سڄيون قربانيون ۽ اڻ ورهايل دل
موت جي سزا وارن مقدمن لاءِ ٻه يا ٽي شاهد گهرجن، ۽ ڏکيا مقدما مرڪزي عدالت ۾ وڃن ٿا. پوءِ هڪ حيرت انگيز شرط: جيڪڏهن اسرائيل بادشاهه چاهي، ته هو سندن ڀائرن مان هجي، گهوڙا، زالون يا چاندي گڏ نه ڪري، ۽ هن شريعت جي نقل پاڻ لکي ۽ سڄي عمر پڙهندو رهي.
17 1اوهان جي پيءُ لاءِ ڪنهن اهڙي ڍڳي يا رڍ جي قرباني نہ ڏجو جنهن ۾ ڪو عيب يا ڪا سخت خامي هجي، ڇالاءِ جو اها اوهان جي پيءُ وٽ نفرت جوڳي آهي.
2جيڪڏهن اوهان جي وچ ۾، اوهان جي پيءُ جي ڏنل ڪنهن شهر ۾، ڪو مرد يا ڪا عورت ملي، جنهن سندس عهد ٽوڙي اوهان جي پيءُ جي نظر ۾ برائي ڪئي هجي، 3ٻين معبودن جي عبادت ڪئي هجي ۽ انهن آڏو سجدو ڪيو هجي، يعني سج، چنڊ يا آسمان جي لشڪر مان ڪنهن آڏو، جن جو مون حڪم نہ ڏنو هو، 4۽ اوهان کي ان جي خبر ڏني وڃي ۽ اوهان ٻڌو، تہ چڱيءَ طرح پڙتال ڪريو. جيڪڏهن اها ڳالهہ سچي ۽ پڪي هجي تہ اها نفرت جوڳي ڳالهہ اسرائيل ۾ ٿي آهي، 5تڏهن انهيءَ مرد يا انهيءَ عورت کي، جنهن اهو برو ڪم ڪيو آهي، انهيءَ مرد يا انهيءَ عورت کي، پنهنجن دروازن ڏانهن ڪڍي آڻيو ۽ کين سنگسار ڪري ماري ڇڏيو. 6ٻن يا ٽن شاهدن جي شاهديءَ تي ڏوهاري کي مارڻ گھرجي؛ هڪڙي شاهد جي شاهديءَ تي کيس نہ مارجي. 7کيس مارڻ لاءِ پهريان شاهدن جو هٿ مٿس هجڻ گھرجي، پوءِ سڀني ماڻهن جو هٿ. هيئن اوهان پنهنجي وچ مان برائي ڪڍي ڇڏيندا.
پيءُ جون انصاف واريون عدالتون
8جيڪڏهن اوهان لاءِ ڪو ڪيس فيصلي ڪرڻ جي لحاظ کان تمام ڏکيو هجي، يعني خون ۽ خون جي وچ ۾، دعويٰ ۽ دعويٰ جي وچ ۾، حملي ۽ حملي جي وچ ۾، يا اوهان جي شهرن ۾ ڪي تڪرار هجن، تہ جيڪو هنڌ اوهان جو پيءُ چونڊيندو، اتي مٿي وڃو. 9لاوي ڪاهنن وٽ ۽ انهيءَ وقت جي خدمت ڪندڙ منصف وٽ وڃو؛ پڇو، تہ اهي اوهان کي فيصلو ٻڌائيندا. 10جيڪو هنڌ اسان جو پيءُ چونڊيندو، اتان اهي جيڪي اوهان کي ٻڌائين، ان تي عمل ڪريو؛ جيڪي ڪجهہ اهي اوهان کي سيکارين، سو سڀ ڪرڻ ۾ هوشيار رهو. 11جيڪا هدايت اهي سيکارين ۽ جيڪو فيصلو اوهان کي ڏين، تنهن تي هلو؛ جيڪا ڳالهہ اهي ٻڌائين، تنهن کان ساڄي يا کاٻي پاسي نہ مڙجو. 12جيڪو ماڻهو غرور ڪري، اتي اوهان جي پيءُ جي اڳيان خدمت لاءِ بيٺل ڪاهن جي يا منصف جي ڳالهہ ٻڌڻ کان انڪار ڪري، سو مرڻ گھرجي. اوهان کي اسرائيل مان برائي ڪڍي ڇڏڻ گھرجي. 13تڏهن سڀ ماڻهو ٻڌندا ۽ ڊڄندا، ۽ وري ڪڏهن غرور نہ ڪندا.
بادشاهہ لاءِ پيءُ جون هدايتون
14جڏهن اوهان انهيءَ ملڪ ۾ داخل ٿيو جيڪو اوهان جو پيءُ اوهان کي ڏئي ٿو، ۽ ان تي قبضو ڪري اتي رهڻ لڳو ۽ چئو تہ ”مان پنهنجي مٿان بادشاهہ مقرر ڪريان، جيئن منهنجي چوڌاري سڀني قومن ڪيو آهي،“ 15تڏهن جيڪو بادشاهہ اوهان جو پيءُ چونڊي، اهو بيشڪ پنهنجي مٿان مقرر ڪجو؛ پنهنجن ڀائرن مان ئي بادشاهہ مقرر ڪجو. ڪنهن پرڏيهيءَ کي، جيڪو اوهان جو ڀاءُ ناهي، پنهنجي مٿان مقرر نہ ڪجو. 16هو پاڻ لاءِ گھڻا گھوڙا گڏ نہ ڪري، نڪي وڌيڪ گھوڙن لاءِ ماڻهن کي مصر ڏانهن موٽائي، ڇاڪاڻ تہ اسان جي پيءُ اوهان کي چيو هو تہ ”ان رستي وري ڪڏهن نہ موٽجو.“ 17هو گھڻيون زالون نہ ڪري، نہ تہ سندس دل ڦري ويندي؛ نڪي پاڻ لاءِ گھڻو چاندي ۽ سون گڏ ڪري.
18جڏهن هو پنهنجي شاهي تخت تي ويهي، تڏهن لاوي ڪاهنن جي اڳيان هڪ طومار تي هن شريعت جي نقل پاڻ لاءِ لکي. 19اها سندس وٽ رهي، ۽ هو سڄي ڄمار ان مان پڙهندو رهي، جيئن پنهنجي پيءُ کان ڊڄڻ سکي، ۽ هن شريعت جا سڀ لفظ ۽ هي قاعدا مڃي، انهن تي عمل ڪندو رهي، 20جيئن سندس دل پنهنجن ڀائرن کان مٿانهين نہ ٿئي، ۽ هو حڪم کان ساڄي يا کاٻي نہ مڙي، ۽ جيئن هو ۽ سندس ٻار اسرائيل ۾ پنهنجي بادشاهيءَ تي ڊگهي مدت تائين راڄ ڪن.
