شريعت جو دور 18 FHB Father's Heart Bible™

18 ¹لاوي پادرين لاءِ، يعني لاوي جي سڄي قبيلي لاءِ، اسرائيل سان گڏ نہ ڪو حصو آهي نہ ورثو؛ اهي اسان جي پيءُ جا نذرانا، يعني سندس ورثو کائيندا. ²سندن ڀائرن ۾ سندن ڪو ورثو نہ ٿيندو؛ جيئن اسان جي پيءُ کين وعدو ڪيو هو، تيئن اسان جو پيءُ ئي سندن ورثو آهي. ³ماڻهن کان پادرين جو حق هي آهي: جيڪي ڍڳو يا رڍ قربان ڪن، سي پادريءَ کي ڪلهو، ٻئي ڳل ۽ پيٽ ڏين. ⁴کيس پنهنجي اناج، نئين مئي ۽ تيل جو پهريون حصو، ۽ پنهنجين رڍن جي پهرين اون ڏج. ⁵ڇاڪاڻ جو تنهنجي پيءُ هن کي ۽ سندس پٽن کي تنهنجن سڀني قبيلن مان چونڊيو آهي تہ هو هميشہ اسان جي پيءُ جي نالي ۾ بيهي خدمت ڪن.

⁶جيڪڏهن ڪو لاوي اسرائيل ۾ تنهنجي ڪنهن شهر مان، جتي هو رهي ٿو، نڪري ۽ جڏهن بہ سندس دل گهري، تڏهن انهيءَ جاءِ ڏانهن اچي جيڪا اسان جو پيءُ چونڊيندو، ⁷تہ هو اسان جي پيءُ جي نالي ۾ خدمت ڪري سگهي ٿو، جيئن سندس سڀ لاوي ڀائر ڪن ٿا، جيڪي اتي اسان جي پيءُ جي حضور ۾ بيهن ٿا. ⁸پنهنجي خانداني ملڪيت جي وڪري مان جيڪي کيس ملي، انهيءَ کان سواءِ هو برابر حصا کائيندو.

پيءُ غيبي عملن کان منع ڪري ٿو

⁹جڏهن تون انهيءَ ملڪ ۾ داخل ٿين جيڪو تنهنجو پيءُ توکي ڏئي ٿو، تڏهن انهن قومن جي نفرت جوڳين رسمن جي نقل ڪرڻ نہ سکج. ¹⁰تو ۾ ڪوبہ پنهنجي پٽ يا ڌيءَ کي باهہ ۾ قربان نہ ڪري، نہ غيب جي خبر ڏي، نہ ڀاڳ ٻڌائي، نہ شگون وٺي، نہ جادو ڪري، ¹¹نہ ڪو منتر پڙهندڙ، نہ ڪو معمول، نہ ڪو روحن جو ڄاڻو، نہ ئي مئلن کان پڇ ڳاڇ ڪندڙ ٿئي. ¹²ڇاڪاڻ تہ جيڪو اهي ڪم ڪري ٿو سو اسان جي پيءُ جي اڳيان نفرت جوڳو آهي؛ انهن نفرت جوڳين رسمن ڪري تنهنجو پيءُ انهن کي تنهنجي اڳيان ڪڍي رهيو آهي. ¹³تون پنهنجي پيءُ جي اڳيان بي عيب ٿي رهج. ¹⁴جن قومن کي تون بي دخل ڪندين، اهي غيب جي خبر ڏيندڙن ۽ فال ڪڍندڙن جي ٻڌن ٿيون؛ پر تنهنجي پيءُ توکي اها اجازت نہ ڏني آهي.

پيءُ هڪ نبي موڪليندو

¹⁵تنهنجو پيءُ تنهنجي لاءِ، تو مان، تنهنجن ڀائرن مان مون جهڙو هڪ نبي اُٿاريندو؛ هن جي ٻڌج. ^a a v15 پطرس ۽ اسطفنس يسوع کي اهو نبي ٿا ڄاڻائين، جنهن کي اُٿارڻ جو اسان جي پيءُ وعدو ڪيو هو ۽ جنهن جي هر اسرائيلي کي ٻڌڻو هو (رسولن جا ڪم 3:22-23؛ رسولن جا ڪم 7:37). ¹⁶حورب ۾ اجتماع واري ڏينهن تو پنهنجي پيءُ کان جيڪو گهريو هو، سو هي هو تہ ”مون کي اسان جي پيءُ جو آواز ٻيهر نہ ٻڌڻو پوي، ۽ نہ ئي اها وڏي باهہ وري ڏسڻي پوي، متان مري وڃان.“

¹⁷تڏهن اسان جي پيءُ مون کي فرمايو تہ ”جيڪي هنن چيو آهي، سو ٺيڪ آهي. ¹⁸آءٌ هنن لاءِ هنن جي ڀائرن مان تو جهڙو هڪ نبي اُٿاريندس. پنهنجيون ڳالهيون سندس وات ۾ وجهندس؛ جيڪي بہ آءٌ کيس حڪم ڏيندس، سو هو کين ٻڌائيندو. ¹⁹جيڪو منهنجين انهن ڳالهين کي نہ ٻڌندو جيڪي هو منهنجي نالي ۾ ڳالهائيندو، تنهن کان آءٌ پاڻ حساب وٺندس. ²⁰پر جيڪو نبي منهنجي نالي ۾ اهڙي ڳالهہ ڪرڻ جي جرئت ڪري جنهن جو مون کيس حڪم نہ ڏنو هو، يا ٻين معبودن جي نالي ۾ ڳالهائي، سو نبي ضرور مرندو.“

²¹جيڪڏهن تون پنهنجي دل ۾ چوين تہ ”اسين انهيءَ ڳالهہ کي ڪيئن ڄاڻون جيڪا اسان جي پيءُ نہ فرمائي آهي؟“ ²²جڏهن ڪو نبي اسان جي پيءُ جي نالي ۾ ڳالهائي ۽ اها ڳالهہ نہ ٿئي يا سچي نہ نڪري، تڏهن اها ڳالهہ اسان جي پيءُ نہ فرمائي آهي؛ انهيءَ نبي غرور سان ڳالهايو آهي. کانئس نہ ڊڄج.