پلار د بادشاه زړۀ راپاروى
د اويا کالو جلاوطنۍ وروسته، يوه پاتې شوې ډله بېرته راځي چې عبادتځای بيا جوړ کړي. دا کتاب هر ګام يوه سبب ته منسوبوي: پر هغوی باندې د خپل پلار نېک لاس.
1 1د فارس د بادشاه قورس په اول کال کښې، دې دپاره چې د زمونږ پلار هغه کلام پوره شى کوم چې د يرمياه په وسيله وئيلے شوے وو، زمونږ پلار د فارس د بادشاه قورس روح وپاراوو، نو هغۀ په خپلې ټولې بادشاهۍ کښې داسې اعلان وکړو او په ليک کښې يې داسې وليکل چې،
2د فارس بادشاه قورس داسې وائى چې، ”مالِک خُدائ، د آسمان خُدائ پاک، زما له د زمکې ټولې بادشاهياني راکړې دى او ماته يې حُکم کړے دے چې زۀ ورته په يهوداه کښې په يروشلم کښې يو کور جوړ کړم. 3ستاسو په مينځ کښې چې څوک د هغۀ د ټولو خلقو نه وى — د هغۀ خُدائ پاک دې د هغۀ سره وى — هغه دې يهوداه ته په يروشلم کښې لاړ شى او د مالِک خُدائ، د اِسرائيل د خُدائ پاک، کور دې بيا جوړ کړى؛ هم هغه هغه خُدائ پاک دے چې په يروشلم کښې دے. 4هر هغه څوک چې پاتې شوے وى، هر چرته چې اوسيږى، د هغۀ د ځائ خلق دې هغۀ سره په سپينو زرو، سرو زرو، مالونو او څارويو کومک وکړى، او د خُدائ پاک د کور دپاره چې په يروشلم کښې دے د خپلې رضا نذرانې هم ورکړى.“
5نو د يهوداه او د بنيامين د کورنيو مشران، اِمامان او لاويان — هر هغه څوک چې زمونږ پلار د هغۀ روح پاراولے وو — جوړ شُو چې لاړ شى او په يروشلم کښې د زمونږ پلار کور بيا جوړ کړى. 6د هغوئ ټولو ګاونډيانو د سپينو زرو او سرو زرو په لوښو، مالونو، څارويو او قيمتى سوغاتونو د هغوئ مدد وکړو، سوا د هغه ټولو شيانو نه چې په خوشئ ورکړے شوى وُو.
7بادشاه قورس هم د زمونږ پلار د کور هغه لوښى راوويستل چې نبوکدنضر د يروشلم نه راوړى وُو او د خپلو بتانو په کور کښې يې ايښى وُو. 8د فارس بادشاه قورس دا لوښى د خزانچى مِثرِدات په لاس راوويستل او د يهوداه د سردار شِشبضر دپاره يې وشمارل. 9د هغوئ شمېر دا وو: د سرو زرو دېرش طباقونه، د سپينو زرو زر طباقونه، نهه ويشت د خوشبوئى لوښى، 10د سرو زرو دېرش کټورې، د بل قسم د سپينو زرو څلور سوه لس کټورې او زر نور لوښى. 11د سرو او سپينو زرو ټول لوښى پنځۀ زره څلور سوه وُو. کله چې جلاوطن شوى خلق د بابل نه يروشلم ته راختل، نو شِشبضر دا ټول راوړل.