Kefareta ji bo xwîna bêsûc

Kuştinek nehelkirî bi rîspiyan tê bersivandin ku destên xwe li ser mozikekê dişon û ji Bavê me dixwazin ku ji bo xwîna bêsûc kefaretê bike. Jineke dîl divê bê giriyan û bê zewicîn, ne ku bê firotin. Kurê jineke nefretkirî mafê nixuriyê xwe diparêze. Cendekê mirovekî kuştî divê bi şev neyê daliqandin.

Beş 21.

Heke li welatê ku Bavê te dide te da ku tu bibî xwediyê wî, kuştiyek li zeviyê dirêjkirî bê dîtin û tu kes nizane kê ew kuştiye, wê demê divê rihspî û dadwerên te derkevin û dûrahiya bajarên li dora cendek bipîvin. Divê rihspiyên bajarê ku herî nêzîkî cendek e, mozikeke ku qet pê kar nehatiye kirin û qet nîr li stûyê wê nehatiye kirin bigirin, û divê rihspiyên wî bajarî mozikê bînin xwarê, geliyekî ku ava herikbar tê de heye û qet nehatiye cotkirin û çandin, û li wir, di gelî de stûyê wê bişkînin. Divê kahîn, kurên Lêwî, werin pêş, çimkî Bavê te ew bijartine da ku ji wî re xizmetê bikin û bi navê Bavê me pîroz bikin; bi gotina wan her nakokî û her êrîş tê çareserkirin. Divê hemû rihspiyên wî bajarê ku herî nêzîkî cendek e, li ser mozika ku stûyê wê hatiye şikandin, di gelî de destên xwe bişon, û divê ew bêjin: “Destên me ev xwîn nerijandiye, çavên me jî ev nedîtiye. Ya Bavê me, kefareta gelê xwe Îsraêl bike, yê ku te ew rizgar kirin; xwîna bêsûc nexe nav gelê xwe Îsraêl. Wê demê kefareta wê xwînê wê ji wan re bê kirin.” ^a Bi vî awayî tuyê sûcê xwîna bêsûc ji nav xwe rakî, gava tu tiştê ku li ber çavên Bavê me rast e bikî.

Jineke dîl a ku dibe jin

Gava tu ji bo şer li dijî dijminên xwe derkevî û Bavê me wan bide destê te û tu dîlan bigirî, û di nav dîlan de tu jineke bedew bibînî, dilê te bikeve wê û tu bixwazî wê ji xwe re bikî jin, wê demê wê bîne mala xwe, û divê ew serê xwe bitraşe û neynûkên xwe jê bike. Bila ew kincên xwe yên dîlîtiyê ji xwe bike, di mala te de bimîne û mehekê tam ji bo bav û diya xwe şînê bigire. Piştre tu dikarî wekî mêr herî ba wê û ewê bibe jina te. Heke tu êdî wê nexwazî, bihêle ew here ku derê dixwaze. Wê bi zîv nefroşe û wekî cariyeyê li wê nenêre, çimkî te ew rezîl kir.

Mîrasa kurê nixurî

Heke du jinên mêrekî hebin, yek jê hezkirî û yek nehezkirî, û herduyan ji wî re kur anîbin, lê nixurî kurê jina nehezkirî be, ^b gava ew malê xwe ji kurên xwe re dihêle, ew nikare kurê jina hezkirî li şûna kurê jina nehezkirî, ku nixuriyê rastîn e, bike nixurî. Lê belê divê ew kurê jina xwe ya nehezkirî wekî nixurî nas bike û ji her tiştê ku wî heye du par bide wî; çimkî ew destpêka hêza wî ye — mafê nixuriyê yê wî ye.

Kurê serhişk û serhildêr

Heke kurekî mêrekî yê serhişk û serhildêr hebe ku guh nade bav an diya xwe û gava ew wî terbiye dikin guh nade wan, wê demê divê bav û diya wî wî bigirin û wî bînin ba rihspiyan li ber deriyê bajarê wî, û ji rihspiyên bajarê wî re bêjin: “Ev kurê me serhişk û serhildêr e; guh nade me — çavbirçî û serxweş e.” Divê hemû zilamên bajarê wî wî bi keviran bikujin. Xerabiyê ji nav xwe rake, û hemû Îsraêlê wê bibihîze û bitirse.

Her kesê ku bi darê ve tê daleqandin nifirkirî ye

Heke sûcê mirovekî heqê mirinê be û ew bê kuştin, û tu wî bi darê ve daleqînî, cendekê wî bi şev li ser darê nehêle; di heman rojê de wî veşêre, çimkî her kesê ku bi darê ve hatiye daleqandin di bin nifira Bavê me de ye. Welatê xwe nepak neke, welatê ku Bavê te dide te da ku tu bibî mîrasgirê wî. ^c