ڇپيل
ڪتاب

يوسياه عظيم فسح جو عيد ملهائي ٿو

يوسياه اهڙي عيد فسح ملهائي ٿو جهڙي سموئيل جي ڏينهن کان وٺي ڪڏهن نه ٿي هئي، هزارين جانور پاڻ مهيا ڪري ٿو ۽ هر ڪاهن، لاوي، ڳائڻي ۽ دربان کي پنهنجي جاءِ تي بيهاري ٿو. پوءِ هو نڪو سان وڙهڻ تي زور ڀري ٿو، اهڙي خبرداريءَ کي نظرانداز ڪري ٿو جنهن بابت کيس ٻڌايو ويو ته اها اسان جي پيءُ وٽان آئي هئي، ۽ مجدو ۾ مري وڃي ٿو.

باب 35.

يوسياه يروشلم ۾ اسان جي پيءُ لاءِ فسح جو عيد ملهايو؛ پهرئين مهيني جي چوڏهين تاريخ تي فسح جا گھيٽا ذبح ڪيائون. ڪاهنن کي سندن فرضن تي مقرر ڪيائين ۽ کين اسان جي پيءُ جي گھر جي خدمت ڪرڻ لاءِ همٿ ڏنائين. انهن لاوين کي، جيڪي سڄي اسرائيل کي سيکاريندا هئا ۽ اسان جي پيءُ لاءِ پاڪ هئا، چيائين تہ ”پاڪ صندوق کي انهيءَ گھر ۾ رکو، جيڪو دائود جي پٽ سليمان، اسرائيل جي بادشاهه، اڏايو هو. هاڻي اوهان کي اهو پنهنجي ڪلهن تي کڻڻ جي ضرورت ناهي. هاڻي اوهان جي پيءُ ۽ سندس قوم اسرائيل جي خدمت ڪريو. پنهنجن ابن ڏاڏن جي گھراڻن موجب، پنهنجن ٽولن موجب، اسرائيل جي بادشاهه دائود جي لکيل هدايتن ۽ سندس پٽ سليمان جي هدايتن موجب پاڻ کي تيار ڪريو. پنهنجن عام ڀائرن جي خاندانن جي ٽولن موجب پاڪ جاءِ ۾ بيھو، هر ٽولي لاءِ لاوين جو هڪ ٽولو. فسح جا گھيٽا ذبح ڪريو، پاڻ کي پاڪ ڪريو، ۽ موسيٰ جي معرفت اسان جي پيءُ جي ڪلام موجب پنهنجن ڀائرن لاءِ تياري ڪريو.“

يوسياه عام ماڻهن کي فسح جي قربانين لاءِ ٽيهه هزار گھيٽا ۽ ٻڪرين جا ٻچا، ۽ ٽي هزار ڍڳا ڏنا—حاضر سڀني لاءِ، پنهنجي مال مان. سندس سردارن بہ ماڻهن، ڪاهنن ۽ لاوين کي خوشيءَ سان ڏنو. اسان جي پيءُ جي گھر جي وڏن عملدارن حلقياه، زڪرياه ۽ يحي ايل ڪاهنن کي فسح جون ٻه هزار ڇهه سؤ قربانيون ۽ ٽي سؤ ڍڳا ڏنا. ڪنانياه، پنهنجن ڀائرن سمعياه ۽ نتنائيل سان گڏ، ۽ لاوين جي اڳواڻن حسبياه، يعي ايل ۽ يوزباد، لاوين کي فسح جون پنج هزار قربانيون ۽ پنج سؤ ڍڳا ڏنا.

خدمت جو بندوبست ٿي ويو؛ بادشاهه جي حڪم موجب ڪاهن پنهنجين جاين تي ۽ لاوي پنهنجن ٽولن موجب بيٺا. فسح جا گھيٽا ذبح ڪيائون؛ ڪاهنن کين ڏنل رت ڇنڊيو، ۽ لاوين کين کل لاٿي. ساڙڻ جون قربانيون الڳ ڪيائون، ۽ عام ماڻهن ۾ خاندانن جي ٽولن موجب ورهايائون، تہ جيئن موسيٰ جي ڪتاب ۾ لکيل موجب اسان جي پيءُ آڏو پيش ڪن؛ ڍڳن سان بہ ائين ئي ڪيائون. فسح جو گھيٽو دستور موجب باهہ تي ڀُڻيائون، پاڪ قربانيون ديڳن، ڪڙهائين ۽ تاون ۾ اُباليائون، ۽ جلدي سڀني عام ماڻهن وٽ پهچايائون. پوءِ پاڻ لاءِ ۽ ڪاهنن لاءِ تياري ڪيائون، ڇاڪاڻ تہ ڪاهن، هارون جا اولاد، رات تائين ساڙڻ جون قربانيون ۽ چرٻيءَ جا حصا پيش ڪرڻ ۾ رڌل هئا؛ تنهنڪري لاوين پاڻ لاءِ ۽ ڪاهنن لاءِ، هارون جي اولاد لاءِ، تياري ڪئي. ڳائيندڙ، آسف جا اولاد، دائود، آسف، هيمان ۽ بادشاهه جي غيب ڏسندڙ يدوتون جي حڪم موجب پنهنجين جاين تي بيٺا هئا. دروازن جا نگهبان هر دروازي تي رهيا؛ کين پنهنجي فرض ڇڏڻ جي ضرورت ڪانہ هئي، ڇو تہ سندن ساٿي لاوين کين لاءِ تياري ڪئي.

تنهنڪري انهيءَ ڏينهن اسان جي پيءُ جي سڄي خدمت بادشاهه يوسياه جي حڪم موجب ترتيب سان ٿي: فسح ملهائڻ ۽ اسان جي پيءُ جي قربان گاهہ تي ساڙڻ جون قربانيون پيش ڪرڻ. اتي موجود اسرائيلين تڏهن فسح ملهايو، ۽ بي خميري ماني جو عيد ست ڏينهن ملهايائون. سموئيل نبيءَ جي ڏينهن کان وٺي اسرائيل ۾ ان جهڙو فسح ڪڏهن نہ ملهايو ويو هو؛ اسرائيل جي ڪنهن بادشاهه بہ يوسياه جهڙو فسح نہ ملهايو، جنهن ۾ ڪاهن، لاوي، سڄو يهوداه ۽ اسرائيل حاضر هو، ۽ يروشلم جا رهاڪو بہ. هي فسح يوسياه جي بادشاهيءَ جي ارڙهين سال ۾ ملهايو ويو.

يوسياه مجدو جي جنگ ۾ مارجي ٿو

انهن سڀني ڳالهين کان پوءِ، جڏهن يوسياه هيڪل تيار ڪري ورتي، تڏهن مصر جو بادشاهه نيڪو فرات تي ڪرڪميس ۾ وڙهڻ لاءِ چڙهي آيو، ۽ يوسياه کيس منهن ڏيڻ لاءِ نڪتو. پر نيڪو قاصد موڪلي کيس چيو تہ ”اي يهوداه جا بادشاهه، اسان جو هڪ ٻئي سان ڇا واسطو؟ آءٌ اڄ تو تي ڪاهي نہ ٿو اچان، پر انهيءَ گھر تي، جنهن سان منهنجي جنگ آهي. خدا مون کي تڪڙ ڪرڻ لاءِ چيو آهي—خدا جي مخالفت ڪرڻ ڇڏ، جيڪو مون سان گڏ آهي، نہ تہ هو تو کي تباهه ڪندو.“

يوسياه کانئس منهن نہ ورايو، پر ساڻس وڙهڻ لاءِ ويس بدلايائين. اسان جي پيءُ جي وات مان نيڪو جي ڳالهين کي نظرانداز ڪيائين، ۽ مجدو جي ميدان ۾ وڙهڻ لاءِ ويو. a a v22 اسان جي پيءُ جي ڊيڄاريندڙ ڳالهه يوسياه تائين هڪ پرڏيهي بادشاهه جي وات مان بہ پهتي، پر يوسياه ٻڌڻ نہ چاهيو—۽ جيڪا ڳالهه کيس بچائڻ لاءِ هئي، سا اڻٻڌي رهجي وئي. تير اندازن بادشاهه يوسياه تي تير هنيا؛ پنهنجن نوڪرن کي چيائين تہ ”مون کي ٻاهر ڪڍو—آءٌ سخت زخمي ٿيو آهيان.“

سندس نوڪرن کيس رٿ مان ڪڍي پنهنجي ٻئي رٿ ۾ رکي يروشلم آندو، جتي هو مري ويو ۽ پنهنجن ابن ڏاڏن جي قبرن ۾ دفن ڪيو ويو. سڄي يهوداه ۽ يروشلم يوسياه جو ماتم ڪيو.

يرمياه يوسياه لاءِ ماتمي گيت ٺاهيا، ۽ اڄ ڏينهن تائين سڀ ڳائيندڙ، مرد ۽ عورتون، يوسياه لاءِ ماتمي گيت ڳائيندا آهن. اهو اسرائيل ۾ رسم بڻجي ويو، ۽ اهو نوحن ۾ لکيل آهي. يوسياه جا باقي ڪم، ۽ اسان جي پيءُ جي شريعت ۾ لکيل موجب سندس وفاداري جا ڪم. سندس ڪم، پهرئين کان آخري تائين، اسرائيل ۽ يهوداه جي بادشاهن جي ڪتاب ۾ لکيل آهن.