Dubarekirina Şerîetê 22 FHB Father's Heart Bible™

22 ¹Gava tu gayê an miya birayê xwe dibînî ku ji rê derketine, xwe ji wan nede alî; bê guman wan li birayê xwe vegerîne. ²Heke birayê te ne nêzîkî te be, an tu wî nas nakî, wî heywanî bîne mala xwe û li cem xwe bihêle heta ku ew li wî bigere, paşê wî li wî vegerîne. ³Ji bo kerê wî jî wisa bike, ji bo kincê wî jî wisa bike, ji bo her tiştê ku birayê te winda dike û tu dibînî jî wisa bike; divê tu xwe ji wê nedî alî. ⁴Gava tu kerê an gayê birayê xwe dibînî ku li ser rê ketiye, divê tu xwe ji wan nedî alî; bê guman alîkariya wî bike ku wî rake.

⁵Bila jin kincên mêran li xwe neke, mêr jî kincên jinan li xwe neke; çimkî her kesê ku van tiştan dike li ber Bavê te pîs e.

⁶Heke di rê de, li ser her darekê an li erdê, tu rastî hêlîna çûkekê bêyî ku çêlîk an hêk tê de hebin, û dayik li ser çêlîkan an hêkan rûniştî be, dayikê bi çêlîkan re nebe. ⁷Divê tu dayikê berdî, lê çêlîkan ji xwe re bibe, da ku ji te re baş be û rojên te dirêj bin.

⁸Gava tu xaniyekî nû ava dikî, li dora banê wî sênc çêke, da ku heke yek ji ser bikeve, deyndariya xwînê li ser mala te nebe.

⁹Rezê xwe bi tovên tevlihev neçîne; yan na hemû ber—tovê ku hatiye çandin û berê rez—wê ji te bê standin. ¹⁰Divê tu bi gayekî û kerekî ku bi hev re hatine nîrkirin cot nekî. ¹¹Divê tu kincê ku ji hirî û kitanê bi hev re hatiye hûnandin li xwe nekî.

¹²Li çar quncikên kirasê ku tu li xwe dikî gulikan çêke.

Rêzgirtina peymana zewacê

¹³Heke mêrek jinekê bistîne û piştî ku bi wê re razê, jê nefret bike, ¹⁴û wê bi kirinên şermî tawanbar bike, navê wê xirab bike û bêje: “Min ev jin stend, lê gava ez nêzîkî wê bûm, min nîşana keçîniya wê nedît,” ¹⁵wê demê bila bav û diya keça ciwan delîlên keçîniya wê hildin û li ber deriyê bajêr bînin ba rihspiyên bajêr. ¹⁶Wê bavê keça ciwan ji rihspiyan re bêje: “Min keça xwe ji vî mêrî re kir jin, lê ew ji wê nefret dike. ¹⁷Niha wî ew bi kirinên şermî tawanbar kiriye û gotiye: ‘Min nîşana keçîniya keça te nedît.’ Lê va ye delîla keçîniya keça min.’ Bila ew qumaşê li ber rihspiyên bajêr raxin.” ¹⁸Paşê bila rihspiyên wî bajarî wî mêrî bigirin û terbiye bikin, ¹⁹û bila ew bi qasî heqê salekê zîv wekî ceza jê bistînin û bidin bavê keça ciwan, çimkî wî navê keçeke Îsraêlê xirab kiriye. Bila ew jina wî bimîne; heta ku ew sax be, nikare wê berde.

²⁰Lê heke tawanbarî rast be û delîla keçîniya keça ciwan neyê dîtin, ²¹divê ew keça ciwan bînin ber deriyê mala bavê wê, û mêrên bajarê wê wê bi keviran bikujin, çimkî wê li Îsraêlê tiştekî rûreş kiriye—di mala bavê xwe de fahîşetî kiriye. Xerabiyê ji nav xwe rake.

²²Heke mêrek bi jina yekî din re razayî bê dîtin, divê her du jî bimirin—mêrê ku bi wê re razaye û jin jî. Xerabiyê ji Îsraêlê rake. ²³Heke keçeke ciwan, keçikeke ku bi mêrekî re nîşankirî ye, hebe û mêrekî din wê li bajêr bibîne û bi wê re razê, ²⁴her duyan bîne ber deriyê wî bajarî û wan bi keviran bikuje: keça ciwan, çimkî wê li bajêr ji bo alîkariyê gazî nekir; mêr, çimkî wî destdirêjî li jina cîranê xwe kir. Xerabiyê ji nav xwe paqij bike. ²⁵Lê heke mêrek keça ciwan a nîşankirî li zeviyê bibîne, wê bi zorê bigire û bi wê re razê, tenê ew mêr wê bimire. ²⁶Tiştekî bi keça ciwan neke; gunehekî wê yê ku hêjayî mirinê be tuneye. Ev rewş wekî mêrekî ye ku êrîşî cîranê xwe dike û wî dikuje: ²⁷çimkî wî ew li zeviyê dît; keça ciwan a nîşankirî qîriya, lê kesî ew xilas nekir. ²⁸Heke mêrek keçeke ciwan a ku hê ne nîşankirî ye bibîne, wê bi zorê bigire û bi wê re razê, û ew werin dîtin, ²⁹divê mêrê ku bi wê re razaye bi qasî heqê nîv salê zîv bide bavê keça ciwan; ew dibe jina wî, çimkî wî destdirêjî li wê kir, û heta dawiya jiyana xwe nikare wê berde. ³⁰Divê mêr jina bavê xwe nestîne; divê ew nivîna zewaca bavê xwe bêrûmet neke.