پوره قربانۍ او بشپړ زړۀ
د مرګ په قضيو کې دوه يا درې شاهدان پکار دي، او سختې قضيې مرکزي محکمې ته ځي. بيا يو حيرانوونکی حکم: که اسرائيل پاچا غواړي، هغه بايد د دوی له وروڼو څخه وي، آسونه، ښځې او سپين زر دې نه راټولوي، او دا شريعت دې په خپل لاس وليکي او ټول عمر دې يې ولولي.
17 1خپل پلار ته داسې غوائ يا ګډ مۀ قربانوئ چې کوم عيب يا کوم لوئ نقص ولرى، ځکه چې دا ستاسو د پلار دپاره مکروه شے دے.
2کۀ په تاسو کښې، په هغه ښار کښې چې ستاسو پلار يې درکوى، کوم سړے يا کومه ښځه وموندل شى چې د ستاسو د پلار په نظر کښې بد کار کوى او د هغۀ لوظ ماتوى، 3او د نورو بتانو عبادت کوى او هغوئ ته سجده کوى، يعنې نمر، سپوږمۍ يا د آسمان کوم لښکر ته چې ما حُکم نۀ وو کړے، 4او تاسو ته دا خبر درکړې شى او تاسو يې واورئ، نو ښۀ پلټنه وکړئ. کۀ دا رښتيا وى او دا خبره پخه وى چې دا مکروه کار په اِسرائيل کښې شوے دے، 5نو هغه سړے يا هغه ښځه چې دا بد کار يې کړے دے، هغه سړے يا هغه ښځه خپلو دروازو ته راوباسئ او په کاڼو يې ووژنئ. 6د دوو يا درو ګواهانو په وينا دې هغه مُجرم ووژلے شى؛ د يو ګواه په وينا دې ونۀ وژلے شى. 7د هغۀ د وژلو دپاره دې اول د ګواهانو لاس په هغۀ وى، بيا د ټولو خلقو لاس. په دې شان تۀ دا بدى په خپله مينځ کښې نه لرې کوې.
د پلار د اِنصاف محکمې
8کۀ کوم مقدمه ستا دپاره د فيصلې کولو دومره ګرانه وى، د وينې تويولو او وينې تويولو تر مينځ، د دعوىٰ او دعوىٰ تر مينځ، د ګوزار او ګوزار تر مينځ، يعنې ستا په ښارونو کښې جهګړې، نو هغه ځائ ته لاړ شه چې ستا پلار به يې غوره کوى. 9د لاوى کاهنانو او هغه قاضى ته لاړ شه چې هغه وخت خدمت کوى؛ تپوس وکړه، نو هغوئ به تا ته فيصله درکوى. 10د هغه ځائ نه چې زمونږ پلار يې غوره کوى، په هغه خبره عمل وکړه چې هغوئ درته کوى؛ خيال ساته چې د هر څۀ مطابق عمل وکړې چې هغوئ درته ښائى. 11د هغه هدايت مطابق عمل وکړه چې هغوئ يې درته ښائى او د هغې فيصلې مطابق چې هغوئ يې درکوى؛ د هغې خبرې نه چې هغوئ يې اعلانوى، ښى يا کيڼ طرف ته مۀ اوړه. 12هر هغه څوک چې مغروره عمل کوى او انکار کوى چې د هغه کاهن خبره واورى چې ستا د پلار په مخکښې هلته د خدمت دپاره ولاړ دے، يا د قاضى، نو هغه دې ووژلے شى. تۀ به دا بدى په اِسرائيل کښې لرې کوې. 13او ټول خلق به واورى او وبه يرېږى، او بيا به مغروره عمل نۀ کوى.
د پلار هدايات د بادشاه دپاره
14کله چې تۀ هغه ملک ته ننوزې چې ستا پلار يې درکوى، او په ميراث يې واخلې او هلته استوګنه وکړې، او ووائې چې، ”ما باندې دې يو بادشاه مقرر شى، لکه د ما چاپېره ټولو قومونو په شان،“ 15نو تۀ هرومرو ما باندې هغه بادشاه مقرر کولے شې چې ستا پلار يې غوره کوى؛ د خپلو وروڼو له مينځه ما باندې بادشاه مقرر کړه. تۀ ما باندې داسې اجنبى نۀ شې مقررولے چې ستا ورور نۀ وى. 16هغه دې خپل دپاره ډېر آسونه نۀ راغونډوى، او نۀ دې د نورو آسونو دپاره خلق بېرته مصر ته لېږى، ځکه چې زمونږ پلار درته وفرمائيل چې، ”هيڅکله دې په هغه لار بېرته نۀ ځئ.“ 17هغه دې ډېرې ښځې نۀ کوى، ګنې نو د هغۀ زړۀ به واوړى؛ او نۀ دې خپل دپاره ډېره سپين زر او سره زر راغونډوى.
18کله چې هغه د خپلې بادشاهۍ په تخت کښيني، نو د لاوى کاهنانو په مخکښې دې د دې شريعت يوه نقل خپل دپاره په يوه طومار باندې وليکى. 19دا دې د هغۀ سره وى، او هغه دې د خپل ژوند ټول عمر ترې لوستل کوى، دې دپاره چې د خپل پلار نه د يرېدو زده کړه وکړى او د دې شريعت او دغه احکامو ټولې خبرې وساتى او په هغو عمل وکړى، 20دې دپاره چې د هغۀ زړۀ د خپلو وروڼو نه اوچت نۀ شى، او هغه د حُکم نه ښى يا کيڼ طرف ته وانۀ وړى، ترڅو چې هغه او د هغۀ اولاد په اِسرائيل کښې د هغۀ د بادشاهۍ باندې ډېر وخت حکومت وکړى.
