού για να τους οδηγούν.
10Όταν πλησιάσεις σε μια πόλη για να την πολεμήσεις, πρόσφερέ της ειρήνη. 11Αν σου απαντήσει ειρηνικά και σου ανοίξει, όλοι οι κάτοικοί της θα σε υπηρετούν ως καταναγκαστικοί εργάτες. 12Αν όμως αρνηθεί την ειρήνη και σου κάνει πόλεμο, τότε πολιόρκησέ την. 13Όταν ο Πατέρας σου την παραδώσει σε σένα, πέρασε από το σπαθί όλα τα αρσενικά της. 14Όμως τις γυναίκες, τα παιδιά, τα ζώα και όλα τα άλλα μέσα στην πόλη—όλα τα λάφυρά της—μπορείς να τα πάρεις για τον εαυτό σου, και να απολαύσεις τα λάφυρα των εχθρών σου, που σου έδωσε ο Πατέρας σου. 15Έτσι θα φερθείς σε κάθε πόλη που βρίσκεται μακριά, που δεν ανήκει στις πόλεις αυτών των εθνών. 16Όμως στις πόλεις αυτών των λαών που σου δίνει ο Πατέρας σου για κληρονομιά, μην αφήσεις ζωντανό τίποτε που αναπνέει. 17Αντίθετα, αφιέρωσέ τους στην ολοκληρωτική καταστροφή—τους Χετταίους, τους Αμορραίους, τους Χαναναίους, τους Φερεζαίους, τους Ευαίους και τους Ιεβουσαίους—όπως σε πρόσταξε ο Πατέρας σου, 18για να μη σε διδάξουν να μιμείσαι όλα τα βδελυρά πράγματα που κάνουν για τους θεούς τους, κάνοντάς σε να αμαρτήσεις απέναντι στον Πατέρα σου.
19Όταν πολιορκείς μια πόλη για πολύ καιρό, κάνοντας πόλεμο για να την κυριεύσεις, μην καταστρέφεις τα δέντρα της χτυπώντας τα με το τσεκούρι. Μπορείς να τρως απ’ αυτά, αλλά μην τα κόβεις. Γιατί τα δέντρα του αγρού δεν είναι άνθρωποι, για να τα μεταχειριστείς σαν εχθρό σου. 20Μόνο τα δέντρα που ξέρεις ότι δεν δίνουν τροφή μπορείς να τα κόψεις, για να χτίσεις πολιορκητικά έργα εναντίον της πόλης που σου κάνει πόλεμο, ώσπου να πέσει.