2 Księga Kronik 34

34 ¹Jozjasz miał osiem lat, gdy został królem, i panował trzydzieści jeden lat w Jerozolimie. ²Czynił to, co prawe w oczach naszego Ojca, i chodził drogami Dawida, swojego ojca, nie zbaczając ani w prawo, ani w lewo.

³W ósmym roku swojego panowania, będąc jeszcze chłopcem, zaczął szukać naszego Ojca, Boga Dawida, swojego ojca. W dwunastym roku zaczął oczyszczać Judę i Jerozolimę z wyżyn, słupów Aszery, rzeźbionych posągów i odlewanych posągów z metalu. ⁴W jego obecności zburzono ołtarze Baalów; ściął ołtarze kadzielne, które były nad nimi, pokruszył słupy Aszery, posągi rzeźbione i odlewane, starł je na proch i rozsypał go na grobach tych, którzy im składali ofiary. ⁵Spalił kości kapłanów na ich ołtarzach i tak oczyścił Judę i Jerozolimę. ⁶W miastach Manassesa, Efraima i Symeona, aż po Neftalego, pośród ich ruin dokoła. ^a a v6 Północne miasta, które odwiedził Jozjasz, w większości leżały w ruinie po asyryjskim podboju i deportacji sprzed kilkudziesięciu lat. ⁷Zburzył ołtarze, starł na proch słupy Aszery i rzeźbione posągi, i ściął wszystkie ołtarze kadzielne w całym Izraelu. Potem wrócił do Jerozolimy.

⁸W osiemnastym roku swojego panowania, oczyściwszy ziemię i dom, posłał Szafana, syna Azaliasza, Maasejasza, zarządcę miasta, i Joacha, syna Joachaza, kronikarza, aby naprawili dom naszego Ojca. ⁹Przyszli do Chilkiasza, arcykapłana, i oddali pieniądze przyniesione do domu naszego Ojca, które Lewici strzegący bram zebrali od Manassesa, Efraima i całej reszty Izraela, od całej Judy i Beniamina oraz od mieszkańców Jerozolimy. ¹⁰Przekazali je robotnikom nadzorującym dom naszego Ojca, a robotnicy w domu naszego Ojca użyli ich, aby go naprawić i odnowić. ¹¹Zapłacili cieślom i budowniczym, aby kupili ciosany kamień oraz drewno na wiązania i belki budowli, które królowie Judy dopuścili do ruiny. ¹²Mężowie ci pracowali wiernie. Nad nimi, kierując pracą, stali Jachat i Abdiasz, Lewici spośród synów Merariego, oraz Zachariasz i Meszullam spośród Kehatytów; a Lewici, wszyscy biegli muzycy, ¹³byli nad tragarzami, kierując wszystkimi robotnikami przy każdym zadaniu. Niektórzy Lewici byli pisarzami, urzędnikami i odźwiernymi.

Chilkiasz znajduje Księgę Prawa

¹⁴Gdy wynosili pieniądze przyniesione do domu naszego Ojca, kapłan Chilkiasz znalazł Księgę Prawa naszego Ojca, danego przez Mojżesza. ¹⁵Chilkiasz powiedział do Szafana, pisarza: „Znalazłem Księgę Prawa w domu naszego Ojca” — i dał ją Szafanowi.

¹⁶Szafan przyniósł królowi księgę i oznajmił: „Twoi słudzy robią wszystko, co im powierzono. ¹⁷Wysypali pieniądze, które znaleziono w domu naszego Ojca, i przekazali je nadzorcom i robotnikom”. ¹⁸Szafan, pisarz, powiedział królowi: „Kapłan Chilkiasz dał mi księgę” — i odczytał ją królowi.

¹⁹Gdy król usłyszał słowa Prawa, rozdarł swoje szaty. ²⁰Król rozkazał Chilkiaszowi, Achikamowi, synowi Szafana, Abdonowi, synowi Miki, Szafanowi, pisarzowi, i Asajaszowi, słudze króla: ²¹„Idźcie, zapytajcie naszego Ojca za mnie i za tych, którzy pozostali w Izraelu i Judzie, o słowa księgi, którą znaleziono. Wielki jest jego gniew, wylany na nas, ponieważ nasi przodkowie nie strzegli słowa naszego Ojca, nie postępując według wszystkiego, co napisano w tej księdze”.

²²Poszli więc Chilkiasz i ludzie króla do Chuldy, prorokini, żony Szalluma, syna Tokhata, syna Chasry, stróża szat. Mieszkała w Jerozolimie, w Drugiej Dzielnicy. I rozmawiali z nią o tym.

²³Powiedziała im: „Tak mówi nasz Ojciec, Bóg Izraela: Powiedzcie mężowi, który posłał was do mnie: ²⁴Tak mówi nasz Ojciec: Oto sprowadzę nieszczęście na to miejsce i na jego mieszkańców — wszystkie przekleństwa zapisane w księdze, którą odczytano przed królem Judy. ²⁵Ponieważ opuścili mnie i składali ofiary innym bogom, pobudzając mnie do gniewu wszystkim, co uczynili, mój gniew wyleje się na to miejsce i nie zgaśnie. ²⁶Lecz królowi Judy, który posłał was, aby zapytać mnie, powiedzcie: Tak mówi nasz Ojciec, Bóg Izraela, o słowach, które słyszałeś: ²⁷Ponieważ twoje serce zmiękło i ukorzyłeś się przed naszym Ojcem, gdy usłyszałeś jego słowa przeciwko temu miejscu i jego mieszkańcom, i ukorzyłeś się przede mną, rozdarłeś swoje szaty i płakałeś przede mną, ja również cię wysłuchałem — mówi nasz Ojciec. ²⁸Zgromadzę cię do twoich przodków i będziesz złożony w swoim grobie w pokoju. Twoje oczy nie ujrzą całego nieszczęścia, które sprowadzę na to miejsce i na jego mieszkańców”. I przynieśli królowi tę odpowiedź.

²⁹Wtedy król zwołał wszystkich starszych Judy i Jerozolimy. ³⁰Król wszedł do domu naszego Ojca ze wszystkimi mężami Judy, mieszkańcami Jerozolimy, kapłanami, Lewitami i całym ludem, od wielkich do małych. Odczytał im wszystkie słowa Księgi Przymierza, którą znaleziono w domu naszego Ojca. ³¹Król stanął na swoim miejscu i zawarł przymierze przed naszym Ojcem — że będzie szedł za naszym Ojcem, przestrzegał jego przykazań, świadectw i ustaw z całego swego serca i z całej swej duszy, i wypełniał słowa przymierza zapisane w tej księdze. ³²Zobowiązał do niego wszystkich, którzy znajdowali się w Jerozolimie i w Beniaminie, a mieszkańcy Jerozolimy postępowali według przymierza naszego Ojca, Boga swoich ojców. ³³Jozjasz usunął wszystkie obrzydliwości ze wszystkich ziem należących do synów Izraela i zobowiązał wszystkich w Izraelu, aby służyli naszemu Ojcu, swojemu Bogu. Dopóki żył, nie odstępowali od naszego Ojca.