2 Dîrok 34 FHB Father's Heart Bible™

34 ¹Gava Yoşiya bû padîşah, heşt salî bû, û sî û yek salan li Orşelîmê padîşahî kir. ²Tiştê ku li ber çavên Bavê me rast bû, kir û di rêyên Dawidê bavê xwe de meşiya, ne bi aliyê rastê ve û ne jî bi aliyê çepê ve nezivirî.

³Di sala heştan a padîşahiya xwe de, dema ku hê zarok bû, dest pê kir ku li Bavê me, Xwedayê Dawidê bavê xwe bigere. Di sala donzdehan de, dest pê kir ku Cihûda û Orşelîmê ji cihên bilind, stûnên Aşêrayê, pûtên neqişandî û pûtên ji maden hatine rijandin, paqij bike. ⁴Li pêşiya wî, gorîgehên Beelan hilweşandin; wî gorîgehên bixûrê yên li ser wan jêkirin, stûnên Aşêrayê, pûtên neqişandî û pûtên rijandî şikandin, ew kirin toz û li ser gorên wan kesên ku ji wan re qurban kiribûn, belav kirin. ⁵Wî hestiyên kahînan li ser gorîgehên wan şewitandin û bi vî awayî Cihûda û Orşelîm paqij kirin. ⁶Li bajarên Menaşe, Efrayîm û Şimûnê, heta Naftalî, di nav kavilên wan ên dorûberê de. ^a a v6 Bajarokên bakur ên ku Yoşiya serdana wan kir, bi dehsalan berê bi dagirkirin û sirgûnkirina Aşûriyan bi piranî kavil mabûn. ⁷Wî gorîgeh hilweşandin, stûnên Aşêrayê û pûtên neqişandî hûr kirin û kirin toz, û li seranserê Îsraêlê hemû gorîgehên bixûrê jêkirin. Paşê vegeriya Orşelîmê.

⁸Di sala hîjdehan a padîşahiya xwe de, piştî ku welat û mal paqij kir, Şafanê kurê Asalya, Maseyayê waliyê bajêr û Yoahê kurê Yoahazê qeydkar şand ku mala Bavê me tamîr bikin. ⁹Ew hatin ba Hilkiyayê serkahîn û ew pereyên ku hatibûn mala Bavê me, teslîmî wî kirin — pereyên ku Lewiyên ku dergeh diparastin, ji Menaşe, Efrayîm û hemû bermayiyên Îsraêlê, ji hemû Cihûda û Binyamîn û ji niştecihên Orşelîmê berhev kiribûn. ¹⁰Wan ew da xebatkarên ku li ser mala Bavê me çavdêrî dikirin, û xebatkarên mala Bavê me ew bi kar anîn ku wê tamîr û nûve bikin. ¹¹Wan pereyan dan xerat û hostayan, da ku kevirên birîn û dar bikirin, ji bo kêran û pêlên avahiyên ku padîşahên Cihûda hiştibûn kavil bibin. ¹²Zilaman bi dilsozî xebitîn. Li ser wan, ku kar bi rê ve dibirin, Yahat û Obadya, Lewiyên ji kurên Merarî, û Zekerya û Meşûlamê ji Qehatiyan hebûn; û Lewî, ku hemû stranbêjên jêhatî bûn, ¹³li ser karkeran bûn, hemû xebatkar erk bi erk bi rê ve dibirin. Hinek ji Lewiyan kateb, berpirs û dergehvan bûn.

Hilkiya Pirtûka Şerîetê Dibîne

¹⁴Gava wan ew pereyên ku hatibûn mala Bavê me derdixistin, Hilkiyayê kahîn Pirtûka Şerîeta Bavê me, ya ku bi destê Mûsa hatibû dayîn, dît. ¹⁵Hilkiya ji Şafanê katib re got: “Min Pirtûka Şerîetê li mala Bavê me dît,” û ew da Şafan.

¹⁶Şafan pirtûk anî ba padîşah û ragihand: “Xizmetkarên te her tiştê ku spartî wan bûye, dikin. ¹⁷Ew pereyên ku li mala Bavê me hatibûn dîtin, vala kirin û teslîmî çavdêr û karkeran kirin.” ¹⁸Şafanê katib ji padîşah re got: “Hilkiyayê kahîn pirtûkek da min,” û ew ji padîşah re xwend.

¹⁹Gava padîşah gotinên Şerîetê bihîst, cilên xwe çirandin. ²⁰Padîşah fermana xwe da Hilkiya, Ahîqamê kurê Şafan, Abdonê kurê Mîka, Şafanê katib û Asayayê xizmetkarê padîşah û got: ²¹“Herin, ji bo min û ji bo wan ên ku li Îsraêl û Cihûda mane, li ser gotinên pirtûka ku hat dîtin, ji Bavê me bipirsin. Çimkî xezeba wî ya ku li ser me hatiye rijandin, mezin e, ji ber ku bav û kalên me gotina Bavê me negirtin û her tiştê ku di vê pirtûkê de hatiye nivîsîn, nekirin.”

²²Loma Hilkiya û mirovên padîşah çûn ba Huldaya pêxemberjin, jina Şalûmê kurê Toqhatê kurê Hasraya, ku parêzvanê cilan bû. Ew li Taxa Duyemîn a Orşelîmê dijiya. Wan li ser vê yekê bi wê re peyivîn.

²³Wê ji wan re got: “Bavê me, Xwedayê Îsraêl, weha dibêje: Ji wî zilamê ku hûn şandine ba min re bêjin: ²⁴Bavê me weha dibêje: Ez ê bela bînim ser vî cihî û ser niştecihên wî — hemû nifirên ku di pirtûka ku ji padîşahê Cihûda re hat xwendin de hatine nivîsîn. ²⁵Ji ber ku ew ji min veqetiyan û diyarî pêşkêşî xwedayên din kirin, bi hemû tiştê ku çêkirine ez hêrs kirim, xezeba min ê li ser vî cihî bê rijandin û venemire. ²⁶Lê ji padîşahê Cihûda, yê ku hûn şandine ku ji min bipirsin re bêjin: Bavê me, Xwedayê Îsraêl, li ser gotinên ku te bihîstine weha dibêje: ²⁷Ji ber ku dilê te nerm bû û gava te gotinên wî yên li dijî vî cihî û niştecihên wî bihîst, te xwe li ber Bavê me nizim kir, û te xwe li ber min nizim kir, cilên xwe çirand û li ber min giriya, min bi xwe guhê xwe da te — Bavê me weha dibêje. ²⁸Ez ê te bigihînim bav û kalên te, û tu yê bi aştî di gora xwe de bê veşartin. Çavên te yê tu belayê ku ez tînim ser vî cihî û ser gelê wî, nebînin.” Loma wan ev bersiv anî ba padîşah.

²⁹Paşê padîşah hemû rihspiyên Cihûda û Orşelîmê gazî kirin. ³⁰Padîşah bi hemû zilamên Cihûda, niştecihên Orşelîmê, kahînan, Lewiyan û hemû gel re, ji mezin heta biçûk, hilkişiya mala Bavê me. Wî hemû gotinên Pirtûka Peymanê, ya ku li mala Bavê me hatibû dîtin, ji wan re xwend. ³¹Padîşah li cihê xwe rawesta û li ber Bavê me peymanek çêkir — ku li pey Bavê me here, bi hemû dilê xwe û bi hemû canê xwe emrên wî, şahidiyên wî û qanûnên wî bigire, û gotinên peymanê yên ku di vê pirtûkê de hatine nivîsîn, pêk bîne. ³²Wî her kesê ku li Orşelîm û Binyamîn amade bû, da ku soz bide wê; û gelê Orşelîmê li gorî peymana Bavê me, Xwedayê bav û kalên xwe, tevgeriyan. ³³Yoşiya hemû tiştên nefretî ji xaka gelê Îsraêl rakir, û her kesê ku li Îsraêlê bû, kir ku xizmeta Bavê me, Xwedayê xwe bike. Heta ku ew sax bû, ew ji pey Bavê me venezivirîn.