Yosia Lumampah dina Jalan Rama

Yosia mimiti milarian Rama urang ti keur budak sarta ngabersihan tempat-tempat pamujaan. Ngalereskeun Bait Allah ngamunculkeun Kitab Hukum; anjeunna nyocéak pakéanana sarta ngutus ka Hulda, anu nyarioskeun yén musibah éta pasti, tapi lain dina mangsa hirupna, sabab haténa lemes.

Pasal 34.

Yosia yuswana dalapan taun waktu jadi raja, sarta marentah tilu puluh hiji taun di Yerusalem. Anjeunna ngalampahkeun hal anu bener dina soca Rama urang, sarta lumampah dina jalan Daud karuhunna, teu nyimpang ka katuhu atawa ka kenca.

Dina taun kadalapan marentahna, waktu anjeunna masih keneh budak, anjeunna mimiti neangan Rama urang, Allahna Daud karuhunna. Dina taun kadua belas, anjeunna mimiti ngabersihan Yuda jeung Yerusalem tina tempat-tempat luhur, tihang-tihang Asyera, arca-arca ukiran, jeung arca-arca tina logam cor. Di hareupeun anjeunna, altar-altar Baal diruntuhkeun; altar-altar dupa anu aya di luhurna ditegor ku anjeunna, tihang-tihang Asyera, arca-arca ukiran, jeung arca-arca cor dirempak-rempak, digiling nepi ka jadi lebu, terus disawurkeun kana kuburan jalma-jalma anu kungsi ngurban ka dinya. Tulang-tulang para imamna dibeuleum ku anjeunna dina altar-altarna, kitu carana anjeunna ngabersihan Yuda jeung Yerusalem. Di kota-kota Manasye, Efraim, jeung Simeon, nepi ka Naftali, di antara ruruntuhanana sakurilingna. ^a Altar-altar diruntuhkeun ku anjeunna, tihang-tihang Asyera jeung arca-arca ukiran digiling nepi ka jadi bubuk, sarta sakabeh altar dupa di sakuliah Israil ditegor. Geus kitu anjeunna mulih deui ka Yerusalem.

Dina taun kadalapan belas marentahna, sanggeus ngabersihan nagri jeung Bait Allah, anjeunna ngutus Safan bin Azalya, Maaseya gupernur kota, jeung Yoah bin Yoahas juru catet, pikeun ngomean Bait Rama urang. Maranehna datang ka Hilkia imam agung, tuluy nyerahkeun duit anu dibawa ka Bait Rama urang, anu dikumpulkeun ku urang Lewi anu ngajaga gapura-gapura ti Manasye, Efraim, jeung sakabeh sesa urang Israil, ti sakuliah Yuda jeung Binyamin, katut ti nu maratuh di Yerusalem. Duit eta dibikeun ka para tukang anu ngawaskeun pagawean di Bait Rama urang, tuluy para tukang di Bait Rama urang make duit eta pikeun ngomean jeung mulangkeun deui kaayaanana. Maranehna mayar para tukang kayu jeung tukang adegan pikeun meuli batu anu geus dipahat, jeung kayu-kayu pikeun palang jeung pangbalok gedong-gedong anu ku raja-raja Yuda diantep nepi ka ruksak. Jalma-jalma eta digarawe kalawan satia. Anu ngapalaan jeung ngatur pagaweanana nya eta Yahat jeung Obaja, urang Lewi turunan Merari, katut Jakaria jeung Mesulam ti kaom Kehat; jeung urang Lewi, kabeh pinter maen musik, jaradi pangawas para kuli, ngatur sakabeh tukang gawe dina unggal tugasna. Aya oge urang Lewi anu jadi juru tulis, pajabat, jeung tukang jaga gapura.

Hilkia Manggih Kitab Toret

Waktu maranehna ngaluarkeun duit anu dibawa ka Bait Rama urang, Hilkia imam manggih Kitab Toret Rama urang, anu dipaparinkeun ngaliwatan Musa. Hilkia ngomong ka Safan juru tulis, “Kuring manggih Kitab Toret di Bait Rama urang,” tuluy kitab eta dibikeun ka Safan.

Safan mawa kitab eta ka raja, tuluy ngalaporkeun, “Gandek-gandek Sang Raja keur ngajalankeun sagala hal anu dipasrahkeun ka maranehna. Duit anu kapanggih di Bait Rama urang geus diasongkeun kabeh, tuluy diserahkeun ka para pangawas jeung tukang gawe.” Safan juru tulis unjuk ka raja, “Hilkia imam mikeun hiji kitab ka abdi,” tuluy kitab eta dibacakeun ka raja.

Barang raja ngadangu eusi Kitab Toret, anjeunna nyoehkeun anggoanana. Raja marentah ka Hilkia, Ahikam bin Safan, Abdon bin Mika, Safan juru tulis, jeung Asaya gandek raja, saurna, “Jung, tanyakeun ka Rama urang pikeun kami jeung pikeun jalma-jalma anu kasesa di Israil jeung Yuda, ngeunaan eusi kitab anu kapanggih tea. Kacida gedena bebendu Mantenna anu dikucurkeun ka urang, lantaran karuhun urang henteu narurut kana pangandika Rama urang, teu ngalampahkeun sagala anu ditulis dina ieu kitab.”

Ku kituna Hilkia jeung para gandek raja arindit ka Hulda, hiji nabi awewe, garwa Salum bin Tokhat bin Hasra, anu ngurus gudang pakean. Anjeunna matuh di Yerusalem di Kampung Kadua. Maranehna ngobrol jeung anjeunna ngeunaan hal eta.

Saur Hulda ka maranehna, “Kieu dawuhan Rama urang, Allahna Israil: Bejakeun ka jalma anu ngutus aranjeun ka Kami: Kieu dawuhan Rama urang: Kami rek nurunkeun balai ka ieu tempat jeung ka nu maratuh di dinya—nya eta sagala panyapa anu ditulis dina kitab anu dibacakeun ka raja Yuda. Lantaran maranehna geus ninggalkeun Kami sarta ngurban ka allah-allah sejen, nyieun Kami bendu ku sagala pagaweanana, bebendu Kami bakal dikucurkeun ka ieu tempat sarta moal bisa dipareuman. Tapi bejakeun ka raja Yuda, anu geus ngutus aranjeun pikeun naros ka Kami: Kieu dawuhan Rama urang, Allahna Israil, ngeunaan kekecapan anu geus kadenge ku maneh: Lantaran hate maneh lemes sarta maneh geus ngarendahkeun maneh di payuneun Rama urang waktu maneh ngadenge pangandika-Na ngalawan ieu tempat jeung nu maratuh di dinya, sarta maneh geus ngarendahkeun maneh di hareupeun Kami, nyoehkeun anggoan, jeung ceurik di hareupeun Kami, nya Kami sorangan geus ngadangu maneh, dawuhan Rama urang. Kami bakal ngumpulkeun maneh ka karuhun maneh, dikubur dina makam maneh kalawan tengtrem. Panon maneh moal nyaksian balai anu rek diturunkeun ku Kami ka ieu tempat jeung pangeusina.” Tuluy maranehna ngunjukkeun waleran ieu ka raja.

Geus kitu raja ngumpulkeun sakabeh kokolot Yuda jeung Yerusalem. Raja unggah ka Bait Rama urang jeung sakabeh urang Yuda, nu maratuh di Yerusalem, para imam, urang Lewi, katut sakumna rahayat, ti nu gede nepi ka nu leutik. Anjeunna macakeun ka maranehna sakabeh eusi Kitab Perjangjian anu kapanggih di Bait Rama urang. Raja ngadeg dina tempatna tuluy nyieun perjangjian di payuneun Rama urang—rek nurutkeun Rama urang, nyekel parentah-parentah, panimbangan, jeung pikukuh-Na kalawan sapinuh hate jeung sapinuh jiwa, sarta ngalaksanakeun eusi perjangjian anu ditulis dina ieu kitab. Anjeunna nyuruh sakabeh jalma anu aya di Yerusalem jeung di Binyamin pikeun jangji kana hal eta, sarta urang Yerusalem lampahna luyu jeung perjangjian Rama urang, Allahna karuhun maranehna. Yosia nyingkahkeun sakabeh barang anu matak geuleuh ti sakuliah wewengkon urang Israil, sarta nyuruh sakabeh urang Israil ngabakti ka Rama urang, Allah maranehna. Salila anjeunna hirup, maranehna henteu nyimpang tina nuturkeun Rama urang.