ዘዳግም 18

18 ¹ሌዋውያን ካህናት፣ ማለትም መላው የሌዊ ነገድ፣ ከእስራኤል ጋራ ድርሻም ሆነ ርስት የላቸውም፤ የአባታችን ርስት የሆነውን፣ ለእርሱ የሚቀርበውን መሥዋዕት ይበላሉ። ²በወንድሞቻቸው መካከል ርስት አይኖራቸውም፤ እርሱ ተስፋ እንደ ሰጣቸው፣ አባታችን ራሱ ርስታቸው ነው። ³ከሕዝቡ ለካህናቱ የሚገባቸው ድርሻ ይህ ነው፤ በሬ ወይም በግ የሚሠዉ ሰዎች ለካህኑ ትከሻውን፣ ሁለቱንም ጕንጭ፣ ሆዱንም ይስጡ። ⁴ከእህልህ፣ ከወይን ጠጅህና ከዘይትህ በኵራት፣ እንዲሁም ከበጎችህ መጀመሪያ ጠጕር ስጠው። ⁵አባትህ እርሱና ልጆቹ በአባታችን ስም ቆመው ዘወትር እንዲያገለግሉ ከነገዶችህ ሁሉ መርጦታልና።

⁶አንድ ሌዋዊ በእስራኤል ውስጥ ከሚኖርባት ከማናቸውም ከተማህ ወጥቶ፣ በፈለገ ጊዜ ሁሉ አባታችን ወደ ሚመርጠው ስፍራ ቢመጣ፣ ⁷በዚያ በአባታችን ፊት እንደሚቆሙት እንደ ሌሎች ባልንጀሮቹ ሌዋውያን ሁሉ፣ በአባታችን ስም ያገልግል። ⁸ከቤተሰቡ ንብረት ሽያጭ ከሚያገኘው ሌላ፣ እኩል ድርሻ ይብላ።

አብ የጥንቈላ ድርጊቶችን ይከለክላል

⁹አባትህ ወደ ሚሰጥህ ምድር በገባህ ጊዜ፣ የእነዚያን አሕዛብ አስጸያፊ ድርጊቶች ልትኰርጅ አትማር። ¹⁰ከእናንተ መካከል ወንድ ልጁን ወይም ሴት ልጁን በእሳት የሚሠዋ፣ ሟርተኛ፣ ኮከብ ቈጣሪ፣ ምልክቶችን የሚመረምር ወይም አስማተኛ ማንም አይገኝ፤ ¹¹መተት የሚያደርግ፣ መናፍስት ጠሪ፣ መናፍስትን የሚያማክር ወይም ሙታንን የሚጠይቅ ማንም አይገኝ። ¹²ይህን የሚያደርግ ሁሉ በአባታችን ዘንድ አስጸያፊ ነውና፤ በእነዚህ አስጸያፊ ድርጊቶች የተነሣ፣ አባትህ ከፊትህ ያስወጣቸዋል። ¹³በአባትህ ፊት ነውር የሌለብህ ሁን። ¹⁴ልትወርሳቸው ያሉት እነዚህ አሕዛብ ኮከብ ቈጣሪዎችንና ሟርተኞችን ይሰማሉ፤ አባትህ ግን ይህን አልፈቀደልህም።

አብ ነቢይ ይልካል

¹⁵አባትህ ከመካከልህ፣ ከወንድሞችህ፣ እንደ እኔ ያለ ነቢይ ያስነሣልሃል፤ እርሱን ስማ። ^a a v15 ጴጥሮስና እስጢፋኖስ ኢየሱስን፣ አባታችን ሊያስነሣው ተስፋ የሰጠውን ነቢይ አድርገው ይጠሩታል፤ እርሱም እስራኤላዊ ሁሉ ሊሰማው የሚገባው ነው (የሐዋርያት ሥራ 3፥22-23፤ የሐዋርያት ሥራ 7፥37)። ¹⁶በማኅበሩ ቀን በኮሬብ ከአባትህ የለመንኸው ይህ ነው፤ “የአባታችንን ድምፅ ዳግመኛ እንዳልሰማ፣ ይህንም ታላቅ እሳት ከእንግዲህ እንዳላይ፤ አለዚያ እሞታለሁ።”

¹⁷አባታችንም እንዲህ አለኝ፤ “የተናገሩት ልክ ነው። ¹⁸ከወንድሞቻቸው መካከል እንደ አንተ ያለ ነቢይ አስነሣላቸዋለሁ፤ ቃሌንም በአፉ አኖራለሁ፤ የማዝዘውንም ሁሉ ይነግራቸዋል። ¹⁹በስሜ የሚናገረውን ቃሌን የማይሰማውን ሰው ሁሉ፣ እኔ ራሴ እጠይቀዋለሁ። ²⁰ያላዘዝሁትን ቃል በስሜ ለመናገር የሚደፍር፣ ወይም በሌሎች አማልክት ስም የሚናገር ነቢይ ግን፣ ያ ነቢይ ይሙት።”

²¹በልብህም፣ “አባታችን ያልተናገረውን ቃል እንዴት እናውቃለን?” ብትል፣ ²²አንድ ነቢይ በአባታችን ስም ተናግሮ ነገሩ ባይፈጸም ወይም እውነት ባይሆን፣ ያን ቃል አባታችን አልተናገረውም፤ ነቢዩ በድፍረት ተናግሮታል፤ አትፍራው።