Abbaan keessan isiniif in lola

Waraana dura lubni loltoota sodaachuu akka hin qabne, Abbaan isaanii isaan wajjin deemuu isaaf itti hima. Achiis namoonni gara manaatti ni ergamu — mana haaraa, iddoo wayinii haaraa, kadhaatuu, yookaan sodaa qofaaf. Magaalaaf dursa nagaan dhiyaata, loltoonni marsanis muka firii muruu hin danda'an.

Boqonnaa 20.

Yeroo diinota keessan waraanuuf deemtanii fardeenii, gaariiwwan waraanaa fi loltoota isin caalaa baay'atan argitan, isaan hin sodaatinaa; sababii Abbaan keessan isa biyya Gibxii isin baase isin wajjin jiruuf. Yeroo waraanatti seenuuf dhiyaattanitti, lubichi gara dura dhufee ummata dubbisuu qaba. Innis akkana jedhee isaanitti haa himu, «Yaa Israa'el, dhaga'aa: har'a diinota keessan waraanuuf deemtu. Garaan keessan hin laafin, hin sodaatinaa, hin dhiphatinaa, isaan duratti hin rifatinaa, sababii Abbaan keessan diinota keessan isiniif waraanee injifannoo isiniif kennuuf isin wajjin in deema.»

Ergasii ajajoonni ummata sanatti akkana jedhu, «Namni mana haaraa ijaaree hin eebbifne jiraa? Inni waraana keessatti du'ee nama biraan akka mana sana hin eebbisneef mana isaatti haa deebi'u. Namni masaraa wayinii dhaabee ammallee firii isaa hin nyaanne jiraa? Inni waraana keessatti du'ee nama biraan akka firii isaa hin nyaatneef mana isaatti haa deebi'u. Namni dubartii tokko kadhatee ammallee hin fuune jiraa? Inni waraana keessatti du'ee nama biraan akka isheen hin fuunneef mana isaatti haa deebi'u.» Ajajoonni ammas ummatatti akkana jedhuu qabu, «Namni sodaatee ofitti amanamummaa dhabe jiraa? Akka garaan obboloota isaa akka isaa hin laaftuuf mana isaatti haa deebi'u.» Ajajoonni ummata dubbisanii erga xumuranii booda, ajajoota loltootaa isaan geggeessan in muudu.

Yeroo magaalaa tokko waraanuuf itti dhiyaattan, nagaa itti dhiyeessaa. Yoo magaalaan sun nagaadhaan isin deebisitee isiniif banitte, ummanni ishee hundi hojjettoota dirqamaa ta'ee isin tajaajila. Yoo garuu nagaa didde isin waraante, yoos ishee marsaa. Yeroo Abbaan keessan ishee isiniif kennutti, dhiirota ishee hundumaa goraadeedhaan rukutaa. Garuu dubartoota, daa'immanii, horii fi waan magaalaa sana keessa jiru hundumaa—boojuu ishee hunda—ofii keessaniif saamuu dandeessu; boojuu diinota keessanii isa Abbaan keessan isiniif kenne in nyaattu. Magaalaawwan baay'ee fagoo, magaalaawwan saboota kanaa keessaa hin taane hundumaaf akkasuma godhaa. Garuu magaalaawwan saboota Abbaan keessan dhaala godhee isiniif kennu keessatti waan hafuura qabu tokkoyyuu hin jiraachisinaa. Kanaa mannaa, akkuma Abbaan keessan isin ajajeetti, Hitoota, Amoorota, Kanaana'ota, Feresoota, Hiwwota fi Yebusota guutummaatti barbadeessaa, akka isaan waan jibbisiisaa waaqota isaaniif godhan hundumaa isin barsiisanii Abbaa keessan irratti isin hin cubbuusneef.

Yeroo magaalaa tokko yeroo dheeraadhaaf marsitanii ishee qabachuuf waraantan, mukkeen ishee qottoodhaan isaan rukutuudhaan hin barbadeessinaa. Isaan irraa nyaachuu dandeessu, garuu hin muruun. Sababii mukkeen dheedaa namoota miti, akka diina keessanitti fudhatamaniif. Mukkeen nyaataaf akka hin taane beektan qofa muruu dandeessu, akka dallaa marsaa magaalaa isin waraanu sana irratti hanga ishee kufuutti ijaartaniif.