شريعت جو دور 21 FHB Father's Heart Bible™

21 ¹جيڪڏهن اوهان جو پيءُ جيڪا زمين اوهان کي ورثي ۾ ٿو ڏئي، انهيءَ زمين ۾ ڪنهن ٻنيءَ ۾ ڪو ماريل ماڻهو پيل لڀي ۽ ڪنهن کي خبر نہ هجي تہ کيس ڪنهن ماريو آهي، ²تہ اوهان جي بزرگن ۽ قاضين کي ٻاهر نڪري لاش کان آس پاس جي شهرن تائين فاصلو ماپڻو پوندو. ³جيڪو شهر لاش کان ويجهو هجي، انهيءَ شهر جا بزرگ هڪڙي اهڙي جوان ڳئون کڻن جنهن کان ڪڏهن ڪم نہ ورتو ويو هجي ۽ جنهن کي ڪڏهن جوئو نہ لڳو هجي، ⁴۽ انهيءَ شهر جا بزرگ ان ڳئون کي هيٺ هڪڙي اهڙي وادي ۾ وٺي وڃن جتي وهندڙ پاڻي هجي ۽ جنهن ۾ ڪڏهن هر نہ هلايو ويو هجي نڪي ٻج پوکيو ويو هجي، ۽ اتي وادي ۾ ان جي ڳچي ڀڃي ڇڏين. ⁵پوءِ ليوي جا پٽ، يعني ڪاهن، اڳيان اچن، ڇاڪاڻ تہ اوهان جي پيءُ کين چونڊيو آهي تہ سندس خدمت ڪن ۽ اسان جي پيءُ جي نالي ۾ برڪت ڏين؛ هر جهيڙو ۽ هر مارڪٽ انهن جي چوڻ موجب نبيريو ويندو آهي. ⁶انهيءَ لاش کان ويجهي شهر جا سڀ بزرگ وادي ۾ انهيءَ ڳئون مٿان، جنهن جي ڳچي ڀڳي وئي آهي، پنهنجا هٿ ڌوئين، ⁷۽ اعلان ڪري چون تہ ”اسان جي هٿن هي رت نہ وهايو آهي ۽ نڪي اسان جي اکين هن کي ڏٺو آهي. ⁸اي اسان جا بابا، پنهنجي قوم اسرائيل لاءِ، جنهن کي تو ڇڏايو آهي، ڪفارو ڏي؛ پنهنجي قوم اسرائيل جي وچ ۾ بيگناهه جو رت نہ رک. تڏهن انهن لاءِ رت جو ڪفارو ٿي ويندو.“ ^a a v8 ڳئون واري رسم ويجهي شهر کي اهو موقعو ڏنو تہ ملڪ ۾ اڻڄاتل قتل جي باري ۾ پنهنجي بيگناهيءَ جو سرعام اعلان ڪري ۽ خدا آڏو ڪفاري جو طالب ٿئي. ⁹جڏهن اوهين اهو ڪندؤ جيڪو اسان جي پيءُ جي نظر ۾ ٺيڪ آهي، تڏهن بيگناهه جي رت جو ڏوهه پنهنجي وچ مان ڪڍي ڇڏيندؤ.

قيدي عورت کي زال بڻائڻ

¹⁰جڏهن اوهين پنهنجن دشمنن سان وڙهڻ لاءِ نڪرو ۽ اسان جو پيءُ کين اوهان جي هٿ ۾ ڏئي ڇڏي ۽ اوهين قيدي وٺو، ¹¹جيڪڏهن انهن قيدين ۾ ڪا سهڻي عورت ڏسي، هن تي موهت ٿي وڃو ۽ کيس پنهنجي زال ڪري وٺڻ چاهيو، ¹²تہ کيس پنهنجي گهر ۾ آڻيو، ۽ هوءَ پنهنجو مٿو منڊائي ۽ ننهن ڪٽائي. ¹³کيس پنهنجي قيديءَ وارا ڪپڙا لاهرايو، پنهنجي گهر ۾ رهائيو ۽ هوءَ پوري هڪ مهينو پنهنجي ماءُ ۽ پيءُ جو سوڳ ڪري. ان کانپوءِ اوهين مڙس طور هن وٽ وڃي سگهو ٿا، ۽ هوءَ اوهان جي زال ٿيندي. ¹⁴جيڪڏهن اوهان کي هوءَ وڌيڪ نہ وڻي تہ جتي گهري اتي هلي وڃڻ ڏيوس. کيس چاندي عيوض نہ وڪڻو ۽ نڪي غلام ڪري سمجهو، ڇاڪاڻ تہ اوهان هن کي ذليل ڪيو آهي.

پهرئين ڄاول پٽ جو ورثو

¹⁵جيڪڏهن ڪنهن ماڻهوءَ جون ٻه زالون هجن، هڪڙي پياري ۽ ٻي ناپياري، ۽ ٻنهي کيس پٽ ڄڻيا هجن، پر پهريون ڄاول پٽ ناپياري زال جو هجي، ^b b v15 هتي ”ناپياري“ جو مطلب رڳو گهٽ پياري آهي — يعني اها زال جيڪا محبت ۾ ٻئي درجي تي آهي، نہ تہ اها جنهن کي ڌڪاريو ويو هجي. ¹⁶جڏهن هو پنهنجي ملڪيت پنهنجن پٽن ۾ ورهائي، تڏهن ناپياري زال جي پٽ کي، جيڪو حقيقي پهريون ڄاول آهي، ڇڏي پياري زال جي پٽ کي پهريون ڄاول نہ بڻائي سگهندو. ¹⁷بلڪ پنهنجي ناپياري زال جي پٽ کي پهريون ڄاول ڪري مڃي ۽ پنهنجي سڀني شين مان کيس ٻيڻو حصو ڏئي؛ ڇاڪاڻ تہ هو سندس زور جو پهريون ڦل آهي— پهرئين ڄاول جو حق سندس آهي.

ضدي ۽ باغي پٽ

¹⁸جيڪڏهن ڪنهن ماڻهوءَ جو ضدي ۽ باغي پٽ هجي جيڪو پنهنجي ماءُ پيءُ جو چيو نہ مڃي ۽ جڏهن اهي کيس سيکت ڏين تڏهن بہ نہ ٻڌي، ¹⁹تہ سندس ماءُ پيءُ کيس پڪڙي پنهنجي شهر جي دروازي تي بزرگن وٽ وٺي اچن، ²⁰۽ شهر جي بزرگن کي چون تہ ”اسان جو هي پٽ ضدي ۽ باغي آهي؛ اسان جي نہ ٿو ٻڌي— پيٽو ۽ شرابي آهي.“ ²¹تڏهن سندس شهر جا سڀ ماڻهو کيس پٿر هڻي ماري ڇڏين. ائين برائيءَ کي پنهنجي وچ مان ڪڍي ڇڏيو، تہ سڄو اسرائيل ٻڌي ڊڄي.

وڻ تي ٽنگيل هر ڪو لعنتي آهي

²²جيڪڏهن ڪنهن ماڻهوءَ جو گناهه موت جي لائق هجي ۽ کيس قتل ڪيو وڃي، ۽ اوهين کيس وڻ تي ٽنگيو، ²³تہ سندس لاش کي رات جو وڻ تي نہ ڇڏيو؛ انهيءَ ڏينهن ئي کيس دفنايو، ڇاڪاڻ تہ جيڪو وڻ تي ٽنگيو وڃي سو اسان جي پيءُ جي لعنت هيٺ آهي. پنهنجي ملڪ کي ناپاڪ نہ ڪريو، جيڪا زمين اوهان جو پيءُ اوهان کي ورثي ۾ ٿو ڏئي. ^c c v23 پولس اسان کي ٻڌائي ٿو تہ يسوع وڻ تي ٽنگجي اسان لاءِ لعنت بڻيو، تہ جيئن پيءُ جي برڪت هر ڪنهن تائين پهچي — گلتين 3:13.