Księga Powtórzonego Prawa 18

18 ¹Kapłani lewiccy — całe plemię Lewiego — nie mają działu ani dziedzictwa wraz z Izraelem; żywią się ofiarami pokarmowymi dla naszego Ojca — jego dziedzictwem. ²Nie będą mieli dziedzictwa pośród swoich braci; nasz Ojciec jest ich dziedzictwem, jak im obiecał. ³A oto prawo kapłanów względem ludu: ci, którzy składają w ofierze wołu lub owcę, mają dać kapłanowi łopatkę, obie szczęki i żołądek. ⁴Dasz mu pierwociny swojego zboża, młodego wina i oliwy oraz pierwszą wełnę ze swoich owiec. ⁵Bo twój Ojciec wybrał go spośród wszystkich twoich plemion, aby stał i służył w imię naszego Ojca, on i jego synowie, po wszystkie czasy.

⁶Jeśli jakiś Lewita opuści którekolwiek z twoich miast w Izraelu, gdzie mieszka, i przyjdzie, kiedy tylko zapragnie, do miejsca, które wybierze nasz Ojciec, ⁷wtedy może służyć w imię naszego Ojca jak wszyscy jego bracia Lewici, którzy tam stoją przed naszym Ojcem. ⁸Będzie jadł równą część oprócz tego, co otrzyma ze sprzedaży swojego majątku rodzinnego.

Ojciec zakazuje praktyk okultystycznych

⁹Gdy wejdziesz do ziemi, którą daje ci twój Ojciec, nie ucz się naśladować obrzydliwych praktyk tamtych narodów. ¹⁰Niech nie znajdzie się pośród ciebie nikt, kto składa w ofierze swojego syna lub córkę w ogniu, kto uprawia wróżbiarstwo, przepowiada przyszłość, odczytuje wróżby lub rzuca czary, ¹¹zaklinacz, medium, spirytysta ani ten, kto radzi się umarłych. ¹²Bo każdy, kto czyni te rzeczy, jest obrzydliwością dla naszego Ojca; z powodu tych obrzydliwych praktyk twój Ojciec wypędza je przed tobą. ¹³Masz być nienaganny przed swoim Ojcem. ¹⁴Co do tych narodów, które wydziedziczysz — one słuchają wróżbitów i wróżbiarzy. Tobie twój Ojciec na to nie pozwolił.

Ojciec pośle proroka

¹⁵Twój Ojciec wzbudzi ci proroka podobnego do mnie, spośród ciebie, spośród twoich braci — jego słuchaj. ^a a v15 Piotr i Szczepan wskazują Jezusa jako Proroka, którego nasz Ojciec obiecał wzbudzić — tego, którego miał słuchać każdy Izraelita (Dzieje 3,22-23; Dzieje 7,37). ¹⁶O to prosiłeś twojego Ojca pod Horebem w dniu zgromadzenia: „Niech już więcej nie słyszę głosu naszego Ojca ani niech już nie widzę tego wielkiego ognia, abym nie umarł.”

¹⁷A nasz Ojciec powiedział do mnie: „Słusznie powiedzieli to, co powiedzieli. ¹⁸Wzbudzę im proroka podobnego do ciebie, spośród ich braci. Włożę swoje słowa w jego usta; powie im wszystko, co mu rozkażę. ¹⁹A jeśli ktoś nie posłucha moich słów, które on mówi w moim imieniu — tego ja sam pociągnę do odpowiedzialności. ²⁰Lecz prorok, który ośmieli się mówić w moim imieniu słowo, którego nie rozkazałem, albo mówi w imieniu innych bogów — ten prorok musi umrzeć.”

²¹A jeśli powiesz w swoim sercu: „Jak rozpoznamy słowo, którego nasz Ojciec nie wypowiedział?” ²²Gdy prorok mówi w imię naszego Ojca, a słowo się nie spełnia ani nie sprawdza, to nasz Ojciec go nie wypowiedział — prorok mówił w zuchwałości. Nie bój się go.