چاپ شوی
کتاب

پلار د بادشاه زړۀ راپاروى

د اويا کالو جلاوطنۍ وروسته، يوه پاتې شوې ډله بېرته راځي چې عبادتځای بيا جوړ کړي. دا کتاب هر ګام يوه سبب ته منسوبوي: پر هغوی باندې د خپل پلار نېک لاس.

څپرکی 1.

د فارس د بادشاه قورس په اول کال کښې، دې دپاره چې د زمونږ پلار هغه کلام پوره شى کوم چې د يرمياه په وسيله وئيلے شوے وو، زمونږ پلار د فارس د بادشاه قورس روح وپاراوو، نو هغۀ په خپلې ټولې بادشاهۍ کښې داسې اعلان وکړو او په ليک کښې يې داسې وليکل چې،

د فارس بادشاه قورس داسې وائى چې، ”مالِک خُدائ، د آسمان خُدائ پاک، زما له د زمکې ټولې بادشاهياني راکړې دى او ماته يې حُکم کړے دے چې زۀ ورته په يهوداه کښې په يروشلم کښې يو کور جوړ کړم. ستاسو په مينځ کښې چې څوک د هغۀ د ټولو خلقو نه وى — د هغۀ خُدائ پاک دې د هغۀ سره وى — هغه دې يهوداه ته په يروشلم کښې لاړ شى او د مالِک خُدائ، د اِسرائيل د خُدائ پاک، کور دې بيا جوړ کړى؛ هم هغه هغه خُدائ پاک دے چې په يروشلم کښې دے. هر هغه څوک چې پاتې شوے وى، هر چرته چې اوسيږى، د هغۀ د ځائ خلق دې هغۀ سره په سپينو زرو، سرو زرو، مالونو او څارويو کومک وکړى، او د خُدائ پاک د کور دپاره چې په يروشلم کښې دے د خپلې رضا نذرانې هم ورکړى.“

نو د يهوداه او د بنيامين د کورنيو مشران، اِمامان او لاويان — هر هغه څوک چې زمونږ پلار د هغۀ روح پاراولے وو — جوړ شُو چې لاړ شى او په يروشلم کښې د زمونږ پلار کور بيا جوړ کړى. د هغوئ ټولو ګاونډيانو د سپينو زرو او سرو زرو په لوښو، مالونو، څارويو او قيمتى سوغاتونو د هغوئ مدد وکړو، سوا د هغه ټولو شيانو نه چې په خوشئ ورکړے شوى وُو.

بادشاه قورس هم د زمونږ پلار د کور هغه لوښى راوويستل چې نبوکدنضر د يروشلم نه راوړى وُو او د خپلو بتانو په کور کښې يې ايښى وُو. د فارس بادشاه قورس دا لوښى د خزانچى مِثرِدات په لاس راوويستل او د يهوداه د سردار شِشبضر دپاره يې وشمارل. د هغوئ شمېر دا وو: د سرو زرو دېرش طباقونه، د سپينو زرو زر طباقونه، نهه ويشت د خوشبوئى لوښى، د سرو زرو دېرش کټورې، د بل قسم د سپينو زرو څلور سوه لس کټورې او زر نور لوښى. د سرو او سپينو زرو ټول لوښى پنځۀ زره څلور سوه وُو. کله چې جلاوطن شوى خلق د بابل نه يروشلم ته راختل، نو شِشبضر دا ټول راوړل.