2 Księga Kronik 36

36 ¹Lud tej ziemi wziął Joachaza, syna Jozjasza, i ustanowił go królem w Jerozolimie w miejsce jego ojca. ²Joachaz miał dwadzieścia trzy lata, gdy został królem, i panował w Jerozolimie trzy miesiące. ³Król Egiptu usunął go z tronu w Jerozolimie i nałożył na tę ziemię daninę w wysokości około 7500 funtów srebra i 75 funtów złota. ⁴Król Egiptu ustanowił jego brata Eliakima królem nad Judą i Jerozolimą, zmieniając mu imię na Jojakim; a Necho zabrał jego brata Joachaza do Egiptu.

Jojakim czyni zło przed Ojcem

⁵Jojakim miał dwadzieścia pięć lat, gdy został królem; panował w Jerozolimie jedenaście lat, czyniąc zło w oczach naszego Ojca. ⁶Nebukadnesar, król Babilonu, wyruszył przeciwko niemu, zakuł go w spiżowe łańcuchy, aby zabrać go do Babilonu. ⁷Nebukadnesar zabrał także część naczyń z domu naszego Ojca do Babilonu i umieścił je w swojej świątyni w Babilonie. ⁸Pozostałe dzieje Jojakima, jego obrzydliwości oraz to, co mu zarzucono, są zapisane w Księdze Królów Izraela i Judy; a jego syn Jojachin panował w jego miejsce.

Krótkie i złe panowanie Jojachina

⁹Jojachin miał osiem lat, gdy został królem; panował w Jerozolimie trzy miesiące i dziesięć dni, czyniąc zło w oczach naszego Ojca. ¹⁰Na wiosnę król Nebukadnesar sprowadził go do Babilonu wraz z kosztownymi naczyniami z domu naszego Ojca, a Sedekiasza, krewnego Jojachina, ustanowił królem nad Judą i Jerozolimą.

Sedekiasz zatwardza swoje serce przeciwko Ojcu

¹¹Sedekiasz miał dwadzieścia jeden lat, gdy został królem, i panował w Jerozolimie jedenaście lat. ¹²Czynił zło w oczach naszego Ojca i nie ukorzył się przed prorokiem Jeremiaszem, który mówił z ust naszego Ojca. ¹³Zbuntował się także przeciwko królowi Nebukadnesarowi, który kazał mu przysiąc na naszego Ojca; zatwardził swój kark i swoje serce, nie chcąc powrócić do naszego Ojca, Boga Izraela. ¹⁴Wszyscy przedniejsi kapłani i lud coraz bardziej dopuszczali się niewierności, naśladując wszystkie obrzydliwe praktyki narodów, i splugawili dom, który nasz Ojciec poświęcił w Jerozolimie.

Jerozolima upada przez sąd Ojca

¹⁵Nasz Ojciec, Bóg ich ojców, nieustannie posyłał do nich słowo przez swoich posłańców, bo litował się nad swoim ludem i nad swoim mieszkaniem. ¹⁶Lecz oni wyśmiewali posłańców naszego Ojca, gardzili jego słowami i szydzili z jego proroków, aż gniew naszego Ojca podniósł się przeciwko jego ludowi tak, że nie było już ratunku. ^a a v16 Gniew naszego Ojca jest tutaj bólem odrzuconej miłości, a nie porywczością — sąd spadł dopiero wtedy, gdy posyłał posłańca za posłańcem, oszczędzając swój lud tak długo, jak długo była jakakolwiek nadzieja, że powrócą do domu.

¹⁷Sprowadził więc na nich króla chaldejskiego, który mieczem zabijał ich młodzieńców w ich świątyni i nie oszczędził ani młodzieńca, ani dziewicy, ani starca, ani sędziwego. Wszystkich wydał nasz Ojciec w jego rękę. ¹⁸Wszystkie naczynia domu naszego Ojca, wielkie i małe, skarby domu naszego Ojca oraz skarby króla i jego dostojników — wszystko to zabrał do Babilonu. ¹⁹Spalili dom naszego Ojca, zburzyli mur Jerozolimy, spalili wszystkie jej pałace i zniszczyli w niej wszystko, co cenne. ²⁰Tych, którzy ocaleli od miecza, uprowadził do Babilonu; i byli sługami jego oraz jego synów, aż do czasu, gdy zaczęło panować królestwo perskie, ²¹aby wypełniło się słowo naszego Ojca wypowiedziane przez Jeremiasza: aż ziemia nacieszy się swoimi sabatami; przez wszystkie dni swojego spustoszenia odpoczywała, aż dopełniło się siedemdziesiąt lat. ^b b v21 Prawo wymagało, aby ziemia odpoczywała co siódmy rok, lecz Izrael od dawna to zaniedbywał; lata wygnania dopełniły pełnej liczby.

Ojciec porusza serce Cyrusa

²²W pierwszym roku Cyrusa, króla perskiego, aby wypełniło się słowo naszego Ojca wypowiedziane przez Jeremiasza, nasz Ojciec poruszył ducha Cyrusa, króla perskiego, aby ogłosił w całym swoim królestwie, a także na piśmie: ²³Tak mówi Cyrus, król perski: „Pan, Bóg niebios, dał mi wszystkie królestwa ziemi i polecił mi, abym zbudował mu dom w Jerozolimie, która jest w Judzie. Ktokolwiek z was należy do jego ludu — niech Pan, jego Bóg, będzie z nim — niech wyruszy.”