Nou ook in druk

2 Kronieke 36 FHB Father's Heart Bible™

VaderJesusGees
15% afslag op jou eerste bestelling →
Boek

Joahas volg Josia op

Vier konings kort na mekaar, elkeen doen kwaad, elkeen word weggevoer, totdat die bespotting van ons Vader se boodskappers geen uitkoms laat nie en Jerusalem brand. Die land hou sewentig jaar lank sy sabbatte, en dan wek hy die gees van Kores op, en die ballinge kry die opdrag om op te gaan.

Hoofstuk 36.

Die volk van die land het Josia se seun Joahas geneem en hom koning in Jerusalem gemaak in die plek van sy vader. Joahas was drie-en-twintig jaar oud toe hy koning geword het, en hy het drie maande lank in Jerusalem geregeer. Die koning van Egipte het hom in Jerusalem afgesit en die land ’n boete opgelê van ongeveer 7 500 pond silwer en 75 pond goud. Die koning van Egipte het sy broer Eljakim koning oor Juda en Jerusalem gemaak en hom Jojakim herdoop; Neko het sy broer Joahas na Egipte geneem.

Jojakim doen kwaad voor die Vader

Jojakim was vyf-en-twintig toe hy koning geword het; hy het elf jaar lank in Jerusalem geregeer en het kwaad gedoen in die oë van ons Vader. Nebukadnesar, die koning van Babel, het teen hom opgetrek en hom met bronskettings geboei om hom na Babel te neem. Nebukadnesar het ook van die voorwerpe uit die huis van ons Vader na Babel geneem en dit in sy tempel in Babel geplaas. Die res van Jojakim se dade, sy gruwels en die aanklagte teen hom, is opgeteken in die Boek van die Konings van Israel en Juda; sy seun Jojagin het in sy plek geregeer.

Jojagin se kort en bose bewind

Jojagin was agt toe hy koning geword het; hy het drie maande en tien dae lank in Jerusalem geregeer en het kwaad gedoen in die oë van ons Vader. In die lente het koning Nebukadnesar hom na Babel gebring saam met die kosbare voorwerpe uit die huis van ons Vader, en hy het Sedekia, Jojagin se familielid, koning oor Juda en Jerusalem gemaak.

Sedekia verhard sy hart teen die Vader

Sedekia was een-en-twintig jaar oud toe hy koning geword het, en hy het elf jaar lank in Jerusalem geregeer. Hy het kwaad gedoen in die oë van ons Vader en het hom nie verootmoedig voor die profeet Jeremia wat uit die mond van ons Vader gespreek het nie. Hy het ook in opstand gekom teen koning Nebukadnesar, wat hom by ons Vader laat sweer het, en hy het sy nek verhard en sy hart verstok en geweier om na ons Vader, die God van Israel, terug te keer. Al die vernaamste priesters en die volk het al hoe ontrouer geword en het die gruwelike gebruike van al die nasies nagevolg, en hulle het die huis wat ons Vader in Jerusalem geheilig het, verontreinig.

Jerusalem val deur die oordeel van die Vader

Ons Vader, die God van hulle voorvaders, het herhaaldelik ’n boodskap deur sy boodskappers gestuur, omdat hy sy volk en sy woonplek jammer gekry het. Maar hulle het die boodskappers van ons Vader bespot, sy woorde verag en sy profete bespot, totdat die toorn van ons Vader teen sy volk opgevlam het, sodat daar geen genesing meer was nie. a a v16 Die toorn van ons Vader hier is die hartseer van verwerpte liefde, nie ’n kort humeur nie—die oordeel het eers gekom nadat hy boodskapper na boodskapper gestuur het, en hy het sy volk gespaar so lank as wat daar enige hoop was dat hulle sou terugkeer huis toe.

Daarom het hy die koning van die Galdeërs teen hulle laat kom, wat hulle jongmanne met die swaard in hulle heiligdom doodgemaak het en geen jongman, jongmeisie, bejaarde of oue gespaar het nie. Ons Vader het hulle almal in sy hand gegee. Al die voorwerpe uit die huis van ons Vader, groot en klein, die skatte van die huis van ons Vader en van die koning en sy amptenare—dit alles het hy na Babel gebring. Hulle het die huis van ons Vader verbrand, die muur van Jerusalem afgebreek, al sy paleise verbrand en alles wat waardevol daarin was, vernietig. Hy het dié wat die swaard oorleef het, na Babel in ballingskap weggevoer; hulle het hom en sy seuns gedien totdat die koninkryk van Persië begin regeer het, om die woord van ons Vader deur Jeremia te vervul: totdat die land sy sabbatte geniet het; al die dae van sy verwoesting het dit gerus, totdat sewentig jaar vervul was. b b v21 Die wet het vereis dat die land elke sewende jaar moet rus, maar Israel het dit lank reeds verwaarloos; die jare van ballingskap het die volle getal aangevul.

Die Vader beweeg die hart van Kores

In die eerste jaar van Kores, die koning van Persië, het ons Vader, om die woord van ons Vader deur Jeremia te vervul, die gees van Kores, die koning van Persië, aangespoor om deur sy hele koninkryk ’n oproep uit te roep en dit op skrif te stel: So sê Kores, die koning van Persië: “Die HERE, die God van die hemel, het al die koninkryke van die aarde aan my gegee en my opdrag gegee om vir hom ’n huis in Jerusalem, in Juda, te bou. Enigeen van sy volk onder julle—mag die HERE sy God met hom wees—laat hom optrek.”