तिमीहरूका पिता तिमीहरूका निम्ति युद्ध गर्नुहुन्छ
युद्धअघि एक पूजाहारीले सेनालाई नडराउन भन्छन्, किनकि तिनीहरूका पिता तिनीहरूसँगै जानुहुन्छ। त्यसपछि केही मानिसहरूलाई घर पठाइन्छ — नयाँ घर, नयाँ दाखबारी, मगनी गरेकी केटी, वा केवल डर भएकाहरूलाई। सहरहरूलाई पहिले शान्तिको प्रस्ताव दिइन्छ, र घेरा हाल्ने सेनाले पनि फलफूलका रूखहरू काट्न पाउँदैन।
20 1जब तिमीहरू आफ्ना शत्रुहरूविरुद्ध युद्ध गर्न जान्छौ र घोडाहरू, रथहरू अनि आफ्नाभन्दा ठूलो सेना देख्छौ, तब तिनीहरूदेखि नडराऊ, किनकि तिमीहरूलाई मिश्र देशबाट ल्याउनुहुने तिमीहरूका पिता तिमीहरूसँग हुनुहुन्छ। 2जब तिमीहरू युद्धमा जान लाग्छौ, तब पुजारी अगाडि आएर मानिसहरूसँग बोल्नेछ। 3उसले तिनीहरूलाई भन्नेछ, “हे इस्राएल, सुन: आज तिमीहरू आफ्ना शत्रुहरूविरुद्ध युद्ध गर्न जाँदैछौ। हिम्मत नहार, नडराऊ, व्याकुल नहोऊ, तिनीहरूदेखि भयभीत नहोऊ, 4किनकि तिमीहरूका पिता तिमीहरूका निम्ति तिमीहरूका शत्रुहरूसँग लड्न र तिमीहरूलाई विजय दिन तिमीहरूसँगै जानुहुन्छ।”
5त्यसपछि अधिकारीहरूले मानिसहरूलाई भन्नेछन्: “के कसैले नयाँ घर बनाएर त्यो समर्पण गरेको छैन? त्यो आफ्नो घर फर्कोस्, नत्र युद्धमा उसको मृत्यु होला र अर्कैले त्यो समर्पण गर्नेछ। 6के कसैले दाखबारी लगाएर त्यसको फल अझै उपभोग गरेको छैन? त्यो आफ्नो घर फर्कोस्, नत्र युद्धमा उसको मृत्यु होला र अर्कैले त्यसको उपभोग गर्नेछ। 7के कसैले कुनै स्त्रीसँग मगनी गरेर त्यससँग विवाह गरेको छैन? त्यो आफ्नो घर फर्कोस्, नत्र युद्धमा उसको मृत्यु होला र अर्कै मानिसले त्यससँग विवाह गर्नेछ।” 8अधिकारीहरूले मानिसहरूलाई अझै भन्नेछन्, “के डराएर हिम्मत हारेको कोही छ? त्यो आफ्नो घर फर्कोस्, ताकि उसको जस्तै उसका दाजुभाइको मन नपग्लोस्।” 9जब अधिकारीहरूले मानिसहरूसँग बोलिसक्छन्, तब तिनीहरूको अगुवाइ गर्न तिनीहरूले सेनापतिहरू नियुक्त गर्नेछन्।
10जब तिमीहरू कुनै सहरविरुद्ध युद्ध गर्न त्यसको नजिक पुग्छौ, तब त्यसलाई शान्तिको प्रस्ताव देऊ। 11त्यसले शान्तिपूर्वक जवाफ दिएर तिमीहरूका निम्ति ढोका खोल्यो भने, त्यसका सबै मानिसहरूले बेगार मजदुरका रूपमा तिमीहरूको सेवा गर्नेछन्। 12तर त्यसले शान्ति अस्वीकार गरेर तिमीहरूसँग युद्ध गर्यो भने, त्यसलाई घेरा हाल। 13जब तिमीहरूका पिताले त्यो तिमीहरूको हातमा सुम्पिदिनुहुन्छ, तब त्यसका सबै पुरुषलाई तरवारले मार। 14तर स्त्रीहरू, बालबच्चाहरू, गाईवस्तु र सहरका अरू सबै थोक—त्यसका सबै लूटका माल—तिमीहरूले आफ्ना निम्ति लुट्न सक्छौ, र तिमीहरूका पिताले तिमीहरूलाई दिनुभएको तिमीहरूका शत्रुहरूको लूटको माल उपभोग गर। 15यी जातिहरूका सहरहरूमा नपर्ने, टाढाका हरेक सहरसँग यसरी नै व्यवहार गर। 16तर तिमीहरूका पिताले तिमीहरूलाई उत्तराधिकारको रूपमा दिनुहुने यी जातिहरूका सहरहरूमा साँस फेर्ने कुनै पनि प्राणीलाई जीवित नछोड। 17बरु तिमीहरूका पिताले तिमीहरूलाई आज्ञा गर्नुभएझैँ तिनीहरूलाई—हित्ती, एमोरी, कनानी, परिज्जी, हिव्वी र यबूसीहरूलाई—पूर्ण रूपले विनाशका निम्ति समर्पण गर, 18नत्र तिनीहरूले आफ्ना देवताहरूका निम्ति गर्ने सबै घृणित कुराहरू अनुकरण गर्न तिमीहरूलाई सिकाउनेछन् र तिमीहरूलाई तिमीहरूका पिताविरुद्ध पाप गर्न लगाउनेछन्।
19जब तिमीहरू कुनै सहरलाई कब्जा गर्न युद्ध गर्दै लामो समयसम्म घेरा हाल्छौ, तब त्यसका रूखहरूमा बन्चरो हानेर तिनलाई नष्ट नगर। तिमीहरू तिनका फल खान सक्छौ, तर तिनलाई नकाट। किनकि मैदानका रूखहरू मानिस होइनन्, जसलाई तिमीहरूका शत्रुसरह व्यवहार गरियोस्। 20खानका निम्ति होइनन् भनी तिमीहरूलाई थाहा भएका रूखहरू मात्र तिमीहरू काट्न सक्छौ, ताकि तिमीहरूसँग युद्ध गरिरहेको सहर नढलेसम्म तिमीहरूले त्यसविरुद्ध घेराबन्दीका साधनहरू बनाउन सक।