2.تواريخ 33 FHB Father's Heart Bible™

33 ¹جڏهن منسي بادشاهه ٿيو تڏهن ٻارهن سالن جو هو، ۽ يروشلم ۾ پنجونجاهه سال بادشاهي ڪيائين. ²اسان جي پيءُ جي نظر ۾ بڇڙائي ڪيائين، يعني انهن قومن جي نفرت جوڳن ڪمن وانگر، جن کي اسان جي پيءُ بني اسرائيل جي اڳيان ڪڍي ڇڏيو هو. ³جيڪي اوچا هنڌ سندس پيءُ حزقياه ڊاهي ڇڏيا هئا، تن کي وري ٺاهيائين، بعلن لاءِ قربان گاهون ٺاهيائين، اشيره جا ٿنڀا بڻايائين، ۽ آسمان جي سڀني لشڪرن اڳيان سجدو ڪري سندن عبادت ڪيائين.

⁴اسان جي پيءُ جي گهر ۾ قربان گاهون ٺاهيائين، جنهن بابت اسان جي پيءُ فرمايو هو تہ ”يروشلم ۾ منهنجو نالو هميشه رهندو.“

⁵اسان جي پيءُ جي گهر جي ٻنهي صحنن ۾ آسمان جي سڀني لشڪرن لاءِ قربان گاهون ٺاهيائين. ⁶بن هنوم جي وادي ۾ پنهنجن پٽن کي باهه ۾ قربان ڪيائين، فال ڪڍيائين، شگون ورتائين، جادوگري ڪيائين، ۽ روحن سان رابطو ڪندڙن ۽ ڀوت سڏائيندڙن کان صلاح ورتائين. اسان جي پيءُ آڏو وڏي بڇڙائي ڪيائين ۽ سندس ڪاوڙ کي ڀڙڪايائين.

⁷جيڪا ٽاريل مورت هن ٺاهي هئي، سا اسان جي پيءُ جي گهر ۾ رکيائين، جنهن بابت اسان جي پيءُ دائود ۽ سندس پٽ سليمان کي فرمايو هو تہ ”هن گهر ۾ ۽ يروشلم ۾، جنهن کي مون اسرائيل جي سڀني قبيلن مان چونڊيو آهي، پنهنجو نالو هميشه لاءِ رکندس. ⁸جيڪڏهن اهي انهن سڀني ڳالهين تي، جن جو مون کين حڪم ڏنو هو، يعني موسيٰ جي معرفت ڏنل پوري شريعت، فرمانن ۽ قاعدن تي احتياط سان هلندا، تہ مان اسرائيل کي انهيءَ ملڪ مان، جيڪو مون اوهان جي ابن ڏاڏن کي ڏنو هو، وري ڪڏهن بہ نہ ڪڍندس.“

⁹پر منسيءَ يهوداه ۽ يروشلم جي ماڻهن کي گمراهه ڪيو، ايتري قدر جو انهن قومن کان بہ وڌيڪ بڇڙائي ڪيائون، جن کي اسان جي پيءُ بني اسرائيل جي اڳيان ناس ڪيو هو.

¹⁰اسان جي پيءُ منسيءَ ۽ سندس ماڻهن سان ڳالهايو، پر هنن ڪن نہ ڏنو. ¹¹تنهنڪري اسان جي پيءُ سندن مٿان اسور جي بادشاهه جي لشڪر جي سردارن کي آندو؛ هنن منسيءَ کي ڪنڍن سان پڪڙي، پتل جي زنجيرن ۾ جڪڙي، بابل وٺي ويا. ^a a v11 قديم فاتح قيدين کي نڪ يا چپ مان لنگهايل ڪنڍي يا ڇلي سان ڇڪي وٺي ويندا هئا. ¹²ڏکيائيءَ ۾ اچي، اسان جي پيءُ جي مهر جو طالب ٿيو، ۽ پنهنجي ابن ڏاڏن جي خدا اڳيان پاڻ کي ڏاڍو عاجز ڪيائين. ¹³جڏهن هن دعا ڪئي تڏهن اسان جي پيءُ، سندس منٿ تي پسيجي، سندس رحم جي فرياد ٻڌي، ۽ کيس يروشلم ۾ سندس بادشاهيءَ ڏانهن موٽائي آندائين. تڏهن منسيءَ ڄاتو تہ اسان جو پيءُ ئي خدا آهي. ^b b v13 منسي يهوداه جو سڀ کان بڇڙو بادشاهه هو، تڏهن بہ جڏهن هن پاڻ کي عاجز ڪيو تڏهن اسان جي پيءُ سندس ٻڌي ۽ کيس گهر موٽائي آندو—ڪو بہ ٻار ايترو گناهگار ناهي جو پيءُ جي استقبال کان ٻاهر هجي.

¹⁴ان کان پوءِ دائود جي شهر جي ٻاهرين ڀت کي، گيحون جي اولهه ۾ وادي ۾ مڇي واري دروازي جي مدخل تائين ۽ عوفل جي چوڌاري، وري ٺاهيائين ۽ ان کي ڏاڍو مٿاهون ڪيائين. يهوداه جي سڀني قلعي بند شهرن ۾ لشڪر جا سردار مقرر ڪيائين. ¹⁵ڌاريا معبود ۽ بت اسان جي پيءُ جي گهر مان ڪڍي ڇڏيائين، ۽ انهن سڀني قربان گاهن کي بہ، جيڪي هن هيڪل جي جبل تي ۽ يروشلم ۾ ٺاهيا هئا، شهر کان ٻاهر اڇلائي ڇڏيائين. ¹⁶اسان جي پيءُ جي قربان گاهه کي وري ٺاهيائين، ان تي سلامتيءَ جون ۽ شڪرگذاريءَ جون قربانيون چاڙهيائين، ۽ يهوداه کي حڪم ڏنائين تہ اسان جي پيءُ، اسرائيل جي خدا جي خدمت ڪن. ¹⁷تڏهن بہ ماڻهو اوچن هنڌن تي قربانيون ڏيندا رهيا، پر رڳو اسان جي پيءُ، سندن خدا لاءِ.

¹⁸منسيءَ جا ٻيا ڪم، سندس اسان جي پيءُ ڏانهن دعا، ۽ غيب ڏسندڙن جا اهي لفظ، جيڪي هنن اسان جي پيءُ، اسرائيل جي خدا جي نالي سان کيس چيا، سي اسرائيل جي بادشاهن جي تواريخ ۾ لکيل آهن. ¹⁹سندس دعا، اسان جو پيءُ ڪيئن کانئس پسيجي ويو، سندس سڀ گناهه ۽ بي وفائي، ۽ اهي هنڌ جتي هن پاڻ کي عاجز ڪرڻ کان اڳ اوچا هنڌ ٺاهيا، اشيره جا ٿنڀا بيهاريا ۽ ٽاريل مورتون رکيون—اهي سڀ غيب ڏسندڙن جي تواريخ ۾ لکيل آهن. ²⁰منسي مري ويو ۽ پنهنجي محل ۾ دفن ڪيو ويو. پوءِ سندس پٽ امون سندس جاءِ تي بادشاهه ٿيو.

امون عاجز ٿيڻ کان انڪار ڪيو

²¹جڏهن امون بادشاهه ٿيو تڏهن ٻاويهن سالن جو هو، ۽ يروشلم ۾ ٻه سال بادشاهي ڪيائين. ²²جيئن سندس پيءُ منسيءَ ڪيو هو تيئن هن بہ اسان جي پيءُ آڏو بڇڙائي ڪئي. امون انهن سڀني ٽاريل مورتن اڳيان، جيڪي منسيءَ ٺاهيون هيون، قربانيون ڏنيون ۽ سندن عبادت ڪيائين. ²³پنهنجي پيءُ منسيءَ جي ابتڙ، هن اسان جي پيءُ اڳيان پاڻ کي عاجز نہ ڪيو؛ بلڪه امون پنهنجي ڏوهه کي وڌائيندو ويو. ²⁴امون جي نوڪرن سندس خلاف سازش ڪئي ۽ کيس سندس محل ۾ ماري ڇڏيائون. ²⁵جن بادشاهه امون جي خلاف سازش ڪئي هئي، تن سڀني کي ملڪ جي ماڻهن ماري ڇڏيو، ۽ سندس پٽ يوسياه کي سندس جاءِ تي بادشاهه بڻايائون.