Sanherib Narajang sarta Hiskia Tatahar

Sanhérib minuhan cakrawala, ku kituna Hiskia nutup cinyusu-cinyusu, ngawangun deui benteng, sarta nyarioskeun ka rahayat yén anu nyarengan urang leuwih loba batan anu nyarengan manéhna. Poyokan Asur ka Rama urang dijawab ku doa jeung hiji malaikat. Engkéna kasombonganana sorangan ngeunaan harta jeung para utusan ogé kudu dihandapkeun.

Pasal 32.

Sanggeus kajadian-kajadian jeung pagawean satia ieu, Sanherib raja Asur narajang tanah Yuda, ngepung kota-kotana anu dikuta, maksudna rek ngarebut eta kota pikeun dirina. Waktu Hiskia nenjo yen Sanherib geus datang, seja merangan Yerusalem, anjeunna sawala jeung para pajabat sarta para prajuritna perkara nyumpet cinyusu-cinyusu di luar kota, sarta maranehna mantuan anjeunna. Loba jalma ngariung tuluy nyumpet sakabeh cinyusu jeung walungan anu ngocor nembus eta tanah, bari ngomong, “Ku naon raja-raja Asur kudu datang sarta manggih cai anu ngaleuya?”

Anjeunna digawe tarik ngadegkeun deui sakabeh bagian kuta anu ruksak, nangtungkeun munara-munara di luhurna, nyieun kuta sejen di luar, nguatkeun Milo di kota Daud, sarta nyieun loba pakarang jeung tameng. ^a Anjeunna ngangkat para panglima perang pikeun mingpin rahayat, ngumpulkeun maranehna di tanah lapang gapura kota, tuluy nguatkeun hate maranehna, saurna: “Sing teuneung tur wani. Ulah sieun atawa gimir ku raja Asur jeung sakabeh balad-baladna, sabab anu aya di pihak urang leuwih loba batan anu aya di pihak manehna. Nu aya di pihak manehna ngan kakuatan daging; ari di pihak urang aya Rama urang, anu baris nulungan urang sarta mangmerangkeun perang urang.” Rahayat ngandel kana omongan Hiskia raja Yuda.

Sanherib Ngahina ka Rama urang

Sanggeus kitu, sabot keur ngepung Lakis jeung sakabeh baladna, Sanherib raja Asur ngutus abdi-abdina ka Yerusalem, ka Hiskia raja Yuda jeung sakabeh urang Yuda anu aya di dinya, pokna: “Kieu ceuk Sanherib raja Asur: Rek ngandelkeun naon maraneh, nepi ka tetep bedtahan dina pangepungan di Yerusalem? Lain Hiskia keur ngabobodo maraneh, nyerenkeun maraneh sina paeh ku kalaparan jeung kahausan, waktu manehna ngomong, ‘PANGERAN Allah urang bakal nyalametkeun urang tina leungeun raja Asur’? Lain Hiskia anu geus nyingkahkeun tempat-tempat luhur jeung altar-altarna, bari marentah ka urang Yuda jeung Yerusalem supaya nyembah di hiji altar sarta ngukus kurban di dinya? Naha maraneh teu nyaho naon anu geus dipigawe ku kami jeung ku karuhun kami ka sakabeh bangsa di nagri-nagri sejen? Naha para dewa bangsa-bangsa eta bisa ngaleupaskeun tanahna tina leungeun kami? Dewa bangsa mana ti antara bangsa-bangsa anu geus dibasmi ku karuhun kami, anu bisa nyalametkeun umatna tina leungeun kami? Komo deui Allah maraneh, kumaha bisa nyalametkeun maraneh tina leungeun kami? Ku sabab eta ulah nepi ka maraneh dibobodo atawa disasabkeun ku Hiskia saperti kieu, sarta ulah percaya ka manehna: euweuh hiji dewa ti bangsa atawa karajaan mana bae anu bisa ngaleupaskeun umatna tina leungeun kami atawa tina leungeun karuhun kami — komo deui Allah maraneh, moal bisa ngaleupaskeun maraneh tina leungeun kami!”

Jeung abdi-abdina nyarita leuwih loba deui ngalawan Rama urang sarta ngalawan Hiskia abdi-Na. Sanherib oge nulis surat-surat anu ngahina ka Rama urang, Allah Israil, sarta nyarita ngalawan Mantenna, “Para dewa bangsa-bangsa teu bisa ngaleupaskeun umatna tina leungeun kami; nya kitu deui Allah Hiskia moal bisa ngaleupaskeun umat-Na tina leungeun kami.” Maranehna ngagorowok tarik ku basa Yuda ka urang Yerusalem anu aya di luhur kuta, pikeun nyingsieunan jeung nyirorot hate maranehna, supaya bisa ngarebut kota. Maranehna nyarita ngeunaan Allah Yerusalem cara ngeunaan dewa-dewa bangsa-bangsa di bumi, nya eta pagawean leungeun manusa.

Tuluy Raja Hiskia jeung Nabi Yesaya bin Amos neneda perkara ieu, bari sasambat ka sawarga. Ku sabab eta Rama urang ngutus hiji malaikat anu maehan sakabeh prajurit gagah, panglima, jeung perwira di pasanggrahan raja Asur. Sanherib balik ka nagarana kalawan era, sarta waktu manehna asup ka kuil dewana, sawatara anak lalakina sorangan maehan manehna di dinya ku pedang. Nya kitu Rama urang nyalametkeun Hiskia jeung urang Yerusalem tina leungeun Sanherib raja Asur sarta tina leungeun sakabeh musuh sejenna, tuluy Mantenna ngariksa maranehna ti unggal juru. Loba jalma mawa pangbakti ka Rama urang di Yerusalem, sarta mawa barang-barang hargaan pikeun Hiskia raja Yuda; sanggeus kitu sakabeh bangsa ngajenan ka Hiskia kacida luhurna.

Gering, Kaangkuhan, jeung Kamakmuran Hiskia

Dina mangsa eta Hiskia gering nepi ka meh pupus; anjeunna neneda ka Rama urang, sarta Mantenna ngawaler, tuluy maparin tanda ka anjeunna. Tapi Hiskia henteu males kana kahadean anu geus katarima ku anjeunna; hatena jadi angkuh, nepi ka bebendu tumiba ka anjeunna sarta ka Yuda jeung Yerusalem. Hiskia ngarendahkeun maneh tina kaangkuhan hatena, anjeunna jeung urang Yerusalem, nepi ka bebendu Rama urang henteu tumiba ka maranehna salila jaman Hiskia.

Hiskia boga kabeungharan jeung kahormatan anu kacida gedena. Anjeunna nyieun gudang-gudang pikeun perak, emas, batu permata, rempah-rempah, tameng, jeung barang-barang hargaan sejenna, gudang-gudang pikeun hasil panen gandum, anggur anyar, jeung minyak; kandang-kandang pikeun rupa-rupa ingon-ingon; sarta kurung-kurung pikeun domba. Anjeunna ngadegkeun kota-kota pikeun dirina sarta meunang domba, embe, jeung sapi anu kacida lobana, sabab Rama urang maparin kabeungharan anu kacida gedena ka anjeunna. Hiskia nyumpet lolongkrang luhur cai Gihon tuluy ngocorkeun caina ka beulah kulon kota Daud. Anjeunna hasil dina sagala anu dipigawena. Waktu para pamingpin Babul ngutus utusan ka anjeunna pikeun naranyakeun perkara tanda anu kajadian di nagara eta, Rama urang ngantep anjeunna sorangan, pikeun nguji anjeunna sarta pikeun uninga kana sagala eusi hatena.

Sesa lalampahan Hiskia jeung pagawean-pagaweanana anu satia geus dicatet dina tetenjoan Nabi Yesaya bin Amos, dina Kitab Raja-raja Yuda jeung Israil. Hiskia dikubur ngahiji jeung karuhunna, di makam luhur ti anak-anak Daud. Sakabeh urang Yuda jeung pangeusi Yerusalem ngajenan ka anjeunna waktu pupusna. Manase anakna jadi gaganti anjeunna.