2 Księga Kronik 35

35 ¹Jozjasz obchodził Paschę ku czci naszego Ojca w Jerozolimie; zabito baranka paschalnego czternastego dnia pierwszego miesiąca. ²Wyznaczył kapłanom ich obowiązki i zachęcił ich do służby w domu naszego Ojca. ³Powiedział Lewitom, którzy nauczali całego Izraela i byli poświęceni naszemu Ojcu: „Umieśćcie świętą arkę w domu, który zbudował Salomon, syn Dawida, króla Izraela. Nie musicie już nosić jej na ramionach. Teraz służcie waszemu Ojcu i jego ludowi, Izraelowi. ⁴Przygotujcie się według rodów waszych ojców, według waszych zmian, według pisemnych wskazań Dawida, króla Izraela, i wskazań jego syna Salomona. ⁵Stańcie w miejscu świętym według grup rodzinnych waszych braci świeckich, jedna zmiana lewicka na każdą grupę. ⁶Zabijcie baranka paschalnego, poświęćcie się i przygotujcie dla waszych braci, zgodnie ze słowem naszego Ojca przekazanym przez Mojżesza.”

⁷Jozjasz dał ludowi świeckiemu 30 000 jagniąt i koźląt oraz 3 000 byków na ofiary paschalne — dla wszystkich obecnych, ze swojego własnego mienia. ⁸Jego dostojnicy również dali dobrowolnie ludowi, kapłanom i Lewitom. Chilkiasz, Zachariasz i Jechiel, przełożeni domu naszego Ojca, dali kapłanom 2 600 ofiar paschalnych i 300 byków. ⁹Konaniasz wraz ze swoimi braćmi Szemajaszem i Netanelem oraz Chaszabiaszem, Jeielem i Jozabadem, przywódcy lewiccy, dali Lewitom 5 000 ofiar paschalnych i 500 byków.

¹⁰Służba została ustalona; kapłani stanęli na swoich miejscach, Lewici według swoich zmian, jak rozkazał król. ¹¹Zabili baranki paschalne; kapłani kropili krwią, którą im podawano, a Lewici zdejmowali skóry. ¹²Odłożyli ofiary całopalne, rozdzielając je według rodów wśród zwykłego ludu, aby złożyć je naszemu Ojcu, jak napisano w księdze Mojżesza; podobnie postąpili z bykami. ¹³Upiekli baranka paschalnego w ogniu, jak było nakazane, ugotowali święte ofiary w garnkach, kotłach i rondlach i szybko zanieśli je całemu zwykłemu ludowi. ¹⁴Potem przygotowali dla siebie i dla kapłanów, ponieważ kapłani, synowie Aarona, byli zajęci składaniem ofiar całopalnych i tłustych części aż do nocy; dlatego Lewici przygotowali dla siebie i dla kapłanów, synów Aarona. ¹⁵Śpiewacy, synowie Asafa, stali na swoich miejscach, jak rozkazali Dawid, Asaf, Heman i Jedutun, widzący króla. Odźwierni pozostali przy każdej bramie; nie musieli opuszczać swojej służby, bo ich bracia Lewici przygotowali dla nich.

¹⁶Tak została zorganizowana cała służba naszego Ojca tego dnia: aby obchodzić Paschę i składać ofiary całopalne na ołtarzu naszego Ojca, na rozkaz króla Jozjasza. ¹⁷Obecni Izraelici obchodzili wtedy Paschę i Święto Przaśników przez siedem dni. ¹⁸Takiej Paschy nie obchodzono w Izraelu od dni proroka Samuela; żaden z królów Izraela nie obchodził Paschy takiej jak Jozjasz, z kapłanami, Lewitami, całą obecną Judą i Izraelem oraz mieszkańcami Jerozolimy. ¹⁹Tę Paschę obchodzono w osiemnastym roku panowania Jozjasza.

Jozjasz ginie w bitwie pod Megiddo

²⁰Po tym wszystkim, gdy Jozjasz przygotował świątynię, Necho, król Egiptu, wyruszył, aby walczyć pod Karkemisz nad Eufratem, a Jozjasz wyszedł mu naprzeciw. ²¹Lecz Necho wysłał do niego posłańców, mówiąc: „Cóż ja mam z tobą, królu Judy? Nie wyruszam dziś przeciwko tobie, lecz przeciwko domowi, z którym prowadzę wojnę. Bóg kazał mi się spieszyć — przestań sprzeciwiać się Bogu, który jest ze mną, bo cię zniszczy.”

²²Jozjasz nie odwrócił się od niego, lecz przebrał się, aby z nim walczyć. Zlekceważył słowa Necho pochodzące z ust naszego Ojca i poszedł walczyć na równinie Megiddo. ^a a v22 Ostrzeżenie naszego Ojca dotarło do Jozjasza nawet przez usta obcego króla, lecz Jozjasz nie chciał słuchać — i to, co miało go ochronić, pozostało zlekceważone. ²³Łucznicy postrzelili króla Jozjasza; powiedział swoim sługom: „Wynieście mnie — jestem ciężko ranny.”

²⁴Jego słudzy przenieśli go z rydwanu na jego drugi rydwan i przywieźli do Jerozolimy, gdzie umarł i został pochowany w grobach swoich ojców. Cała Juda i Jerozolima opłakiwały Jozjasza.

²⁵Jeremiasz ułożył pieśni żałobne o Jozjaszu i aż do dziś wszyscy śpiewacy, mężczyźni i kobiety, śpiewają pieśni żałobne o Jozjaszu. Stało się to zwyczajem w Izraelu i jest to zapisane w Pieśniach żałobnych. ²⁶Pozostałe dzieje Jozjasza i jego wierne czyny, zgodne z tym, co napisano w prawie naszego Ojca. ²⁷Jego czyny, od pierwszych do ostatnich, są zapisane w Księdze Królów Izraela i Judy.