چاپ شوی
کتاب

د بې‌ګناه وينې کفاره

يو نامعلوم قتل داسې ځواب کېږي چې مشران د يوې سخۍ پر سر خپل لاسونه مينځي او له زموږ پلار غواړي چې د بې ګناه وينې کفاره وکړي. بندي ښځه بايد ماتم وکړي او واده يې شي، نه دا چې وپلورل شي. د نه خوښې ښځې زوی خپل د مشرتوب حق ساتي. د اعدام شوي سړي جسد بايد ټوله شپه ځوړند پاتې نه شي.

څپرکی 21.

کۀ په هغه مُلک کښې چې ستا پلار يې تا ته د قبضې دپاره درکوى، په پټى کښې يو وژلے سړے پروت وموندلے شى، او هيچا ته معلومه نۀ وى چې چا هغه وژلے دے، نو ستا مشران او قاضيان دې راووځى او د لاش نه تر چاپېره ښارونو پورې فاصله کچ کړى. هغه ښار چې د لاش نه تر ټولو نزدے دے، د هغۀ مشران دې يوه داسې غوا واخلى چې نۀ يې پرې کار کړے وى او نۀ يې پرې يُو ايښے وى، او د هغه ښار مشران دې هغه غوا يوې داسې درې ته راکوزه کړى چې بهېدونکې اوبۀ پکښې وى، هغه دره چې نۀ قلبه شوې وى او نۀ پکښې څۀ کرل شوى وى، او هلته دې په دره کښې د هغې غاړه ماته کړى. امامان، د لاوى زامن، دې مخکښې راشى، ځکه چې ستا پلار هغوئ د دې دپاره غوره کړل چې د هغۀ خدمت وکړى او د زمونږ پلار په نوم برکت ورکړى؛ د هغوئ په خبره هره جګړه او هر تاوتريخوالے فېصله کيږى. د هغه ښار چې د لاش نه تر ټولو نزدے دے، ټول مشران دې په دره کښې د هغې ماتې غاړې غوا باندې خپل لاسونه ومينځى، او دې اعلان وکړى چې، ”زمونږ لاسونو دا وينه نۀ ده تويه کړې، او نۀ زمونږ سترګو دا ليدلې ده. اے زمونږ پلاره، د خپل قوم اِسرائيل کفاره وکړه چې تا ورته خلاصون ورکړے دے؛ د خپل قوم اِسرائيل په مينځ کښې بې‌ګناه وينه مۀ ږده. نو هغوئ ته به د دې وينې کفاره وشى.“ a a v8 د غوا دا رسم تر ټولو نزدے ښار ته اِجازه ورکوله چې په ښکاره خپله بې‌ګناهى اعلان کړى او په مُلک کښې د يو داسې قتل دپاره چې مجرم يې نۀ وى معلوم شوے، د خُدائ پاک په حضور کښې کفاره وغواړى. نو کله چې تۀ هغه څۀ وکړې چې د زمونږ پلار په نظر کښې سم وى، نو د بې‌ګناه وينې ګناه به له خپل مينځه پاکه کړې.

يوه قيدى ښځه د ښځې په توګه اخيستل

کله چې تۀ د خپلو دُښمنانو خلاف جنګ ته ووځې او زمونږ پلار هغوئ ستا په لاس ورکړى او تۀ قيديان ونيسې، او د قيديانو په مينځ کښې يوه ښائسته ښځه ووينې، د هغې خواهش وکړې او وغواړې چې هغه د خپلې ښځې په توګه واخلې، نو هغه خپل کور ته راوله، او هغه دې خپل سر وخرايى او خپل نوکان پرې کړى. هغه دې د قيدۍ جامې وباسى، ستا په کور کښې دې اوسيږى، او د خپل پلار او مور دپاره دې پوره يوه مياشت ماتم وکړى. بيا تۀ د خاوند په توګه ورته ورتلے شې، او هغه ستا ښځه شى. کۀ تۀ نور هغه نۀ غواړې، نو هغه دې چرته چې يې خوښه وى هلته لاړه شى. هغه د چاندى په بدل کښې مۀ خرڅوه او د وينځې په شان ورسره سلوک مۀ کوه، ځکه چې تا هغه بې‌عزته کړې ده.

د مشر زوئ ميراث

کۀ د يو سړى دوه ښځې وى، يوه خوښه او بله ناخوښه، او دواړو هغۀ ته زامن وزېږول، خو مشر زوئ د ناخوښې ښځې وى، b b v15 دلته ”ناخوښه“ معنىٰ يواځې د لږې مينې خاوندانه ده—هغه ښځه چې په مينه کښې دوېم ځائ لرى، نۀ هغه چې کرکه ترې کيږى. نو کله چې هغه خپله جائيداد خپلو زامنو ته وصيت کوى، هغه د خوښې ښځې زوئ د ناخوښې ښځې د زوئ، چې اصلى مشر دے، نۀ شى مشر جوړولے. بلکې هغه دې د خپلې ناخوښې ښځې زوئ د مشر په توګه ومنى، او څۀ چې لرى د هغې نه دې ورته دوه برابره برخه ورکړى؛ ځکه چې هغه د هغۀ د طاقت لومړنے دے—د مشرۍ حق د هغۀ دے.

يو ضدى او سرکښ زوئ

کۀ د يو سړى يو ضدى او سرکښ زوئ وى چې د خپل پلار او مور حُکم نۀ منى، او کله چې هغوئ هغه تنبيه کوى نو خبره يې نۀ اورى، نو د هغۀ پلار او مور دې هغه ونيسى او د خپل ښار د دروازې نزدے مشرانو ته يې راولى، او د خپل ښار مشرانو ته دې ووايى چې، ”زمونږ دا زوئ ضدى او سرکښ دے؛ زمونږ خبره نۀ اورى—ګېډور او شرابى دے.“ د هغۀ د ښار ټولو خلقو دې هغه په کاڼو سره ووژنى. بدى له خپل مينځه لرې کړه، او ټول اِسرائيل به واورى او وبېريږى.

په ونه زوړند کړے شوے هر څوک لعنتى دے

کۀ د يو سړى ګناه د مرګ لائقه وى او هغه قتل کړے شى، او تۀ يې په ونه زوړند کړې، د هغۀ لاش دې په ونه باندې تر سحره پاتې نۀ شى؛ په هم هغه ورځ يې ښخ کړه، ځکه چې هر هغه څوک چې په ونه زوړند کړے شى، هغه د زمونږ پلار په لعنت کښې دے. خپل مُلک مۀ نجس کوه، هغه مُلک چې ستا پلار يې تا ته د ميراث په توګه درکوى. c c v23 پولوس مونږ ته وائى چې عيسىٰ زمونږ دپاره په ونه زوړند کېدو سره لعنت شو، دې دپاره چې د پلار برکت هر چا ته ورسيږى—غلتيان ٣:١٣.