Saiki wis dicithak

Pangandharing Toret 17 FHB Father's Heart Bible™

RamaYesusRoh
Diskon 15% kanggo pesenan kapisan panjenengan →
Kitab

Kurban Wutuh lan Ati kang Tulus

Prakara kang ukumane pati kudu ana seksi loro utawa telu, lan prakara kang angel digawa menyang pangadilan pusat. Banjur ana pranatan kang ngagetake: yen Israel kepengin duwe raja, dheweke kudu salah siji saka sedulure dhewe, ora kena numpuk jaran, garwa utawa salaka, lan kudu nyalin angger-angger iki lan macane salawase urip.

Pasal 17.

Aja nyaosake kurban marang Ramamu arupa sapi utawa wedhus kang ana cacade utawa ana celane kang abot; iku njijiki ing ngarsane Ramamu.

Yen ing antaramu ana wong lanang utawa wong wadon kang tinemu, ing sawijining kutha kang diparingake Ramamu marang kowe, kang nindakake piala ing paningale Ramamu srana ngrusak prajanjiane, sarta ngabekti marang allah-allah liyane lan sujud nyembah marang iku — srengenge, rembulan, utawa salah sawijining wadyabalaning langit — kang ora Dakdhawuhake, lan kowe dikandhani bab iku sarta krungu, mula titenana kanthi premati. Yen pancen bener, prakarane cetha, yen bab kang njijiki iku ditindakake ing Israel, mula gawanen metu menyang gapuramu wong lanang utawa wong wadon kang nindakake pialan iku — wong lanang utawa wong wadon mau — nuli balangana nganggo watu nganti mati. Adhedhasar paseksine seksi loro utawa telu, wong kang kaukum iku kudu mati; aja nganti mati mung adhedhasar pangucape seksi siji. Tangane para seksi kang kudu dhisik tumiba marang wong iku kanggo matekake, banjur tangane sakehe wong. Kaya mangkono kowe nyingkirake piala saka ing antaramu.

Pangadilane Rama kita

Yen ana prakara kang abot banget kanggo kowe anggonmu ngadili — antarane getih karo getih, panuntutan karo panuntutan, pangroda-peksa karo pangroda-peksa, prakara-prakara padudon ing kuthamu — mangkata menyang panggonan kang bakal dipilih Ramamu. Sowana marang para imam suku Lewi lan marang hakim kang nalika iku tumindak; takona, lan wong-wong mau bakal martakake putusane prakara marang kowe. Tumindaka miturut apa kang dikandhakake marang kowe saka panggonan kang dipilih Rama kita; dieling-eling nindakake apa kang diwulangake marang kowe. Lakonana piwulang kang diwulangake lan putusan kang diparingake marang kowe; aja nyimpang saka tembung kang diwartakake marang kowe, menhalf ngiwa utawa nengen. Sing sapa tumindak kumalungkung, ora gelem ngrungokake marang imam kang ngadeg ngladeni ana ing kono ing ngarsane Ramamu, utawa marang hakim mau, iku kudu mati. Kowe kudu nyingkirake piala saka ing Israel. Lan sakehe wong bakal krungu sarta dadi wedi, lan ora bakal tumindak kumalungkung maneh.

Tuntunane Rama kita tumrap Ratu

Samangsa kowe wis lumebu ing tanah kang diparingake Ramamu marang kowe, sarta wis ndarbeni lan manggon ing kono, nuli kowe kandha, “Aku arep ngangkat ratu kang ngereh aku, kaya sakehe bangsa ing sakiwa-tengenku,” kowe pancen kena ngangkat ratu kang dipilih Ramamu kanggo ngereh kowe; angkaten ratu kang ngereh kowe saka ing antarane para sadulurmu. Kowe ora kena ngangkat wong manca kang dudu sadulurmu dadi kang ngereh kowe. Ratu mau aja nganti nglumpukake jaran akeh kanggo awake dhewe, utawa ngongkon bangsa iku bali menyang Mesir supaya olehe jaran luwih akeh, awit Rama kita wis ngandika marang kowe, “Kowe aja pisan-pisan bali metu dalan kae maneh.” Ratu mau uga aja nganti mengku garwa akeh, supaya atine ora nyleweng; sarta aja nglumpukake slaka lan emas akeh kanggo awake dhewe.

Samangsa wis lenggah ing dhampar kaprabone, ratu mau kudu nulis kanggo awake dhewe turunan angger-angger iki ana ing gulungan, ing ngarepe para imam suku Lewi. Angger-angger iku kudu tansah ana ing sandhinge, lan kudu diwaca sajrone uripe, supaya sinau wedi-asih marang Ramane, netepi sakehe tembunge angger-angger iki lan katetepan iki, sarta nindakake, supaya atine ora ngunggul-unggulake dhewe ngungkuli para sadulure, lan ora nyimpang saka pepakon iku mangiwa utawa manengen, supaya dheweke lan anak-anake ngerehake kaprabone nganti lawas ing Israel.