Rama urang Nyayogikeun Kaperluan Para Imam-Na
Para imam hirup tina kurban-kurban, sabab teu boga tanah. Ngaramal, nenung jeung nanyakeun ka arwah anu dilakukeun ku bangsa-bangsa sagemblengna dilarang. Gantina, Rama urang bakal ngangkat hiji nabi saperti Musa ti antara dulur-dulurna sorangan, sarta kecap-kecap nabi anu jadi kanyataan nyaeta ujian naha manehna enya diutus.
18 1Para imam urang Lewi — nya eta sakumna kaom Lewi — moal meunang bagian atawa warisan jeung urang Israil; maranehna dahar tina kurban-kurban kadaharan ka Rama urang — nya eta warisanana. 2Maranehna moal meunang warisan di antara dulur-dulurna; Rama urang anu jadi warisanana, sakumaha anu geus dijangjikeun ka maranehna. 3Ieu hak para imam ti umat: sing saha anu ngurbankeun sapi atawa domba kudu mere ka imam bagian taktak, dua pipi, jeung beuteung. 4Bere manehna hasil kahiji tina gandum, anggur anyar, jeung minyak maraneh, katut bulu domba maraneh anu mimiti digunting. 5Sabab Rama maraneh geus milih manehna ti sakabeh kaom maraneh pikeun ngadeg jeung ngabakti dina pajenengan Rama urang, manehna jeung anak-anakna, salalanggengna.
6Lamun aya urang Lewi anu ninggalkeun salah sahiji kota maraneh di Israil tempat manehna matuh, tuluy datang iraha bae sakahayangna ka tempat anu bakal dipilih ku Rama urang, 7manehna meunang ngabakti dina pajenengan Rama urang, saperti sakabeh baturna urang Lewi anu ngadeg di dinya di payuneun Rama urang. 8Manehna meunang bagian kadaharan anu sarua, salian ti anu ditarima tina ngajual banda kulawargana.
Rama Ngalarang Pagawean Tenung
9Sanggeus maraneh asup ka tanah anu dipaparinkeun ku Rama maraneh, ulah diajar niru pagawean-pagawean bangsa-bangsa eta anu matak jijik. 10Di antara maraneh ulah aya anu ngurbankeun anak lalaki atawa anak awewena dina seuneu, ngalampahkeun tenung, ngaramal, maca pirasat, atawa ngaguna-guna, 11tukang jampe-jampe, dukun, tukang ngukus arwah, atawa anu nanyakeun ka nu geus maot. 12Sabab sing saha anu ngalampahkeun hal-hal eta teh matak jijik ka Rama urang; ku sabab pagawean-pagawean anu matak jijik eta, Rama maraneh ngusir maranehna ti hareupeun maraneh. 13Maraneh kudu taya cawadeun di payuneun Rama maraneh. 14Ari bangsa-bangsa anu bakal dirampas tanahna ku maraneh — maranehna ngadengekeun tukang ramal jeung tukang tenung. Tapi Rama maraneh henteu ngidinan maraneh migawe kitu.
Rama Bakal Ngutus Hiji Nabi
15Rama maraneh bakal ngayugakeun hiji nabi saperti kami pikeun maraneh, ti antara maraneh, ti dulur-dulur maraneh — kudu didarengekeun ku maraneh. a a v15 Petrus jeung Stepanus nyebutkeun yen Yesus teh Nabi anu dijangjikeun ku Rama urang baris diyugakeun — nya eta anu kudu didarengekeun ku saban urang Israil (Rasul 3:22-23; Rasul 7:37). 16Ieu teh anu dipentakeun ku maraneh ka Rama maraneh di Horeb dina poe pasamoan: “Mugi abdi ulah deui ngadangu soanten Rama urang, sareng ulah ningal deui ieu seuneu anu ngagidig, bilih abdi pejah.”
17Tuluy Rama urang ngandika ka kami, “Bener pisan ucapan maranehna. 18Kami rek ngayugakeun hiji nabi saperti maneh pikeun maranehna, ti antara dulur-dulurna. Kami rek nyelapkeun ucapan Kami kana sungutna; manehna bakal nepikeun ka maranehna sagala anu diparentahkeun ku Kami. 19Sing saha anu teu ngadengekeun ucapan Kami anu diucapkeun ku manehna dina pajenengan Kami — Kami sorangan anu bakal menta tanggung jawabna. 20Tapi nabi anu wani-wani ngucapkeun dina pajenengan Kami hiji ucapan anu henteu diparentahkeun ku Kami, atawa ngucap dina ngaran allah-allah sejen — eta nabi kudu dipaehan.”
21Jeung lamun maraneh ngomong dina jero hate, “Kumaha urang bisa nyaho ucapan anu henteu diandikakeun ku Rama urang?” 22Lamun aya nabi anu ngucap dina pajenengan Rama urang, tapi ucapanana teu kajadian atawa teu ngabukti, eta ucapan lain ti Rama urang — eta nabi ngomong kalawan gumede. Maraneh ulah sieun ka manehna.