2.تواريخ 36 FHB Father's Heart Bible™

36 ¹ملڪ جي ماڻهن يوسياه جي پٽ يهوآحز کي کڻي سندس پيءُ جي جاءِ تي يروشلم ۾ بادشاهه بڻايو. ²يهوآحز جڏهن بادشاهه ٿيو تڏهن ٽيويهن سالن جو هو، ۽ يروشلم ۾ ٽي مهينا بادشاهي ڪيائين. ³مصر جي بادشاهه کيس يروشلم ۾ معزول ڪيو ۽ ملڪ تي اٽڪل ست هزار پنج سؤ پائونڊ چاندي ۽ پنجهتر پائونڊ سون جو ڏنڊ مڙهيو. ⁴مصر جي بادشاهه سندس ڀاءُ الياقيم کي يهوداہ ۽ يروشلم تي بادشاهه بڻايو ۽ سندس نالو بدلائي يهوياقيم رکيائين؛ پر نخو سندس ڀاءُ يهوآحز کي مصر وٺي ويو.

يهوياقيم پيءُ جي نظر ۾ بڇڙائي ڪئي

⁵يهوياقيم جڏهن بادشاهه ٿيو تڏهن پنجويهن سالن جو هو؛ يروشلم ۾ يارنهن سال بادشاهي ڪيائين ۽ اسان جي پيءُ جي نظر ۾ بڇڙائي ڪيائين. ⁶بابل جي بادشاهه نبوڪدنضر مٿس چڙهائي ڪئي ۽ کيس پتل جي زنجيرن ۾ ٻڌي بابل وٺي وڃڻ چاهيائين. ⁷نبوڪدنضر اسان جي پيءُ جي گھر جا ڪي سامان بہ بابل کڻي ويو ۽ انهن کي بابل ۾ پنهنجي مندر ۾ رکيائين. ⁸يهوياقيم جا باقي ڪم، سندس نفرت جوڳا ڪم ۽ مٿس لڳل الزام اسرائيل ۽ يهوداہ جي بادشاهن جي ڪتاب ۾ لکيل آهن؛ سندس پٽ يهوياڪين سندس جاءِ تي بادشاهه ٿيو.

يهوياڪين جي مختصر ۽ بڇڙي بادشاهي

⁹يهوياڪين جڏهن بادشاهه ٿيو تڏهن اٺن سالن جو هو؛ يروشلم ۾ ٽي مهينا ۽ ڏهه ڏينهن بادشاهي ڪيائين ۽ اسان جي پيءُ جي نظر ۾ بڇڙائي ڪيائين. ¹⁰بهار ۾ بادشاهه نبوڪدنضر کيس اسان جي پيءُ جي گھر جي قيمتي سامان سميت بابل گھرائي ورتو، ۽ يهوياڪين جي مائٽ صدقياه کي يهوداہ ۽ يروشلم تي بادشاهه بڻايائين.

صدقياه پيءُ جي خلاف پنهنجي دل سخت ڪئي

¹¹صدقياه جڏهن بادشاهه ٿيو تڏهن ايڪيهن سالن جو هو، ۽ يروشلم ۾ يارنهن سال بادشاهي ڪيائين. ¹²هن اسان جي پيءُ جي نظر ۾ بڇڙائي ڪئي، ۽ يرمياه نبيءَ جي اڳيان، جيڪو اسان جي پيءُ جي وات مان ڳالهائيندو هو، پاڻ کي نہ نوڙايائين. ¹³هن بادشاهه نبوڪدنضر جي خلاف بہ بغاوت ڪئي، جنهن کيس اسان جي پيءُ جو قسم کڻرايو هو؛ پنهنجي ڳچي سخت ڪيائين ۽ دل ڪرڙي ڪيائين، ۽ اسرائيل جي خدا، اسان جي پيءُ ڏانهن موٽڻ کان انڪار ڪيائين. ¹⁴سڀ سردار امام ۽ ماڻهو وڌيڪ کان وڌيڪ بيوفا ٿيندا ويا، قومن جي سڀني نفرت جوڳين رسمن جهڙا ڪم ڪندا رهيا، ۽ جنهن گھر کي اسان جي پيءُ يروشلم ۾ پاڪ ڪيو هو تنهن کي ناپاڪ ڪيائون.

يروشلم پيءُ جي عدالت سان ڪري پيو

¹⁵اسان جي پيءُ، جيڪو سندن ابن ڏاڏن جو خدا آهي، پنهنجي قاصدن ذريعي بار بار پيغام موڪليو، ڇاڪاڻ تہ کيس پنهنجن ماڻهن ۽ پنهنجي رهائش جاءِ تي ترس ٿي آيو. ¹⁶پر هنن اسان جي پيءُ جي قاصدن جو ٺٺول ڪيو، سندس ڪلامن کي حقير ڄاتائون، سندس نبين جي ٺٺ ڪيائون، ايستائين جو اسان جي پيءُ جو غضب پنهنجي ماڻهن تي ايترو ڀڙڪيو جو ڪو علاج نہ رهيو. ^a a v16 اسان جي پيءُ جو غضب هتي رد ٿيل پيار جو ڏک آهي، تڪڙي مزاج جو نہ؛ عدالت تڏهن آئي جڏهن هن قاصد پٺيان قاصد موڪليا، ۽ پنهنجي ماڻهن تي تيستائين ترس کاڌائين جيستائين کين گھر موٽڻ جي ڪا اميد هئي.

¹⁷تنهنڪري ڪسدين جي بادشاهه کي مٿن آندائين، جنهن سندن جوانن کي سندن مقدس گھر ۾ تلوار سان ماريو، ۽ ڪنهن جوان، ڪنواريءَ، ٻڍي يا ضعيف تي ترس نہ کاڌائين. اسان جي پيءُ سڀني کي سندس هٿ ۾ ڏنو. ¹⁸اسان جي پيءُ جي گھر جا سڀ سامان، وڏا ۽ ننڍا، اسان جي پيءُ جي گھر جا خزانا ۽ بادشاهه ۽ سندس اميرن جا خزانا، اهي سڀ بابل کڻي ويو. ¹⁹اسان جي پيءُ جو گھر ساڙي ڇڏيائون، يروشلم جي ديوار ڊاهي ڇڏيائون، سندس سڀ محلات ساڙي ڇڏيائون، ۽ ان ۾ جيڪي قيمتي شيون هيون سي سڀ برباد ڪري ڇڏيائون. ²⁰تلوار کان بچيلن کي بابل ۾ جلاوطن ڪيائين؛ اهي فارس جي بادشاهيءَ جي شروع ٿيڻ تائين سندس ۽ سندس پٽن جا غلام رهيا، ²¹تہ جيئن يرمياه جي زباني اسان جي پيءُ جو ڪلام پورو ٿئي؛ جيستائين ملڪ پنهنجا سبت ماڻي، تيستائين پنهنجن سڀني اجڙيل ڏينهن ۾ آرام ڪيائين، ايستائين جو ستر سال پورا ٿيا. ^b b v21 شريعت موجب ملڪ کي هر ستين سال آرام ملڻ گھربو هو، پر اسرائيل گھڻي وقت کان اها ڳالهہ نظرانداز ڪئي هئي؛ جلاوطنيءَ جي سالن اهو پورو حساب پورو ڪيو.

پيءُ ڪورس جي دل کي جاڳايو

²²فارس جي بادشاهه ڪورس جي پهرين سال ۾، يرمياه جي زباني اسان جي پيءُ جو ڪلام پورو ڪرڻ لاءِ، اسان جي پيءُ فارس جي بادشاهه ڪورس جي روح کي اُڀاريو، تہ هن پنهنجي سڄي بادشاهيءَ ۾ منادي ڪرائي ۽ لکت ۾ بہ ڏني تہ ²³فارس جو بادشاهه ڪورس چوي ٿو تہ ”آسمان جي خدا، خداوند، مون کي زمين جون سڀ بادشاهتون ڏنيون آهن، ۽ مون کي حڪم ڏنو اٿس تہ يهوداہ ۾ يروشلم ۾ سندس لاءِ هڪ گھر اڏيان. اوهان مان جيڪو بہ سندس ماڻهن مان هجي، خداوند سندس خدا ساڻس گڏ هجي، سو مٿي وڃي.“