دوېم تاريخ 36 FHB Father's Heart Bible™

36 ¹د هغه مُلک خلقو د يوسياه زوئ يوحس ونيولو او د هغۀ د پلار په ځائ يې په يروشلم کښې بادشاه کړو. ²کله چې يوحس بادشاه شو نو درويشت کاله عمر يې وو، او هغۀ درې مياشتې په يروشلم کښې بادشاهى وکړه. ³د مصر بادشاه هغه په يروشلم کښې د بادشاهۍ نه معزول کړو او په مُلک باندې يې اوۀ زره پنځه سوه پونډه چاندى او پنځه اويا پونډه سرۀ زر جرمانه ولګوله. ⁴د مصر بادشاه د هغۀ ورور الياقيم د يهوداه او يروشلم بادشاه کړو او نوم يې يهوياقيم ورباندې کېښودو؛ نيکو د هغۀ ورور يوحس مصر ته بوتلو.

يهوياقيم د پلار په نظر کښې بد کارونه کوى

⁵کله چې يهوياقيم بادشاه شو نو پنځه ويشت کاله عمر يې وو؛ هغۀ يوولس کاله په يروشلم کښې بادشاهى وکړه او د زمونږ پلار په نظر کښې يې بد کارونه کول. ⁶د بابل بادشاه نبوکدنضر د هغۀ په مقابله کښې راووتلو، او هغه يې د بابل بيولو دپاره په زنځيرونو کښې وتړلو. ⁷نبوکدنضر د زمونږ پلار د کور ځنې سامان هم بابل ته يوړو، او په بابل کښې يې خپل بتخانه کښې کېښودو. ⁸د يهوياقيم د نورو کارونو، د هغۀ نفرت انګيز کارونو او د هغۀ په خلاف جرمونو ذکر د اسرائيل او يهوداه د بادشاهانو په کتاب کښې ليکلے شوے دے؛ د هغۀ زوئ يهوياکين د هغۀ په ځائ بادشاه شو.

د يهوياکين لنډه او بده بادشاهى

⁹کله چې يهوياکين بادشاه شو نو اتۀ کاله عمر يې وو؛ هغۀ درې مياشتې او لس ورځې په يروشلم کښې بادشاهى وکړه او د زمونږ پلار په نظر کښې يې بد کارونه کول. ¹⁰د بهار په موسم کښې نبوکدنضر بادشاه هغه د زمونږ پلار د کور د قيمتى سامان سره بابل ته بوتلو، او د يهوياکين خپلوان صدقياه يې د يهوداه او يروشلم بادشاه کړو.

صدقياه د پلار په مقابله کښې خپل زړۀ سخت کوى

¹¹کله چې صدقياه بادشاه شو نو يو ويشت کاله عمر يې وو، او هغۀ يوولس کاله په يروشلم کښې بادشاهى وکړه. ¹²هغۀ د زمونږ پلار په نظر کښې بد کارونه کول او د يرمياه نبى په وړاندې يې خپل ځان عاجز نۀ کړو، چا چې د زمونږ پلار د خولې نه ورته خبرې کولې. ¹³هغۀ د نبوکدنضر بادشاه په خلاف هم بغاوت وکړو، چا چې هغه د زمونږ پلار په نامه قسم ورکړے وو، او هغۀ خپله ګردن سخته کړه او خپل زړۀ کلک کړو، او د اسرائيل خُدائ پاک، زمونږ پلار ته د راګرځيدو نه يې انکار وکړو. ¹⁴د کاهنانو ټول مشران او خلق زيات او زيات بې‌ايمانه کيدل، او د ټولو قومونو د نفرت انګيزو کارونو په شان يې کول، او هغه کور يې ناپاک کړو چې زمونږ پلار په يروشلم کښې پاک کړے وو.

يروشلم د پلار په عذاب سره ونړيدو

¹⁵زمونږ پلار، د هغوئ د پلارانو خُدائ پاک، بار بار د خپلو قاصدانو په وسيله پيغام ورته ولېږلو، ځکه چې هغۀ په خپلو خلقو او په خپل استوګنځائ باندې ترس وکړو. ¹⁶خو هغوئ د زمونږ پلار په قاصدانو ملنډې ووهلې، د هغۀ خبرې يې سپکې وګڼلې، او د هغۀ په نبيانو يې ملنډې ووهلې، ترڅو چې د زمونږ پلار غصه د خپلو خلقو په خلاف پورته شوه، چې نور هيڅ علاج يې نۀ وو. ^a a v16 دلته د زمونږ پلار غصه د رد شوې مينې غم دے، نۀ د چټکې قهر؛ عذاب يوازې هغه وخت راغلو کله چې هغۀ يو پس له بله قاصد ولېږلو، او څومره چې دا اُميد وو چې هغوئ به کور ته راوګرځى هومره يې خپل خلق وساتل.

¹⁷نو هغۀ د کلدانيانو بادشاه د هغوئ په خلاف راووستلو، چا چې د هغوئ ځوانان په خپل مقدس ځائ کښې په تُوره ووژل، او نۀ يې په کوم ځوان، نۀ په پېغله، نۀ په بوډا او نۀ په زاړۀ باندې ترس وکړو. زمونږ پلار هغوئ ټول د هغۀ لاس ته ورکړل. ¹⁸د زمونږ پلار د کور ټول سامان، لوئ او وړوکے، د زمونږ پلار د کور خزانې او د بادشاه او د هغۀ د اميرانو خزانې – دا ټول هغۀ بابل ته يوړل. ¹⁹هغوئ د زمونږ پلار کور وسوزولو، د يروشلم ديوال يې ونړولو، د هغه ټول محلونه يې وسوزول، او هر قيمتى څيز يې په هغه کښې برباد کړو. ²⁰هغۀ هغه خلق چې د تُورې نه بچ شوى وُو بابل ته جلا وطن کړل؛ هغوئ د هغۀ او د هغۀ د زامنو نوکرى کوله ترڅو چې د فارس بادشاهى په واک کښې راغله، ²¹دې دپاره چې د زمونږ پلار هغه خبره پوره شى چې د يرمياه په وسيله يې کړې وه: ترڅو چې مُلک د خپلو سبتونو مزه واخلى، او په خپلو ټولو ويرانو ورځو کښې يې آرام وکړو، ترڅو چې اويا کاله پوره شول. ^b b v21 شريعت دا غوښتل چې مُلک دې هر اووم کال آرام وکړى، خو اسرائيل دا د اوږدې مودې نه پرېښې وه؛ د جلا وطنۍ کالونو هغه پوره شمير بشپړ کړو.

پلار د خورس زړۀ راوپاروو

²²د فارس بادشاه خورس په اول کال کښې، دې دپاره چې د زمونږ پلار هغه خبره پوره شى چې د يرمياه په وسيله يې کړې وه، زمونږ پلار د فارس بادشاه خورس روح راوپاروو چې په خپلې ټولې بادشاهۍ کښې اعلان وکړى، او دا په ليک کښې هم کېږدى چې: ²³د فارس بادشاه خورس وائى چې، ”مالِک خُدائ، د آسمان خُدائ پاک، ما ته د زمکې ټولې بادشاهۍ راکړې دى، او ما ته يې حُکم راکړے دے چې په يروشلم کښې، چې په يهوداه کښې دے، د هغۀ دپاره کور جوړ کړم. په تاسو کښې چې د هغۀ د خلقو نه هر څوک وى – د هغۀ مالِک خُدائ دې د هغۀ سره وى – هغه دې پورته لاړ شى.“