دوم تواریخ 35

35 ¹یوشیا در اورشلیم عید پِسَح را برای پدر ما برگزار کرد؛ در روز چهاردهم ماه اول، برهٔ پِسَح را سر بریدند. ²او کاهنان را بر وظایفشان گمارد و ایشان را در خدمت خانهٔ پدر ما دلگرم ساخت. ³به لاویانی که تمامی اسرائیل را تعلیم می‌دادند و برای پدر ما مقدّس بودند، گفت: «صندوق مقدّس را در خانه‌ای که سلیمان، پسر داوود، پادشاه اسرائیل، بنا کرد، بگذارید. دیگر لازم نیست آن را بر دوش خود حمل کنید. اکنون پدر خود و قوم او اسرائیل را خدمت کنید. ⁴خود را بر حسب خاندان‌های پدری‌تان و بخش‌هایتان آماده سازید، مطابق دستورهای مکتوب داوود پادشاه اسرائیل و دستورهای پسرش سلیمان. ⁵بر حسب گروه‌های خانوادگیِ برادران عامّی خود در جای مقدّس بایستید، برای هر گروه یک بخش از لاویان. ⁶برهٔ پِسَح را سر ببرید، خود را تقدیس کنید و برای برادرانتان آماده سازید، تا مطابق کلام پدر ما که به دست موسی داده شد، عمل کنید.»

⁷یوشیا برای قوم عام سی هزار برّه و بزغاله و سه هزار گاو نر از دارایی خود برای قربانی‌های پِسَح داد—برای هر که حاضر بود. ⁸بزرگانش نیز با میل و رغبت به قوم و کاهنان و لاویان بخشیدند. حِلقیا و زکریا و یِحیئیل، رؤسای خانهٔ پدر ما، به کاهنان دو هزار و ششصد قربانی پِسَح و سیصد گاو نر دادند. ⁹کُنَنیا با برادرانش شِمَعیا و نَتَنئیل، و حَشَبیا و یِعیئیل و یوزاباد، سران لاویان، به لاویان پنج هزار قربانی پِسَح و پانصد گاو نر دادند.

¹⁰پس خدمت آماده شد؛ کاهنان بر جای‌های خود ایستادند و لاویان بر حسب بخش‌هایشان، چنان‌که پادشاه فرمان داده بود. ¹¹برّه‌های پِسَح را سر بریدند؛ کاهنان خونی را که به ایشان داده می‌شد پاشیدند و لاویان پوست می‌کندند. ¹²قربانی‌های سوختنی را جدا کردند تا بر حسب بخش خاندان‌ها میان قوم عام توزیع کنند، تا مطابق آنچه در کتاب موسی نوشته شده به پدر ما تقدیم کنند؛ و با گاوان نر نیز چنین کردند. ¹³برهٔ پِسَح را چنان‌که مقرّر بود در آتش کباب کردند، و قربانی‌های مقدّس را در دیگ‌ها و پاتیل‌ها و ماهی‌تابه‌ها پختند و به شتاب برای همهٔ قوم عام آوردند. ¹⁴پس از آن برای خود و کاهنان آماده کردند، زیرا کاهنان، پسران هارون، تا شب سرگرم تقدیم قربانی‌های سوختنی و قسمت‌های چربی بودند؛ پس لاویان برای خود و برای کاهنان، پسران هارون، آماده کردند. ¹⁵سرایندگان، پسران آساف، بر جای‌های خود ایستادند، چنان‌که داوود و آساف و هیمان و یِدوتونِ رائیِ پادشاه فرمان داده بودند. دربانان بر هر دروازه ماندند؛ نیازی نبود که خدمت خود را ترک کنند، زیرا برادرانشان لاویان برای ایشان آماده می‌کردند.

¹⁶پس تمامی خدمت پدر ما در آن روز، به فرمان یوشیای پادشاه، ترتیب یافت: تا عید پِسَح را برگزار کنند و قربانی‌های سوختنی را بر مذبح پدر ما تقدیم نمایند. ¹⁷اسرائیلیانِ حاضر در آن هنگام عید پِسَح را برگزار کردند، و عید نان فطیر را هفت روز. ¹⁸از روزهای سموئیل نبی چنین عید پِسَحی در اسرائیل برگزار نشده بود؛ هیچ‌یک از پادشاهان اسرائیل عید پِسَحی مانند آنچه یوشیا با کاهنان و لاویان و تمامی یهودا و اسرائیلِ حاضر و ساکنان اورشلیم برپا داشت، برگزار نکرد. ¹⁹این عید پِسَح در سال هجدهم سلطنت یوشیا برگزار شد.

یوشیا در نبرد مِجِدّو کشته می‌شود

²⁰پس از همهٔ این‌ها، چون یوشیا معبد را آماده ساخته بود، نِکوهِ پادشاه مصر برای جنگ در کَرکِمیش بر رود فرات لشکر کشید، و یوشیا به مقابلهٔ او بیرون رفت. ²¹امّا نِکوه قاصدانی نزد او فرستاد و گفت: «ای پادشاه یهودا، مرا با تو چه کار است؟ من امروز به‌ضدّ تو نمی‌آیم، بلکه به‌ضدّ خاندانی که با آن در جنگم. خدا مرا فرمود که بشتابم؛ از مخالفت با خدا که با من است دست بردار، مبادا تو را هلاک کند.»

²²امّا یوشیا از او روی نگرداند، بلکه برای جنگ با او خود را ناشناس ساخت. او به سخنان نِکوه که از دهان پدر ما بود، اعتنا نکرد و برای جنگ به دشت مِجِدّو رفت. ^a a v22 هشدار پدر ما حتی از دهان پادشاهی بیگانه به یوشیا رسید، امّا یوشیا نخواست بشنود — و آنچه برای حفاظت او بود، ناشنیده ماند. ²³تیراندازان یوشیای پادشاه را زدند؛ او به خادمانش گفت: «مرا بیرون ببرید—که سخت مجروح شده‌ام.»

²⁴خادمانش او را از ارابه‌اش برداشته، بر ارابهٔ دومِ او گذاشتند و به اورشلیم آوردند، جایی که درگذشت و در مقبره‌های پدرانش دفن شد. و تمامی یهودا و اورشلیم برای یوشیا ماتم گرفتند.

²⁵اِرمیا برای یوشیا مرثیه‌ها سرود، و تا امروز همهٔ سرایندگان، مرد و زن، برای یوشیا مرثیه می‌خوانند. این در اسرائیل رسم شد، و در کتاب مراثی نوشته شده است. ²⁶و بقیهٔ کارهای یوشیا، و اعمال وفادارانه‌اش مطابق آنچه در شریعت پدر ما نوشته شده، ²⁷اعمال او از اول تا آخر، در کتاب پادشاهان اسرائیل و یهودا نوشته شده است.