يوسياه عظيم فسح جو عيد ملهائي ٿو
يوسياه اهڙي عيد فسح ملهائي ٿو جهڙي سموئيل جي ڏينهن کان وٺي ڪڏهن نه ٿي هئي، هزارين جانور پاڻ مهيا ڪري ٿو ۽ هر ڪاهن، لاوي، ڳائڻي ۽ دربان کي پنهنجي جاءِ تي بيهاري ٿو. پوءِ هو نڪو سان وڙهڻ تي زور ڀري ٿو، اهڙي خبرداريءَ کي نظرانداز ڪري ٿو جنهن بابت کيس ٻڌايو ويو ته اها اسان جي پيءُ وٽان آئي هئي، ۽ مجدو ۾ مري وڃي ٿو.
35 1يوسياه يروشلم ۾ اسان جي پيءُ لاءِ فسح جو عيد ملهايو؛ پهرئين مهيني جي چوڏهين تاريخ تي فسح جا گھيٽا ذبح ڪيائون. 2ڪاهنن کي سندن فرضن تي مقرر ڪيائين ۽ کين اسان جي پيءُ جي گھر جي خدمت ڪرڻ لاءِ همٿ ڏنائين. 3انهن لاوين کي، جيڪي سڄي اسرائيل کي سيکاريندا هئا ۽ اسان جي پيءُ لاءِ پاڪ هئا، چيائين تہ ”پاڪ صندوق کي انهيءَ گھر ۾ رکو، جيڪو دائود جي پٽ سليمان، اسرائيل جي بادشاهه، اڏايو هو. هاڻي اوهان کي اهو پنهنجي ڪلهن تي کڻڻ جي ضرورت ناهي. هاڻي اوهان جي پيءُ ۽ سندس قوم اسرائيل جي خدمت ڪريو. 4پنهنجن ابن ڏاڏن جي گھراڻن موجب، پنهنجن ٽولن موجب، اسرائيل جي بادشاهه دائود جي لکيل هدايتن ۽ سندس پٽ سليمان جي هدايتن موجب پاڻ کي تيار ڪريو. 5پنهنجن عام ڀائرن جي خاندانن جي ٽولن موجب پاڪ جاءِ ۾ بيھو، هر ٽولي لاءِ لاوين جو هڪ ٽولو. 6فسح جا گھيٽا ذبح ڪريو، پاڻ کي پاڪ ڪريو، ۽ موسيٰ جي معرفت اسان جي پيءُ جي ڪلام موجب پنهنجن ڀائرن لاءِ تياري ڪريو.“
7يوسياه عام ماڻهن کي فسح جي قربانين لاءِ ٽيهه هزار گھيٽا ۽ ٻڪرين جا ٻچا، ۽ ٽي هزار ڍڳا ڏنا—حاضر سڀني لاءِ، پنهنجي مال مان. 8سندس سردارن بہ ماڻهن، ڪاهنن ۽ لاوين کي خوشيءَ سان ڏنو. اسان جي پيءُ جي گھر جي وڏن عملدارن حلقياه، زڪرياه ۽ يحي ايل ڪاهنن کي فسح جون ٻه هزار ڇهه سؤ قربانيون ۽ ٽي سؤ ڍڳا ڏنا. 9ڪنانياه، پنهنجن ڀائرن سمعياه ۽ نتنائيل سان گڏ، ۽ لاوين جي اڳواڻن حسبياه، يعي ايل ۽ يوزباد، لاوين کي فسح جون پنج هزار قربانيون ۽ پنج سؤ ڍڳا ڏنا.
10خدمت جو بندوبست ٿي ويو؛ بادشاهه جي حڪم موجب ڪاهن پنهنجين جاين تي ۽ لاوي پنهنجن ٽولن موجب بيٺا. 11فسح جا گھيٽا ذبح ڪيائون؛ ڪاهنن کين ڏنل رت ڇنڊيو، ۽ لاوين کين کل لاٿي. 12ساڙڻ جون قربانيون الڳ ڪيائون، ۽ عام ماڻهن ۾ خاندانن جي ٽولن موجب ورهايائون، تہ جيئن موسيٰ جي ڪتاب ۾ لکيل موجب اسان جي پيءُ آڏو پيش ڪن؛ ڍڳن سان بہ ائين ئي ڪيائون. 13فسح جو گھيٽو دستور موجب باهہ تي ڀُڻيائون، پاڪ قربانيون ديڳن، ڪڙهائين ۽ تاون ۾ اُباليائون، ۽ جلدي سڀني عام ماڻهن وٽ پهچايائون. 14پوءِ پاڻ لاءِ ۽ ڪاهنن لاءِ تياري ڪيائون، ڇاڪاڻ تہ ڪاهن، هارون جا اولاد، رات تائين ساڙڻ جون قربانيون ۽ چرٻيءَ جا حصا پيش ڪرڻ ۾ رڌل هئا؛ تنهنڪري لاوين پاڻ لاءِ ۽ ڪاهنن لاءِ، هارون جي اولاد لاءِ، تياري ڪئي. 15ڳائيندڙ، آسف جا اولاد، دائود، آسف، هيمان ۽ بادشاهه جي غيب ڏسندڙ يدوتون جي حڪم موجب پنهنجين جاين تي بيٺا هئا. دروازن جا نگهبان هر دروازي تي رهيا؛ کين پنهنجي فرض ڇڏڻ جي ضرورت ڪانہ هئي، ڇو تہ سندن ساٿي لاوين کين لاءِ تياري ڪئي.
16تنهنڪري انهيءَ ڏينهن اسان جي پيءُ جي سڄي خدمت بادشاهه يوسياه جي حڪم موجب ترتيب سان ٿي: فسح ملهائڻ ۽ اسان جي پيءُ جي قربان گاهہ تي ساڙڻ جون قربانيون پيش ڪرڻ. 17اتي موجود اسرائيلين تڏهن فسح ملهايو، ۽ بي خميري ماني جو عيد ست ڏينهن ملهايائون. 18سموئيل نبيءَ جي ڏينهن کان وٺي اسرائيل ۾ ان جهڙو فسح ڪڏهن نہ ملهايو ويو هو؛ اسرائيل جي ڪنهن بادشاهه بہ يوسياه جهڙو فسح نہ ملهايو، جنهن ۾ ڪاهن، لاوي، سڄو يهوداه ۽ اسرائيل حاضر هو، ۽ يروشلم جا رهاڪو بہ. 19هي فسح يوسياه جي بادشاهيءَ جي ارڙهين سال ۾ ملهايو ويو.
يوسياه مجدو جي جنگ ۾ مارجي ٿو
20انهن سڀني ڳالهين کان پوءِ، جڏهن يوسياه هيڪل تيار ڪري ورتي، تڏهن مصر جو بادشاهه نيڪو فرات تي ڪرڪميس ۾ وڙهڻ لاءِ چڙهي آيو، ۽ يوسياه کيس منهن ڏيڻ لاءِ نڪتو. 21پر نيڪو قاصد موڪلي کيس چيو تہ ”اي يهوداه جا بادشاهه، اسان جو هڪ ٻئي سان ڇا واسطو؟ آءٌ اڄ تو تي ڪاهي نہ ٿو اچان، پر انهيءَ گھر تي، جنهن سان منهنجي جنگ آهي. خدا مون کي تڪڙ ڪرڻ لاءِ چيو آهي—خدا جي مخالفت ڪرڻ ڇڏ، جيڪو مون سان گڏ آهي، نہ تہ هو تو کي تباهه ڪندو.“
22يوسياه کانئس منهن نہ ورايو، پر ساڻس وڙهڻ لاءِ ويس بدلايائين. اسان جي پيءُ جي وات مان نيڪو جي ڳالهين کي نظرانداز ڪيائين، ۽ مجدو جي ميدان ۾ وڙهڻ لاءِ ويو. a a v22 اسان جي پيءُ جي ڊيڄاريندڙ ڳالهه يوسياه تائين هڪ پرڏيهي بادشاهه جي وات مان بہ پهتي، پر يوسياه ٻڌڻ نہ چاهيو—۽ جيڪا ڳالهه کيس بچائڻ لاءِ هئي، سا اڻٻڌي رهجي وئي. 23تير اندازن بادشاهه يوسياه تي تير هنيا؛ پنهنجن نوڪرن کي چيائين تہ ”مون کي ٻاهر ڪڍو—آءٌ سخت زخمي ٿيو آهيان.“
24سندس نوڪرن کيس رٿ مان ڪڍي پنهنجي ٻئي رٿ ۾ رکي يروشلم آندو، جتي هو مري ويو ۽ پنهنجن ابن ڏاڏن جي قبرن ۾ دفن ڪيو ويو. سڄي يهوداه ۽ يروشلم يوسياه جو ماتم ڪيو.
25يرمياه يوسياه لاءِ ماتمي گيت ٺاهيا، ۽ اڄ ڏينهن تائين سڀ ڳائيندڙ، مرد ۽ عورتون، يوسياه لاءِ ماتمي گيت ڳائيندا آهن. اهو اسرائيل ۾ رسم بڻجي ويو، ۽ اهو نوحن ۾ لکيل آهي. 26يوسياه جا باقي ڪم، ۽ اسان جي پيءُ جي شريعت ۾ لکيل موجب سندس وفاداري جا ڪم. 27سندس ڪم، پهرئين کان آخري تائين، اسرائيل ۽ يهوداه جي بادشاهن جي ڪتاب ۾ لکيل آهن.