Nebus Getih kang Tanpa Dosa
Rajapati kang ora ketemu sing nindakake dijawab dening para pinituwa kang ngumbah tangane ing sadhuwure sapi dara lan nyuwun marang Rama kita supaya ngruwat getih kang tanpa luput. Wong wadon tawanan kudu diwenehi wektu nangisi kulawargane lan didadekake bojo, ora kena didol. Anake bojo kang disengiti tetep nampa hak pambarepe. Layone wong kang diukum pati ora kena digantung sewengi muput.
21 1Yen ing tanah kang diparingake dening Ramamu marang kowe supaya kokduweni, tinemu ana wong mati dipateni gumlethak ing ara-ara, mangka ora ana wong siji-sijia kang ngerti sapa kang mateni, 2para tuwa-tuwa lan para hakimmu padha metua lan ngukura adohe menyang kutha-kutha kang ngubengi jisim mau. 3Para tuwa-tuwane kutha kang cedhak dhewe karo jisim mau kudu njupuk sapi wadon enom kang durung tau dienggo nyambut gawe, kang durung tau dipasangi pasangan, 4banjur para tuwa-tuwane kutha mau padha nggawa sapi wadon enom iku menyang sawijining lembah kang ana banyune mili, kang durung tau digaru utawa disebari, lan ana ing lembah kono gulune sapi mau ditugel. 5Para imam, yaiku para anak turune Lewi, kudu padha maju, amarga iya wong-wong iku kang wis dipilih dening Ramamu supaya padha ngladeni Panjenengane lan mberkahi atas asmane Rama kita; sarta miturut putusane wong-wong mau saben prakara padudon lan saben prakara penganiaya diputus. 6Para tuwa-tuwane kutha kang cedhak dhewe karo jisim mau kabeh kudu padha wisuh tangane ing sadhuwure sapi wadon enom kang wis ditugel gulune ana ing lembah mau, 7sarta padha ngucapa: “Tangan kula boten ngwutahaken getih punika, saha mripat kula boten nyipati. 8Dhuh Rama, mugi Paduka paring pangruwat dhateng umat Paduka Israel, ingkang sampun Paduka tebus; sampun ngantos Paduka ndekekaken getih tanpa dosa wonten ing antawisipun umat Paduka Israel. Temah getih punika badhe karuwat tumrap tiyang-tiyang punika.” a a v8 Upacara sapi wadon enom iki aweh dalan marang kutha kang cedhak dhewe kanggo ngumumake kasuciane ing ngarep umum lan nyuwun pangruwatan marang ngarsane Gusti Allah tumrap prakara pepati kang durung kawiyak sapa kang nindakake ing tanah kono. 9Mangkono kowe bakal nyirnakake kaluputan jalaran getih tanpa dosa saka ing satengahmu, samangsa kowe nindakake apa kang bener ing paningale Rama kita.
Wong Wadon Tawanan kang Didadekake Bojo
10Samangsa kowe mangkat perang nglawan mungsuh-mungsuhmu, mangka Rama kita maringake wong-wong mau marang tanganmu nganti kowe nawan wong, 11banjur ing antarane para tawanan mau kowe weruh ana wong wadon kang ayu rupane, kowe kepencut marang dheweke lan kepengin ngepek dheweke dadi bojomu, 12kowe banjur nggawaa dheweke menyang omahmu, sarta wong wadon mau kudu nyukur sirahe lan ngethok kukune. 13Wong wadon mau konen nyopot sandhangan tawanane, banjur manggon ing omahmu, lan nangisi bapak-biyunge sajroning sawulan ganep. Sawise iku kowe lagi kena nyedhaki dheweke minangka bojone, satemah dheweke dadi bojomu. 14Nanging yen kowe wis ora seneng marang dheweke maneh, uculna supaya lunga menyang ngendi sakarepe. Aja kokdol kanthi dibayar salaka lan aja kokanggep kaya batur tukon, awit kowe wis ngasorake dheweke.
Warisane Anak Pambarep
15Manawa ana wong lanang duwe bojo loro, kang siji ditresnani lan kang siji ora ditresnani, mangka sakarone padha nglairake anak lanang kanggo wong mau, nanging anak pambarep iku anake bojo kang ora ditresnani, b b v15 Ing kene tembung “ora ditresnani” mung ateges kurang ditresnani—yaiku bojo kang manggon ing urutan kapindho ing katresnan, dudu bojo kang disengiti. 16ing dina nalika wong mau mbage warisane marang anak-anake, dheweke ora kena ngangkat anake bojo kang ditresnani dadi pambarep ngungkuli anake bojo kang ora ditresnani, kang satemene iku pambarep. 17Nanging dheweke kudu ngakoni anake bojo kang ora ditresnani mau minangka pambarep, kanthi menehi dheweke tikel loro saka sakabehe barang darbeke; awit anak iku wiwitaning kakuwatane—mula hake pambarep iku dadi duweke.
Anak kang Wangkot lan Mbalela
18Manawa ana wong duwe anak lanang kang wangkot lan mbalela, kang ora gelem manut marang bapak utawa biyunge, sarta ora gelem ngrungokake nalika wong tuwane nggulawenthah dheweke, 19bapak lan biyunge banjur kudu nyekel dheweke sarta nggawa menyang ngarsane para tuwa-tuwane kutha ing gapuraning kuthane, 20sarta matura marang para tuwa-tuwane kutha mau: “Anak kula punika wangkot saha mbalela; piyambakipun boten purun mireng dhateng kula—karem nedha saha seneng mendem.” 21Sakehing wong lanang ing kuthane kudu mbenturi watu marang dheweke nganti mati. Mangkono kowe nyingkirna piala saka ing satengahmu, satemah wong Israel kabeh bakal krungu lan dadi wedi.
Kena Ipat-ipat Saben Wong kang Digantung ing Kayu
22Manawa ana wong nglakoni dosa kang pantes diukum pati, nganti dheweke diukum pati, sarta kowe nggantung dheweke ing kayu, 23jisime aja kokejarake nginep ing kayu, nanging kudu kokkubur ing dina iku uga, awit sok wonga kang digantung ing kayu iku kena ipat-ipate Rama kita. Aja gawe najise tanahmu, yaiku tanah kang diparingake dening Ramamu marang kowe minangka warisan. c c v23 Rasul Paulus mratelakake marang kita yen Gusti Yesus wis dadi ipat-ipat kanggo kita sarana digantung ing kayu, supaya berkahe Sang Rama bisa tumeka marang wong kabeh—Galati 3:13.