Babanız Sizin İçin Savaşır
Savaştan önce bir kâhin orduya korkmamasını söyler, çünkü Babaları onlarla birlikte gidiyor. Sonra kimileri evlerine gönderilir — yeni bir ev, yeni bir bağ, bir nişanlı ya da düpedüz korku. Kentlere önce barış önerilir ve kuşatan ordular bile meyve ağaçlarını kesemez.
20 1Düşmanlarınıza karşı savaşa gittiğinizde, atlar, savaş arabaları ve sizinkinden daha kalabalık bir ordu gördüğünüzde onlardan korkmayın; çünkü sizi Mısır'dan çıkaran Babanız sizinledir. 2Savaşa girmek üzereyken kâhin öne çıkıp halka seslensin. 3Onlara şöyle desin: «Dinle, ey İsrail! Bugün düşmanlarınıza karşı savaşa gidiyorsunuz. Yılmayın, korkmayın, paniğe kapılmayın, onlardan dehşete düşmeyin; 4çünkü Babanız sizinle birlikte gidiyor; düşmanlarınıza karşı sizin için savaşacak ve size zafer verecek.»
5Sonra görevliler halka şöyle diyecekler: «Yeni bir ev yapıp da onu adamamış kimse var mı? Evine dönsün, yoksa savaşta ölür de evini başkası adar. 6Bağ dikip de henüz meyvesinin tadını çıkarmamış kimse var mı? Evine dönsün, yoksa savaşta ölür de meyvesinin tadını başkası çıkarır. 7Bir kadınla nişanlanıp da onunla evlenmemiş kimse var mı? Evine dönsün, yoksa savaşta ölür de o kadınla başkası evlenir.» 8Görevliler halka şunu da söyleyecekler: «Korkan, yüreğini yitiren biri var mı? Evine dönsün, yoksa kardeşlerinin de yüreği onunki gibi erir.» 9Görevliler halka seslenmeyi bitirdiklerinde, onlara önderlik etmeleri için ordu komutanları atayacaklar.
10Bir kente saldırmak üzere yaklaştığınızda, önce ona barış önerin. 11Barış önerinizi kabul eder ve kapılarını size açarsa, oradaki bütün halk size angaryacı olarak hizmet edecek. 12Ama barışı reddedip sizinle savaşmak isterse, kenti kuşatın. 13Babanız kenti elinize teslim ettiğinde, oradaki bütün erkekleri kılıçtan geçirin. 14Ama kadınları, çocukları, hayvanları ve kentteki her şeyi, bütün ganimeti kendiniz için yağmalayabilirsiniz; Babanız'ın size verdiği düşman ganimetinin tadını çıkarın. 15Bu uluslara ait olmayan, sizden uzaktaki bütün kentlere böyle davranın. 16Ama Babanız'ın miras olarak size vereceği bu halkların kentlerinde soluk alan hiçbir canlıyı sağ bırakmayın. 17Tersine, Babanız'ın size buyurduğu gibi onları — Hititler'i, Amorlular'ı, Kenanlılar'ı, Perizliler'i, Hivliler'i ve Yevuslular'ı — tümüyle yok olmaya adayın; 18öyle ki, ilahları için yaptıkları bütün iğrenç şeyleri size öğretip taklit ettirmesinler ve Babanız'a karşı günah işlemenize yol açmasınlar.
19Bir kenti ele geçirmek için uzun süre savaşarak kuşattığınızda, ağaçlarına balta vurup onları yok etmeyin. Onlardan yiyebilirsiniz, ama kesmeyin. Çünkü kırdaki ağaçlar sizin düşmanınız gibi davranılacak insanlar mı ki? 20Yalnızca yiyecek vermediğini bildiğiniz ağaçları kesebilirsiniz; öyle ki, sizinle savaşan kent düşene dek ona karşı kuşatma düzenekleri kurabilesiniz.
