تثنیه 19

19 ¹چون پدرت آن قوم‌هایی را که سرزمینشان را به تو می‌بخشد، منقطع سازد و تو ایشان را برانی و در شهرها و خانه‌هایشان ساکن شوی، ²سه شهر را در سرزمینی که پدرت به تو می‌بخشد تا آن را به تصرف آوری، برای خود جدا کن. ³راه‌ها را آماده کن و سرزمینی را که پدرت به تو به میراث می‌دهد به سه بخش تقسیم نما، تا هر که کسی را بکشد بتواند به آنجا بگریزد. ⁴این است حکمِ آن قاتلی که به آنجا می‌گریزد تا زنده بماند: کسی که همسایهٔ خود را ناخواسته و بدون کینهٔ پیشین بزند، ⁵چنان‌که مردی با همسایهٔ خود برای بریدن هیزم به جنگل برود و دستش تبر را برای انداختنِ درختی به حرکت درآورد و آهنِ سرِ تبر از دسته جدا شده به همسایه‌اش بخورد و او بمیرد—چنین کسی می‌تواند به یکی از این شهرها بگریزد و زنده بماند. ⁶وگرنه انتقام‌گیرندهٔ خون، در حالی که از خشم می‌سوزد، شاید قاتل را در راهِ دراز تعقیب کند و به او رسیده او را بکشد، هرچند مستوجب مرگ نبود، زیرا پیش از آن همسایهٔ خود را دشمن نداشت. ^a a v6 انتقام‌گیرندهٔ خون، نزدیک‌ترین خویشاوندِ کشته‌شده بود که بنا بر رسم دیرین انتظار می‌رفت قاتل را تعقیب کند؛ شهرهای پناهگاه، قاتلِ غیرعمد را تا برگزاری محاکمه‌ای عادلانه از این انتقام حفظ می‌کردند. ⁷پس تو را امر می‌فرمایم: سه شهر برای خود جدا کن. ⁸و اگر پدرت مرزهایت را وسعت دهد، چنان‌که برای نیاکانت سوگند خورد، و تمام سرزمینی را که به ایشان وعده داد به تو ببخشد، ⁹اگر تمام این حکمی را که امروز به تو می‌دهم به‌دقت نگاه داری—پدرت را دوست بداری و همواره در راه‌های او گام برداری—سه شهر دیگر بر این سه بیفزا، ¹⁰تا خون بی‌گناه در سرزمینی که پدرت به تو به میراث می‌دهد ریخته نشود و خونی به گردنت نیفتد. ¹¹اما اگر کسی همسایهٔ خود را دشمن بدارد و در کمین او بنشیند و بر او حمله برده او را بکشد و سپس به یکی از این شهرها بگریزد، ¹²مشایخِ شهرش کسی را فرستاده او را بازخواهند آورد و به دستِ انتقام‌گیرندهٔ خون خواهند سپرد تا کشته شود. ¹³بر او ترحم مکن؛ گناهِ خونِ بی‌گناه را از اسرائیل بزدای، تا کارت به خیر بگذرد.

مرز همسایه‌ات را حرمت بگذار

¹⁴مرزِ همسایه‌ات را که نسل‌های پیشین نهاده‌اند، در میراثی که در سرزمینی که پدرت به تو می‌بخشد تا آن را به تصرف آوری به میراث می‌بری، جابه‌جا مکن.

¹⁵یک شاهد نمی‌تواند کسی را به هیچ گناه یا خطایی، هر تخلفی که باشد، محکوم کند. هر امری تنها با شهادتِ دو یا سه شاهد ثابت می‌شود. ¹⁶اگر شاهدی بدخواه بر ضدِ کسی برخیزد تا او را به خطایی متهم سازد، ¹⁷آن دو مردی که در نزاع‌اند باید در حضورِ پدرت، در برابرِ کاهنان و داورانی که در آن روزها خدمت می‌کنند، بایستند. ¹⁸داوران باید به‌دقت تحقیق کنند. اگر آن شاهد دروغین باشد و بر ضدِ برادرش به دروغ شهادت داده باشد، ¹⁹با او همان کن که او برای برادرش قصد کرده بود؛ بدی را از میان خود بزدای. ²⁰دیگران خواهند شنید و خواهند ترسید و دیگر هرگز چنین کارِ بدی در میان تو نخواهند کرد. ²¹ترحم مکن: جان در برابر جان، چشم در برابر چشم، دندان در برابر دندان، دست در برابر دست، پا در برابر پا.