Yosia Ngriyayakake Paskah kang Agung

Yosia nganakake Paskah kang ora ana tandhingane wiwit jamane Samuel, nyawisake ewon kewan saka kagungane dhewe lan netepake saben imam, wong Lewi, juru kidung lan juru gapura ing papane. Banjur dheweke ngeyel perang nglawan Nekho, ora nggatekake pepeling kang jarene saka Rama kita, lan seda ing Megido.

Pasal 35.

Yosia ngriyayakake Paskah konjuk marang Rama kita ana ing Yerusalem; cempe Paskah disembeleh ing tanggal patbelas sasi kapisan. Panjenengane netepake para imam ing kuwajibane lan ngojat-ojati wong-wong mau supaya tumindak ngabekti ana ing padalemane Rama kita. Yosia ngandika marang wong Lewi kang mulang wong Israel kabeh lan kang suci konjuk marang Rama kita: “Pethi suci selehna ing padaleman kang diyasa dening Suleman, putrane Prabu Dawud, raja Israel. Kowe ora perlu maneh manggul pethi iku ing pundhakmu. Saiki ladenana Ramamu lan umate, yaiku Israel. Padha nyawisna awakmu manut brayat-brayate leluhurmu, manut golonganmu, manut tatanan kang katulis dening Prabu Dawud, raja Israel, lan tatanane Suleman, putrane. Padha ngadega ing papan suci manut golongan brayate para sadulurmu wong lumrah, saben golongan diladeni sagolongan wong Lewi. Padha nyembeleha cempe Paskah, sucekna awakmu, lan nyawisna kanggo para sadulurmu, manut pangandikane Rama kita lumantar Nabi Musa.”

Yosia maringi wong lumrah cempe lan cempe wedhus telung puluh ewu, sapi lanang telung ewu, kanggo kurban Paskah—kanggo saben wong kang padha teka, saka kagungane dhewe. Para panggedhene uga padha maringi kanthi legawa marang rakyat, para imam, lan wong Lewi. Hilkia, Zakharia, lan Yehiel, para panggedhening padalemane Rama kita, maringi para imam kurban Paskah rong ewu nem atus lan sapi lanang telung atus. Konanya, karo sadulur-sadulure Semaya lan Netaneel, sarta Hasabya, Yeiel, lan Yozabad, para panggedhene wong Lewi, padha maringi wong Lewi kurban Paskah limang ewu lan sapi lanang limang atus.

Pangabekti wis katata; para imam padha ngadeg ing panggonane dhewe-dhewe, wong Lewi manut golongane, kaya kang didhawuhake dening Sang Prabu. Cempe-cempe Paskah padha disembeleh; para imam padha nyiramake getih kang diaturake marang wong-wong mau, dene wong Lewi padha nguliti kewan-kewan mau. Kurban obaran padha dipisahake, dibage manut golongan brayat marang wong lumrah, supaya disaosake marang Rama kita kaya kang katulis ing kitabe Nabi Musa; mangkono uga tumrap sapi-sapi lanang mau. Cempe Paskah dipanggang ing geni manut aturan, dene kurban-kurban suci padha digodhog ing kendhil, periuk, lan wajan, banjur enggal-enggal digawa marang wong lumrah kabeh. Sawuse iku wong Lewi padha nyawisake kanggo awake dhewe lan kanggo para imam, amarga para imam, yaiku anak-turune Harun, padha repot nyaosake kurban obaran lan gajih nganti bengi; mulane wong Lewi padha nyawisake kanggo awake dhewe lan kanggo para imam, anak-turune Harun. Para penyanyi, yaiku anak-turune Asaf, padha ana ing panggonane dhewe-dhewe kaya kang wis didhawuhake dening Prabu Dawud, Asaf, Heman, lan Yedutun, juru-wasitane Sang Prabu. Para penjaga gapura padha tetep ana ing saben gapura; wong-wong mau ora perlu ninggal kuwajibane, awit para sadulure, yaiku wong Lewi, kang padha nyawisake kanggo wong-wong mau.

Dadi sakabehing pangabekti konjuk marang Rama kita katata ing dina iku: ngriyayakake Paskah lan nyaosake kurban obaran ana ing misbyahe Rama kita, manut dhawuhe Prabu Yosia. Wong Israel kang padha teka ngriyayakake Paskah nalika iku, lan Riaya Roti Tanpa Ragi suwene pitung dina. Ora ana Paskah kaya mangkono kang tau dianakake ing Israel wiwit jamane Nabi Samuel; ora ana raja Israel siji-sijia kang nganakake Paskah kaya Paskahe Yosia, kanthi para imam, wong Lewi, wong Yehuda lan wong Israel kabeh kang padha teka, sarta para wong kang manggon ing Yerusalem. Paskah iki dianakake ing taun kawolulas jumenenge Yosia.

Yosia Gugur ing Paprangan ana ing Megido

Sawuse iku kabeh, nalika Yosia wis mranata Padaleman Suci, Prabu Nekho, raja Mesir, maju perang ing Karkemis ing pinggir Bengawan Efrat, mula Yosia metu arep methukake. Nanging Nekho ngutus utusan marang Yosia, tembunge: “Apa urusanku karo kowe, heh raja Yehuda? Dina iki aku ora teka nglawan kowe, nanging nglawan turunan kang dadi mungsuhku. Gusti Allah wis dhawuh marang aku supaya enggal-enggal—mulane aja ngalang-alangi Gusti Allah, kang nunggil karo aku, supaya kowe ora ditumpes.”

Yosia ora nyingkir saka ngarepe, nanging malah nyamur dandanan supaya bisa nglawan dheweke. Yosia ora nggatekake tembunge Nekho kang asale saka tutuke Rama kita, banjur maju perang ing tegal Megido. ^a Para juru manah manah Prabu Yosia; panjenengane ngandika marang para abdine: “Gawanen aku metu saka paprangan—aku wis tatu banget.”

Para abdine mindhahake panjenengane saka kreta perang menyang kretane kang nomer loro, banjur digawa menyang Yerusalem, lan ana ing kono panjenengane seda sarta kasarekake ing pasareane para leluhure. Wong Yehuda lan Yerusalem kabeh padha nangisi Yosia.

Nabi Yeremia nganggit kidung pangadhuh kanggo Yosia, lan nganti saprene para penyanyi kabeh, lanang lan wadon, padha ngidungake pangadhuh kanggo Yosia. Prakara iki dadi adat ing Israel, lan katulis ing Kitab Pangadhuh. Dene lelakone Yosia liyane, lan panggawene kang setya laras karo kang katulis ing angger-anggere Rama kita, yaiku lelakone wiwit wiwitan nganti pungkasan, kabeh iku katulis ing Kitab Sejarahe Para Raja Israel lan Yehuda.