2.تواريخ 32 FHB Father's Heart Bible™

32 ¹انهن ڳالهين ۽ وفاداريءَ جي انهن ڪمن کان پوءِ اسور جي بادشاهه سنحاريب يهوداه تي چڙهائي ڪئي ۽ قلعي بند شهرن کي گهيرو ڪيائين، انهيءَ ارادي سان تہ انهن کي ٽوڙي پنهنجي لاءِ وٺي. ²جڏهن حزقياه ڏٺو تہ سنحاريب آيو آهي ۽ يروشلم سان جنگ ڪرڻ تي تيار آهي، ³تڏهن پنهنجن اهلڪارن ۽ سورمن سان شهر کان ٻاهر جي چشمن کي بند ڪرڻ بابت صلاح ڪيائين، ۽ هنن سندس مدد ڪئي. ⁴گھڻا ماڻهو گڏ ٿيا ۽ سڀ چشما ۽ ملڪ جي وچ مان وهندڙ ندي بند ڪري ڇڏيائون، ۽ چيائون تہ ”اسور جا بادشاهه اچي گھڻو پاڻي ڇو لهن؟“

⁵هن ڏاڍي محنت ڪري ڀت جا سڀ ڀڳل حصا وري اڏايا، ان تي ٽاور کڙا ڪيائين، ٻاهر ٻي ڀت اڏايائين، دائود جي شهر جي ملو کي مضبوط ڪيائين، ۽ گھڻا هٿيار ۽ ڍالون ٺهرايائين. ^a a v5 ملو دائود جي شهر جي ٽڪريءَ ۾ ٺهيل پوڙين واري ڀرتي ۽ ٽيڪ ڏيندڙ ڀتين جو هڪ نظام هو. ⁶ماڻهن مٿان جنگي سردار مقرر ڪيائين، کين شهر جي دروازي جي چوڪ ۾ پاڻ وٽ گڏ ڪري همٿايائين تہ ⁷”مضبوط ۽ بهادر ٿيو. اسور جي بادشاهه ۽ هن سان گڏ سڀني ميڙ کان نہ ڊڄو ۽ نہ ڏڪو، ڇاڪاڻ تہ هن وٽ جيترا آهن، تنهن کان وڌيڪ اسان سان آهن. ⁸هن سان رڳو گوشت جو هڪ ٻانهن آهي؛ اسان سان اسان جو پيءُ آهي، جيڪو اسان جي مدد ڪندو ۽ اسان جون جنگيون وڙهندو.“ ماڻهن يهوداه جي بادشاهه حزقياه جي ڳالهين تي ڀروسو ڪيو.

سنحاريب اسان جي پيءُ جي ٺٺولي ڪري ٿو

⁹انهيءَ کان پوءِ، جڏهن اسور جو بادشاهه سنحاريب پنهنجي سموري لشڪر سان لکيس کي گهيريو بيٺو هو، تڏهن هن پنهنجا نوڪر يروشلم ڏانهن، يهوداه جي بادشاهه حزقياه ڏانهن ۽ اتي موجود سڀني يهوداه ڏانهن موڪليا ۽ چيائين تہ ¹⁰”اسور جو بادشاهه سنحاريب هيئن ٿو چوي تہ اوهان ڪنهن تي ڀروسو ڪري يروشلم ۾ گهيري هيٺ ويٺا آهيو؟ ¹¹ڇا حزقياه اوهان کي ٺڳي نہ ٿو ڏئي، جو اوهان کي بک ۽ اڃ سان مرڻ لاءِ حوالي ڪري ٿو، جڏهن چوي ٿو تہ ’خداوند اسان جو خدا اسان کي اسور جي بادشاهه جي هٿان بچائيندو‘؟ ¹²ڇا حزقياه ئي نہ هو جنهن هن جا اوچا مڪان ۽ قربان گاهہ هٽائي ڇڏيا ۽ يهوداه ۽ يروشلم کي حڪم ڏنو تہ هڪڙي ئي قربان گاهہ تي سجدو ڪيو ۽ اتي قربانيون ساڙيو؟ ¹³ڇا اوهان کي خبر ناهي تہ مون ۽ منهنجي ابن ڏاڏن ٻين ملڪن جي سڀني قومن سان ڇا ڪيو؟ ڇا انهن قومن جا معبود پنهنجن ملڪن کي منهنجي هٿان بچائي سگھيا؟ ¹⁴منهنجي ابن ڏاڏن جن قومن کي مڪمل تباهيءَ لاءِ وقف ڪيو، تن جي معبودن مان ڪهڙو معبود پنهنجي قوم کي منهنجي هٿان بچائي سگھيو؟ تہ پوءِ اوهان جو خدا اوهان کي منهنجي هٿان ڪيئن بچائي سگھندو؟ ¹⁵تنهنڪري حزقياه اوهان کي هيئن نہ ٺڳي ۽ نہ گمراه ڪري، ۽ نہ ئي اوهان هن تي ويساه ڪريو؛ ڇاڪاڻ تہ ڪنهن بہ قوم يا بادشاهيءَ جو ڪوبہ معبود پنهنجي قوم کي نہ منهنجي هٿان ۽ نہ منهنجي ابن ڏاڏن جي هٿان بچائي سگھيو—تہ پوءِ اوهان جو خدا اوهان کي منهنجي هٿان ڪڏهن بہ نہ بچائيندو!“

¹⁶سندس نوڪرن اسان جي پيءُ جي ۽ سندس ٻانهي حزقياه جي خلاف اڃا بہ گھڻو ڪجھہ چيو. ¹⁷سنحاريب اسان جي پيءُ، اسرائيل جي خدا، جي بي عزتي ڪرڻ لاءِ خط بہ لکيا، ۽ سندس خلاف چيائين تہ ”جيئن ٻين قومن جي معبودن پنهنجي ماڻهن کي منهنجي هٿان نہ بچايو، تيئن حزقياه جو خدا بہ پنهنجي ماڻهن کي منهنجي هٿان نہ بچائيندو.“ ¹⁸هنن يهوداه جي ٻوليءَ ۾ ڀت تي بيٺل يروشلم جي ماڻهن ڏانهن وڏي آواز سان رڙيون ڪيون، تہ جيئن کين ڊيڄارين ۽ ڏڪائين ۽ شهر تي قبضو ڪري وٺن. ¹⁹يروشلم جي خدا بابت اهڙيءَ طرح ڳالهايائون، ڄڻ هو ڌرتيءَ جي قومن جي انهن معبودن وانگر هجي، جيڪي انسانن جي هٿن جو ڪم آهن.

²⁰پوءِ بادشاهه حزقياه ۽ آموص جي پٽ نبي يسعياه انهيءَ بابت دعا ڪري آسمان ڏانهن فرياد ڪيائون. ²¹تنهنڪري اسان جي پيءُ هڪ ملائڪ موڪليو، جنهن اسور جي بادشاهه جي ڇانوڻيءَ ۾ هر زورآور سورمي، سردار ۽ آفيسر کي ماري ڇڏيو. سنحاريب شرمندو ٿي پنهنجي ملڪ موٽي ويو، ۽ جڏهن پنهنجي معبود جي مندر ۾ داخل ٿيو، تڏهن سندس پنهنجن پٽن مان ڪن اتي کيس تلوار سان ماري ڇڏيائون. ²²ائين اسان جي پيءُ حزقياه کي ۽ يروشلم جي ماڻهن کي اسور جي بادشاهه سنحاريب جي هٿان ۽ سڀني ٻين جي هٿان بچايو، ۽ چوڌاري کين سنڀاليائين. ²³گھڻن ماڻهن يروشلم ۾ اسان جي پيءُ لاءِ نذرانا ۽ يهوداه جي بادشاهه حزقياه لاءِ قيمتي شيون آنديون؛ پوءِ سڀني قومن حزقياه جي وڏي عزت ڪئي.

حزقياه جي بيماري، غرور ۽ خوشحالي

²⁴انهن ڏينهن ۾ حزقياه مرڻ جهڙو بيمار ٿيو؛ هن اسان جي پيءُ کي دعا ڪئي، جنهن کيس جواب ڏنو ۽ هڪ نشان ڏنائينس. ²⁵پر حزقياه پاڻ سان ڪيل ڀلائيءَ جو بدلو نہ ڏنو؛ سندس دل مغرور ٿي وئي، تنهنڪري ساڻس ۽ يهوداه ۽ يروشلم تي غضب نازل ٿيو. ²⁶حزقياه ۽ يروشلم جي ماڻهن پنهنجي دل جي غرور تي پاڻ کي عاجز ڪيو، تنهنڪري حزقياه جي ڏينهن ۾ اسان جي پيءُ جو غضب مٿن نہ آيو.

²⁷حزقياه وٽ وڏي دولت ۽ عزت هئي. هن چاندي، سون، قيمتي پٿرن، خوشبودار مصالحن، ڍالن ۽ ٻين قيمتي شين لاءِ ڀنڊار گھر ٺهرايا، ²⁸اناج، نئين مئي ۽ تيل جي فصل لاءِ گودام، هر قسم جي ڍورن لاءِ طويلا ۽ رڍن لاءِ واڙا ٺهرايائين. ²⁹پنهنجي لاءِ شهر اڏايائين ۽ رڍن ۽ ڍورن جا وڏا ڌڻ حاصل ڪيائين، ڇاڪاڻ تہ اسان جي پيءُ کيس تمام وڏي دولت ڏني. ³⁰حزقياه جيحون جي مٿئين وهڪري کي بند ڪري پاڻيءَ کي دائود جي شهر جي اولهندي پاسي هيٺ سڌو ڪري ڇڏيو. جيڪي بہ ڪيائين، تنهن ۾ ڪامياب ٿيو. ³¹جڏهن بابل جي حاڪمن ملڪ ۾ ٿيل نشان بابت پڇڻ لاءِ سندس ڏانهن ايلچي موڪليا، تڏهن اسان جي پيءُ کيس پاڻ تي ڇڏي ڏنو، تہ جيئن کيس آزمائي ۽ سندس دل ۾ جيڪي ڪجھہ هو سو ڄاڻي.

³²حزقياه جا باقي ڪم ۽ وفاداريءَ جا ڪم آموص جي پٽ يسعياه نبيءَ جي رويا ۾، ۽ يهوداه ۽ اسرائيل جي بادشاهن جي ڪتاب ۾ لکيل آهن. ³³حزقياه پنهنجن ابن ڏاڏن سان گڏ ستو ۽ کيس دائود جي پٽن جي مٿين قبرن ۾ دفن ڪيو ويو. سڀني يهوداه ۽ يروشلم جي رهاڪن سندس موت وقت کيس عزت ڏني. سندس پٽ منسي سندس جاءِ تي بادشاهه ٿيو.