Efa vita pirinty
Boky

Nankalaza ny Paska Lehibe i Josia

Nanao Paska tsy nisy toa azy hatramin'ny andron'i Samoela i Josia, nanome ny biby arivoarivo ny tenany ary nametraka ny mpisorona, Levita, mpihira ary mpiambina vavahady rehetra tamin'ny toerany. Avy eo dia nitaiza hiady tamin'i Neko, tsy niraharaha fampitandremana nolazaina taminy fa avy amin'ny Raintsika, ary maty tao Megido.

Toko 35.

Nitazona ny Paska ho an’i Raintsika tao Jerosalema i Josia; ary namono ny zanak’ondry ho an’ny Paska izy ireo tamin’ny andro fahefatra ambin’ny folo tamin’ny volana voalohany. Nanendry ny mpisorona tamin’ny andraikiny izy ary nampahery azy ireo tamin’ny fanompoana ny tranon’i Raintsika. Hoy izy tamin’ny Levita izay nampianatra an’i Israely rehetra ary masina ho an’i Raintsika: « Apetraho ao amin’ny trano naorin’i Solomona, zanak’i Davida, mpanjakan’i Israely, ny vata masina. Tsy tsy maintsy entinareo eny an-tsorokareo intsony izany. Ankehitriny dia manompoa ny Rainareo sy ny vahoakany Israely. Mamboera ianareo araka ny tranon’ny razanareo sy araka ny sehatrareo, araka ny taratasy nosoratan’i Davida mpanjakan’i Israely sy ny nosoratan’i Solomona zanany. Mijoroa eo amin’ny toerana masina araka ny vondrom-pianakavian’ny rahalahinareo olona tsotra, ny sehatry ny Levita iray isaky ny vondrona. Vonoy ny zanak’ondry ho an’ny Paska, ary manokà ny tenanareo, ka manomeza ho an’ny rahalahinareo, araka ny tenin’i Raintsika tamin’ny alalan’i Mosesy. »

Nanome ho an’ny olona tsotra i Josia, dia zanak’ondry sy zanak’osy telo alina ary omby telo arivo, ho fanatitra ho an’ny Paska—ho an’izay rehetra teo, avy tamin’ny fananany manokana. Nanome an-tsitrapo ho an’ny vahoaka sy ny mpisorona ary ny Levita koa ny lehiben’ny mpanompony. Hilkia sy Zakaria ary Jehiela, mpiandraikitra lehibe ao amin’ny tranon’i Raintsika, dia nanome ny mpisorona fanatitra ho an’ny Paska roa arivo sy enin-jato ary omby telon-jato. Konania, mbamin’i Semaia sy Netanela rahalahiny, ary Hasabia sy Jeiela ary Jozabada, mpitarika ny Levita, dia nanome ny Levita fanatitra ho an’ny Paska dimy arivo sy omby dimam-jato.

Voalamina ny fanompoana; nijoro tamin’ny toerany ny mpisorona, ary ny Levita tamin’ny sehatrany, araka izay nandidian’ny mpanjaka. Namono ny zanak’ondry ho an’ny Paska izy ireo; ary ny mpisorona nandrotsaka ny rà izay natolotra azy, ary ny Levita no nanala ny hodiny. Nanasaraka ny fanatitra dorana izy ireo mba hozaraina araka ny sehatry ny fianakaviana amin’ny vahoaka tsotra, hatolotra an’i Raintsika araka ny voasoratra ao amin’ny bokin’i Mosesy; toy izany koa ny omby. Nandrahoin’izy ireo tamin’ny afo araka ny fanao ny zanak’ondry ho an’ny Paska, ary nahandroiny tao anaty vilany sy lasely ary lovia ny fanatitra masina, ka nentiny haingana ho an’ny vahoaka tsotra rehetra. Rehefa afaka izany dia nanomana ho an’ny tenany sy ho an’ny mpisorona izy ireo, satria ny mpisorona, zanak’i Arona, dia sahirana nanatitra ny fanatitra dorana sy ny tavy mandra-pahatongan’ny alina; ka ny Levita dia nanomana ho an’ny tenany sy ho an’ny mpisorona, zanak’i Arona. Ny mpihira, zanak’i Asafa, dia nijoro tamin’ny toerany araka izay nandidian’i Davida sy Asafa ary Hemana ary Jedotona, mpahita ho an’ny mpanjaka. Ny mpiandry vavahady dia nitoetra teo amin’ny vavahady tsirairay; tsy ilaina ny hialany tamin’ny andraikiny, satria nanomana ho azy ny Levita namany.

Dia voalamina tamin’izay andro izay ny fanompoana rehetra ho an’i Raintsika: ny hitazona ny Paska sy hanatitra fanatitra dorana eo ambonin’ny alitarin’i Raintsika, araka ny didin’i Josia mpanjaka. Ny zanak’i Israely izay teo dia nitazona ny Paska tamin’izay, ary ny Fetin’ny Mofo Tsy Misy Lalivay nandritra ny fito andro. Tsy mbola notazonina tany Israely ny Paska tahaka izany hatramin’ny andron’i Samoela mpaminany; ary tsy nisy mpanjakan’i Israely nitazona Paska tahaka ny an’i Josia, niaraka tamin’ny mpisorona sy ny Levita ary Joda sy Israely rehetra izay teo, ary ny mponina tao Jerosalema. Ity Paska ity dia notazonina tamin’ny taona fahavalo ambin’ny folo nanjakan’i Josia.

Maty tamin’ny ady tao Megido i Josia

Rehefa afaka izany rehetra izany, rehefa vita ny fanomanan’i Josia ny tempoly, dia niakatra hiady tao Karkemisy teo amoron’ny Eofrata i Neko, mpanjakan’i Egypta; ary nivoaka hitsena azy i Josia. Fa naniraka olona ho any aminy i Neko hoe: « Inona moa no iraisantsika, ry mpanjakan’i Joda? Tsy hiady aminao aho anio, fa amin’ny trano izay iadiako. Nilaza tamiko Andriamanitra mba hifanaika—aza manohitra an’Andriamanitra, Izay momba ahy, fandrao handringana anao Izy. »

Tsy nitodika niala taminy i Josia, fa nanodinkodina ny tenany mba hiady aminy. Tsy nihaino ny tenin’i Neko avy tamin’ny vavan’i Raintsika izy, ary nandeha hiady tao amin’ny lemaka Megido. a a v22 Ny fampitandremana avy amin’i Raintsika dia tonga tamin’i Josia na dia tamin’ny vavan’ny mpanjaka vahiny aza, nefa tsy nety nihaino i Josia—ary ny zavatra natao hiaro azy dia tsy noraharahaina. Nitifitra an’i Josia mpanjaka ny mpandefa zana-tsipìka; dia hoy izy tamin’ny mpanompony: « Esory aho, fa maratra mafy aho. »

Nafindran’ny mpanompony avy tamin’ny kalesy izy ho any amin’ny kalesiny faharoa ary nentiny tany Jerosalema, ary dia maty izy ka nalevina tao amin’ny fasan’ny razany. Nitomany an’i Josia Joda sy Jerosalema rehetra.

Nanao fitarainana ho an’i Josia i Jeremia, ary mandraka androany dia mihira fitarainana ho an’i Josia ny mpihira rehetra, lahy sy vavy. Lasa fanaon’i Israely izany, ary voasoratra ao amin’ny Fitomaniana. Ny sisa tamin’ny asan’i Josia sy ny asa tsara nataony araka izay voasoratra ao amin’ny lalàn’i Raintsika, ny asany, nanomboka tamin’ny voalohany ka hatramin’ny farany, dia voasoratra ao amin’ny Bokin’ny Mpanjakan’i Israely sy Joda.