2.تواريخ 34 FHB Father's Heart Bible™

34 ¹يوسياه جڏهن بادشاهه ٿيو تڏهن اٺن ورهين جو هو، ۽ يروشلم ۾ هن هڪٽيهه ورهيه بادشاهي ڪئي. ²جيڪو اسان جي پيءُ جي نظر ۾ ڀلو هو، سو ڪيائين، ۽ پنهنجي ابي ڏاڏي دائود جي واٽن تي هليو، ساڄي يا کاٻي ڏانهن نہ مڙيو.

³پنهنجي بادشاهيءَ جي اٺين ورهيه ۾، جڏهن اڃا ڇوڪرو ئي هو، تڏهن پنهنجي ابي ڏاڏي دائود جي خدا، يعني اسان جي پيءُ کي ڳولڻ لڳو. ٻارهين ورهيه ۾ يهوداه ۽ يروشلم کي اوچن هنڌن، اشيره جي ٿنڀن، ٺهيل بتن ۽ ڍاريل بتن کان پاڪ ڪرڻ لڳو. ⁴سندس حضور ۾ هنن بعلن جون قربان گاهون ڊاهي ڇڏيون؛ مٿن رکيل بخور جون قربان گاهون ڪٽي ڇڏيائين، اشيره جا ٿنڀا، ٺهيل بت ۽ ڍاريل بت ڀڃي، ڀورا ڀورا ڪري، انهن جي قبرن تي ڇنڊي ڇڏيائين جن انهن کي قربانيون چاڙهيون هيون. ⁵ڪاهنن جا هڏا سندن قربان گاهن تي ساڙيائين، ۽ هن طرح يهوداه ۽ يروشلم کي پاڪ ڪيائين. ⁶منسي، افرائيم ۽ شمعون جي شهرن ۾، نفتالي تائين، انهن جي چوڌاري ڀڳل کنڊرن ۾. ^a a v6 اتر جا جن شهرن ۾ يوسياه ويو، تن کي ڪيترن ڏهاڪن اڳ اشوري فتح ۽ جلاوطنيءَ گهڻو ڪري کنڊر بڻائي ڇڏيو هو. ⁷قربان گاهون ڊاهي، اشيره جا ٿنڀا ۽ ٺهيل بت چورو ڪري، سڄي اسرائيل ۾ بخور جون سڀ قربان گاهون ڪٽي ڇڏيائين. پوءِ يروشلم ڏانهن موٽي آيو.

⁸پنهنجي بادشاهيءَ جي اٺارهين ورهيه ۾، ملڪ ۽ گهر کي پاڪ ڪري، اسان جي پيءُ جي گهر جي مرمت لاءِ ازليا جي پٽ شافان، شهر جي حاڪم معسياه ۽ يوآخز جي پٽ ياداشت نويس يوآخ کي موڪليائين. ⁹اهي وڏي ڪاهن حلقياه وٽ آيا ۽ اسان جي پيءُ جي گهر ۾ آندل پئسا، جيڪي دروازن جي نگهبان ليوين منسي، افرائيم ۽ اسرائيل جي سڄي بچيل ماڻهن کان، سڄي يهوداه ۽ بنيامين کان ۽ يروشلم جي رهاڪن کان گڏ ڪيا هئا، سي سندس حوالي ڪيائون. ¹⁰اهي پئسا انهن ڪم ڪندڙن کي ڏنائون جيڪي اسان جي پيءُ جي گهر جي نگراني ڪندا هئا، ۽ اسان جي پيءُ جي گهر ۾ ڪم ڪندڙن اهي مرمت ۽ بحالي لاءِ استعمال ڪيا. ¹¹يهوداه جي بادشاهن جن عمارتن کي ڊهڻ ڏنو هو، تن جي ڪڙين ۽ شهتيرن لاءِ ڪاٺ ۽ ڪٽيل پٿر خريد ڪرڻ لاءِ ترکاڻن ۽ معمارن کي پئسا ڏنائون. ¹²اهي ماڻهو ايمانداريءَ سان ڪم ڪندا هئا. مٿن ڪم جي هدايت ڪندڙ مراري جي اولاد مان ليوي يحت ۽ عبدياه، ۽ قهاتين مان زڪرياه ۽ مسلام هئا؛ ۽ ليوي، جيڪي سڀ ماهر سازندا هئا، ¹³مزدورن مٿان مقرر هئا ۽ هر ڪم تي سڀني ڪم ڪندڙن جي هدايت ڪندا هئا. ڪي ليوي ڪاتب، ڪارڪن ۽ دربان هئا.

حلقياه شريعت جو ڪتاب لهي ٿو

¹⁴جڏهن اهي اسان جي پيءُ جي گهر ۾ آندل پئسا ٻاهر ڪڍي رهيا هئا، تڏهن ڪاهن حلقياه کي موسيٰ جي وسيلي ڏنل اسان جي پيءُ جي شريعت جو ڪتاب مليو. ¹⁵حلقياه ڪاتب شافان کي چيو تہ ”مون اسان جي پيءُ جي گهر ۾ شريعت جو ڪتاب لڌو آهي،“ ۽ اهو شافان کي ڏنائين.

¹⁶شافان ڪتاب بادشاهه وٽ آندو ۽ ٻڌايائين تہ ”تنهنجا ٻانها جيڪي ڪجهه سندن حوالي ڪيو ويو آهي، سو سڀ ڪري رهيا آهن. ¹⁷انهن اسان جي پيءُ جي گهر ۾ لڌل پئسا ڪڍي ڇڏيا ۽ نگرانن ۽ ڪم ڪندڙن جي حوالي ڪيا آهن.“ ¹⁸ڪاتب شافان بادشاهه کي چيو تہ ”ڪاهن حلقياه مون کي هڪ ڪتاب ڏنو آهي،“ ۽ اهو بادشاهه کي پڙهي ٻڌايائين.

¹⁹جڏهن بادشاهه شريعت جا لفظ ٻڌا، تڏهن پنهنجا ڪپڙا ڦاڙيائين. ²⁰بادشاهه حلقياه، شافان جي پٽ اخيقام، ميڪاه جي پٽ عبدون، ڪاتب شافان ۽ بادشاهه جي ٻانهي عسايا کي حڪم ڏنو تہ ²¹”وڃو، منهنجي لاءِ ۽ اسرائيل ۽ يهوداه ۾ بچيل ماڻهن لاءِ، لڌل ڪتاب جي لفظن بابت اسان جي پيءُ کان پڇو. اسان تي ڦٽيل سندس ڪاوڙ وڏي آهي، ڇاڪاڻ تہ اسان جي ابن ڏاڏن اسان جي پيءُ جو ڪلام نہ مڃيو، ۽ هن ڪتاب ۾ لکيل سڀ ڪجهه نہ ڪيائون.“

²²تنهنڪري حلقياه ۽ بادشاهه جا ماڻهو ڪپڙن جي ڀنڊار جي نگهبان، توخت جي پٽ حسره جي پٽ سلوم جي زال، نبي عورت خلده وٽ ويا. هوءَ يروشلم جي ٻئي محلي ۾ رهندي هئي. هنن ساڻس انهيءَ بابت ڳالهايو.

²³هن کين چيو تہ ”اسان جو پيءُ، اسرائيل جو خدا، هيئن ٿو فرمائي تہ جنهن ماڻهوءَ اوهان کي مون ڏانهن موڪليو آهي، تنهن کي ٻڌايو تہ ²⁴اسان جو پيءُ هيئن ٿو فرمائي تہ ڏسو، آءٌ هن هنڌ ۽ هتان جي رهاڪن تي آفت آڻڻ وارو آهيان، يعني اهي سڀ لعنتون جيڪي يهوداه جي بادشاهه کي پڙهي ٻڌايل ڪتاب ۾ لکيل آهن. ²⁵ڇاڪاڻ تہ هنن مون کي ڇڏي ڏنو ۽ ٻين معبودن کي نذرانا ڏنا، ۽ پنهنجي هٿن جي سڀني ڪمن سان مون کي ڪاوڙايو، تنهنڪري منهنجو غضب هن هنڌ تي ڦٽي پوندو ۽ ڪڏهن بہ نہ وسامبو. ²⁶پر يهوداه جي بادشاهه کي، جنهن اوهان کي مون کان پڇڻ لاءِ موڪليو، چئو تہ اسان جو پيءُ، اسرائيل جو خدا، اوهان جي ٻڌل لفظن بابت هيئن ٿو فرمائي تہ ²⁷جڏهن تو هن هنڌ ۽ هتان جي رهاڪن خلاف سندس ڳالهيون ٻڌيون، تڏهن تنهنجي دل نرم ٿي ۽ تو اسان جي پيءُ آڏو پاڻ کي نوڙايو؛ مون آڏو بہ پاڻ کي نوڙائي، پنهنجا ڪپڙا ڦاڙي، روئين، تنهنڪري مون پاڻ تنهنجي ٻڌي آهي، اسان جو پيءُ ٿو فرمائي. ²⁸آءٌ تو کي تنهنجي ابن ڏاڏن سان گڏ ڪندس، ۽ تون سلامتيءَ سان پنهنجي قبر ۾ رکيو ويندين. جيڪا آفت آءٌ هن هنڌ ۽ هتان جي ماڻهن تي آڻيان ٿو، تنهن مان ڪجهه بہ تنهنجيون اکيون نہ ڏسندون.“ پوءِ هنن بادشاهه وٽ اهو جواب آندو.

²⁹پوءِ بادشاهه يهوداه ۽ يروشلم جي سڀني بزرگن کي گهرايو. ³⁰بادشاهه يهوداه جي سڀني ماڻهن، يروشلم جي رهاڪن، ڪاهنن، ليوين ۽ ننڍي وڏي سڀني ماڻهن سان گڏ اسان جي پيءُ جي گهر ڏانهن چڙهي ويو. اسان جي پيءُ جي گهر ۾ لڌل عهد جي ڪتاب جا سڀ لفظ هن کين پڙهي ٻڌايا. ³¹بادشاهه پنهنجي هنڌ تي بيهي اسان جي پيءُ آڏو عهد ڪيائين تہ اسان جي پيءُ جي پويان هلندو، سندس حڪم، شاهديون ۽ قاعدا پوري دل ۽ پوري جان سان مڃيندو، ۽ هن ڪتاب ۾ لکيل عهد جا لفظ پورا ڪندو. ³²هن يروشلم ۽ بنيامين ۾ موجود هر ڪنهن کي ان جو واعدو ڪرايو، ۽ يروشلم جي رهاڪن پنهنجن ابن ڏاڏن جي خدا، اسان جي پيءُ جي عهد موجب عمل ڪيو. ³³يوسياه اسرائيل جي ماڻهن جي سڄي علائقي مان سڀ نفرت لائق شيون هٽائي ڇڏيون، ۽ اسرائيل ۾ موجود هر ڪنهن کي سندن خدا، اسان جي پيءُ جي عبادت ڪرائي. جيستائين هو جيئرو رهيو، تيستائين هو اسان جي پيءُ جي پيروي ڪرڻ کان نہ ڦريا.