شريعت جو دور 22 FHB Father's Heart Bible™

22 ¹پنهنجي ڀاءُ جي ڍڳي يا رڍ کي ڀٽڪندي ڏسي نظرانداز نہ ڪج؛ ضرور اهي پنهنجي ڀاءُ کي موٽائي ڏج. ²جيڪڏهن تنهنجو ڀاءُ ويجهو نہ هجي، يا تون کيس نہ سڃاڻين، تہ ان کي پنهنجي گهر آڻي، جيستائين هو ان جو سوال ڪري تيستائين پاڻ وٽ رکج، پوءِ کيس موٽائي ڏج. ³سندس گڏهه سان بہ ائين ئي ڪج، سندس پوشاڪ سان بہ ائين ئي، ۽ تنهنجي ڀاءُ جي جيڪا بہ شيءِ گم ٿئي ۽ تو کي ملي، ان سان بہ ائين ئي ڪج؛ ان کي نظرانداز ڪرڻ نہ گهرجي. ⁴پنهنجي ڀاءُ جي گڏهه يا ڍڳي کي رستي تي ڪريل ڏسي نظرانداز نہ ڪج؛ ضرور کيس اُٿارڻ ۾ مدد ڪج.

⁵عورت مردن جو لباس نہ پائي، نہ مرد عورت جو لباس پائي، ڇاڪاڻ تہ جيڪو اهي ڪم ڪري ٿو سو تنهنجي پيءُ وٽ نفرت جوڳو آهي.

⁶جيڪڏهن رستي تي ڪنهن وڻ ۾ يا زمين تي پکيءَ جو آکيرو تنهنجي نظر پوي، جنهن ۾ ٻچا يا آنا هجن ۽ ماءُ ٻچن يا آنن تي ويٺل هجي، تہ ماءُ کي ٻچن سميت نہ کڻج. ⁷ماءُ کي ضرور ڇڏي ڏج، پر ٻچا پنهنجي لاءِ کڻج، تہ جيئن تنهنجو ڀلو ٿئي ۽ تنهنجا ڏينهن ڊگها ٿين.

⁸جڏهن تون نئون گهر ٺاهين، تڏهن ڇت جي چوڌاري ڀت ٺاهج، تہ جيئن جيڪڏهن ڪو ان تان ڪري پوي تہ تنهنجي گهر تي رت جو الزام نہ اچي.

⁹پنهنجي انگورستان ۾ ملايل ٻج نہ پوکج، نہ تہ سڄي پيداوار—پوکيل ٻج ۽ انگورستان جو ميوو—ضبط ٿي ويندي. ¹⁰ڍڳي ۽ گڏهه کي گڏ جوٽي هر نہ هلائج. ¹¹اون ۽ ڪتان گڏ اڻي ٺهيل ڪپڙو نہ پائج.

¹²جيڪا چادر تون پائين ٿو، ان جي چئني ڪنڊن تي ڦُندا لڳائج.

شاديءَ جي عهد جو احترام ڪرڻ

¹³جيڪڏهن ڪو مرد ڪنهن عورت سان شادي ڪري، ۽ ان سان سمهڻ کان پوءِ ان کان نفرت ڪرڻ لڳي، ¹⁴ان تي شرمناڪ حرڪت جو الزام هڻي، ان کي بدنام ڪندي چوي تہ ”مون هيءَ عورت ورتي، پر جڏهن ان وٽ ويس تڏهن مون کي ان جي ڪنوار هجڻ جو ڪو ثبوت نہ مليو،“ ¹⁵تڏهن ان ڇوڪريءَ جو پيءُ ۽ ماءُ ان جي ڪنوار هجڻ جو ثبوت کڻي شهر جي دروازي تي شهر جي بزرگن وٽ آڻين. ¹⁶ڇوڪريءَ جو پيءُ بزرگن کي چوي تہ ”مون پنهنجي ڌيءَ هن ماڻهوءَ کي زال ڪري ڏني، ۽ هو ان کان نفرت ڪري ٿو. ¹⁷هاڻي هن ان تي شرمناڪ ڪم جو الزام هنيو آهي ۽ چيو اٿس تہ ’مون کي تنهنجي ڌيءَ جي ڪنوار هجڻ جو ڪو ثبوت نہ مليو.‘ پر هي منهنجي ڌيءَ جي ڪنوار هجڻ جو ثبوت آهي. اهي ڪپڙو شهر جي بزرگن آڏو پکيڙين.“ ¹⁸تڏهن انهيءَ شهر جا بزرگ ان ماڻهوءَ کي پڪڙي سزا ڏين، ¹⁹۽ کيس اٽڪل سال جي ڪمائيءَ جيتري چانديءَ جو ڏنڊ هڻي ڇوڪريءَ جي پيءُ کي ڏين، ڇاڪاڻ تہ هن اسرائيل جي هڪ ڪنوار کي بدنام ڪيو آهي. اها سندس زال ئي رهندي؛ هو جيستائين جيئرو آهي ان کي طلاق ڏئي نہ سگهندو.

²⁰پر جيڪڏهن الزام سچو هجي، ۽ ڇوڪريءَ جي ڪنوار هجڻ جو ڪو ثبوت نہ ملي، ²¹تہ اهي ڇوڪريءَ کي سندس پيءُ جي گهر جي در تي آڻين، ۽ سندس شهر جا مرد ان کي سنگسار ڪري مارين، ڇاڪاڻ تہ هن اسرائيل ۾ شرمناڪ ڪم ڪيو آهي—پنهنجي پيءُ جي گهر ۾ بدڪاري ڪئي آهي. پنهنجي وچ مان برائي ڪڍي ڇڏج.

²²جيڪڏهن ڪو مرد ڪنهن ٻئي جي زال سان سمهندي پڪڙجي، تہ ٻئي مرن—اهو مرد جيڪو ان سان سمهيو ۽ اها عورت. اسرائيل مان برائي ڪڍي ڇڏج. ²³جيڪڏهن ڪا ڪنوار ڇوڪري ڪنهن مرد سان سڳائي ٿيل هجي، ۽ ڪو ٻيو مرد کيس شهر ۾ ڏسي ان سان سمهي، ²⁴تہ ٻنهي کي انهيءَ شهر جي دروازي تي آڻي سنگسار ڪري ماريو: ڇوڪريءَ کي ان ڪري تہ هن شهر ۾ مدد لاءِ دانهن نہ ڪئي؛ مرد کي ان ڪري تہ هن پنهنجي پاڙيسريءَ جي زال جي بي حرمتي ڪئي. پنهنجي وچ مان برائي ڪڍي ڇڏيو. ²⁵پر جيڪڏهن ڪو مرد سڳائي ٿيل ڇوڪريءَ کي ٻنيءَ ۾ ڏسي، کيس جهلي ان سان سمهي، تہ رڳو اهو مرد ئي مرندو. ²⁶ڇوڪريءَ سان ڪجهہ نہ ڪج؛ ان ۾ موت جي لائق ڪو گناهه ناهي. هي معاملو ائين آهي جيئن ڪو مرد پنهنجي پاڙيسريءَ تي حملو ڪري کيس ماري ڇڏي: ²⁷ڇاڪاڻ تہ هن کيس ٻنيءَ ۾ ڏٺو؛ سڳائي ٿيل ڇوڪريءَ دانهن ڪئي، پر ڪنهن بہ کيس نہ بچايو. ²⁸جيڪڏهن ڪو مرد ڪنهن اڻ سڳائي ڪنوار ڇوڪريءَ کي جهلي ان سان سمهي، ۽ اهي ٻئي پڪڙجي پون، ²⁹تہ جنهن مرد ان سان سمهيو سو ڇوڪريءَ جي پيءُ کي اٽڪل اڌ سال جي ڪمائيءَ جيتري چاندي ڏئي؛ اها سندس زال ٿيندي، ڇاڪاڻ تہ هن ان جي بي حرمتي ڪئي آهي، ۽ هو سڄي حياتي کيس طلاق ڏئي نہ سگهندو. ³⁰ڪو مرد پنهنجي پيءُ جي زال سان شادي نہ ڪري؛ پنهنجي پيءُ جي نڪاح واري بستري جي بي عزتي نہ ڪري.