Ο Ιωσίας γιορτάζει το μεγάλο Πάσχα

Ο Ιωσίας τηρεί ένα Πάσχα που όμοιό του δεν είχε γίνει από τις μέρες του Σαμουήλ, δίνοντας ο ίδιος χιλιάδες ζώα και βάζοντας κάθε ιερέα, Λευίτη, ψάλτη και πυλωρό στη θέση του. Ύστερα επιμένει να πολεμήσει τον Νεχαώ, αγνοώντας μια προειδοποίηση που του λένε ότι ήρθε από τον Πατέρα μας, και πεθαίνει στη Μεγιδδώ.

Κεφάλαιο 35.

Ο Ιωσίας γιόρτασε το Πάσχα προς τιμήν του Πατέρα μας στην Ιερουσαλήμ· έσφαξαν τον πασχαλινό αμνό τη δέκατη τέταρτη μέρα του πρώτου μήνα. Όρισε στους ιερείς τα καθήκοντά τους και τους ενθάρρυνε στην υπηρεσία του οίκου του Πατέρα μας. Είπε στους Λευίτες, που δίδασκαν όλον τον Ισραήλ και ήταν αφιερωμένοι στον Πατέρα μας: «Βάλτε την ιερή κιβωτό στον οίκο που έχτισε ο Σολομών, ο γιος του Δαβίδ, ο βασιλιάς του Ισραήλ. Δεν χρειάζεται πια να την κουβαλάτε στους ώμους σας. Τώρα υπηρετήστε τον Πατέρα σας και τον λαό του, τον Ισραήλ. Ετοιμαστείτε κατά τις πατρικές σας οικογένειες, κατά τις τάξεις σας, σύμφωνα με τις γραπτές οδηγίες του Δαβίδ, του βασιλιά του Ισραήλ, και τις οδηγίες του γιου του, του Σολομώντα. Σταθείτε στον άγιο τόπο κατά ομάδες οικογενειών των λαϊκών αδελφών σας, μία τάξη Λευιτών για κάθε ομάδα. Σφάξτε τον πασχαλινό αμνό, αφιερωθείτε και ετοιμάστε τα για τους αδελφούς σας, σύμφωνα με τον λόγο του Πατέρα μας μέσω του Μωυσή».

Ο Ιωσίας έδωσε στους λαϊκούς 30.000 αρνιά και κατσίκια, 3.000 ταύρους, για τις πασχαλινές προσφορές—για όλους όσοι ήταν παρόντες, από τα δικά του υπάρχοντα. Και οι αξιωματούχοι του έδωσαν πρόθυμα στον λαό, στους ιερείς και στους Λευίτες. Ο Χελκίας, ο Ζαχαρίας και ο Ιεχιήλ, οι προϊστάμενοι του οίκου του Πατέρα μας, έδωσαν στους ιερείς 2.600 πασχαλινές προσφορές και 300 ταύρους. Ο Χωνανίας, μαζί με τους αδελφούς του Σεμαΐα και Ναθαναήλ, και ο Ασαβίας, ο Ιεϊήλ και ο Ιωζαβάδ, αρχηγοί των Λευιτών, έδωσαν στους Λευίτες 5.000 πασχαλινές προσφορές και 500 ταύρους.

Έτσι ετοιμάστηκε η λειτουργία· οι ιερείς στάθηκαν στις θέσεις τους και οι Λευίτες κατά τις τάξεις τους, όπως είχε διατάξει ο βασιλιάς. Έσφαξαν τους πασχαλινούς αμνούς· οι ιερείς ράντιζαν το αίμα που τους έδιναν, και οι Λευίτες έγδερναν τα ζώα. Ξεχώρισαν τα ολοκαυτώματα, για να τα μοιράσουν κατά τις οικογενειακές τάξεις ανάμεσα στον απλό λαό, ώστε να τα προσφέρουν στον Πατέρα μας όπως είναι γραμμένο στο βιβλίο του Μωυσή· το ίδιο έκαναν και με τους ταύρους. Έψησαν τον πασχαλινό αμνό στη φωτιά όπως όριζε ο νόμος, έβρασαν τις ιερές προσφορές σε κατσαρόλες, λέβητες και ταψιά, και τις μοίρασαν γρήγορα σε όλον τον απλό λαό. Ύστερα ετοίμασαν για τον εαυτό τους και για τους ιερείς, γιατί οι ιερείς, οι γιοι του Ααρών, ήταν απασχολημένοι με την προσφορά των ολοκαυτωμάτων και του λίπους μέχρι τη νύχτα· γι' αυτό οι Λευίτες ετοίμασαν για τον εαυτό τους και για τους ιερείς, τους γιους του Ααρών. Οι ψαλμωδοί, οι γιοι του Ασάφ, στάθηκαν στις θέσεις τους όπως είχαν διατάξει ο Δαβίδ, ο Ασάφ, ο Αιμάν και ο Ιεδουθούν, ο οραματιστής του βασιλιά. Οι θυρωροί έμειναν στην κάθε πύλη· δεν χρειαζόταν να αφήσουν τα καθήκοντά τους, γιατί οι συνάδελφοί τους Λευίτες ετοίμασαν γι' αυτούς.

Έτσι οργανώθηκε όλη η λειτουργία του Πατέρα μας εκείνη την ημέρα: να γιορταστεί το Πάσχα και να προσφερθούν ολοκαυτώματα πάνω στο θυσιαστήριο του Πατέρα μας, με διαταγή του βασιλιά Ιωσία. Οι Ισραηλίτες που ήταν παρόντες γιόρτασαν τότε το Πάσχα και τη γιορτή των Αζύμων εφτά ημέρες. Πάσχα σαν αυτό δεν είχε γιορταστεί στον Ισραήλ από τις ημέρες του προφήτη Σαμουήλ· κανένας από τους βασιλιάδες του Ισραήλ δεν γιόρτασε Πάσχα σαν αυτό του Ιωσία, με παρόντες τους ιερείς, τους Λευίτες, όλον τον Ιούδα και τον Ισραήλ, και τους κατοίκους της Ιερουσαλήμ. Αυτό το Πάσχα γιορτάστηκε τον δέκατο όγδοο χρόνο της βασιλείας του Ιωσία.

Ο Ιωσίας πέφτει στη μάχη της Μεγιδδώ

Μετά από όλα αυτά, αφού ο Ιωσίας είχε ετοιμάσει τον ναό, ο Νεχαώ, ο βασιλιάς της Αιγύπτου, ανέβηκε να πολεμήσει στη Χαρκεμίς, κοντά στον Ευφράτη, και ο Ιωσίας βγήκε να τον αντιμετωπίσει. Όμως ο Νεχαώ έστειλε αγγελιοφόρους σ' αυτόν και του είπε: «Τι δουλειά έχουμε μεταξύ μας, βασιλιά του Ιούδα; Δεν έρχομαι εναντίον σου σήμερα, αλλά εναντίον του οίκου με τον οποίο βρίσκομαι σε πόλεμο. Ο Θεός μου είπε να βιαστώ—σταμάτα να εναντιώνεσαι στον Θεό, που είναι μαζί μου, αλλιώς θα σε καταστρέψει».

Ο Ιωσίας όμως δεν γύρισε πίσω από αυτόν, αλλά μεταμφιέστηκε για να τον πολεμήσει. Αγνόησε τα λόγια του Νεχαώ, που προέρχονταν από το στόμα του Πατέρα μας, και πήγε να πολεμήσει στην πεδιάδα της Μεγιδδώ. ^a Οι τοξότες χτύπησαν τον βασιλιά Ιωσία· κι εκείνος είπε στους υπηρέτες του: «Βγάλτε με από δω—είμαι βαριά πληγωμένος».

Οι υπηρέτες του τον μετέφεραν από το άρμα στο δεύτερο άρμα του και τον έφεραν στην Ιερουσαλήμ, όπου πέθανε και τάφηκε στους τάφους των προγόνων του. Όλος ο Ιούδας και η Ιερουσαλήμ πένθησαν τον Ιωσία.

Ο Ιερεμίας συνέθεσε θρήνους για τον Ιωσία, και μέχρι σήμερα όλοι οι ψαλμωδοί, άντρες και γυναίκες, ψάλλουν θρήνους για τον Ιωσία. Αυτό έγινε έθιμο στον Ισραήλ, και είναι γραμμένο στους Θρήνους. Οι υπόλοιπες πράξεις του Ιωσία, και τα πιστά του έργα σύμφωνα με όσα είναι γραμμένα στον νόμο του Πατέρα μας. Οι πράξεις του, από την αρχή ως το τέλος, είναι γραμμένες στο Βιβλίο των Βασιλέων του Ισραήλ και του Ιούδα.